Het zonlicht in mijn stormen

Ik heb onlangs iets heel moeilijks meegemaakt. Mijn vader en moeder zijn gescheiden en mijn moeder werkt in het buitenland. Ik ben door mijn oma grootgebracht – zij is degene die me met het evangelie en de kerk in aanraking gebracht. Maar dit jaar overleed ze onverwachts.

Ik zag haar overlijden helemaal niet aankomen. Soms dacht ik dat ik eerder zou sterven dan zij, omdat ze zo gezond was! Ze toonde nooit een teken van zwakte en was altijd sterk in mijn bijzijn. Ik kon me mijn leven niet voorstellen zonder haar.

Na haar overlijden wenste ik soms dat ik ook dood kon gaan. Ik overwoog om een einde aan mijn leven te maken. Maar kort daarna ging ik naar een jongerenactiviteit van de ring waar we les kregen over het heilsplan.

Ik wist wel van het heilsplan, maar misschien was mijn begrip ervan een beetje vertroebeld door wat er met mijn oma was gebeurd. Terwijl ik luisterde, dacht ik: ‘Ik ben de zegeningen van het offer van Jezus Christus voor mij vergeten.’

Ik besefte dat Jezus Christus was gestorven om mij te redden. Ik moest geen einde aan mijn leven maken door mijn problemen. Het plan van geluk geeft me de hoop dat ik mijn oma ooit weer zal zien, want het leven eindigt niet wanneer we sterven. Ik moet de Heiland blijven volgen zodat ik haar weer kan zien.

Na de dood van mijn oma trok mijn nicht bij me in en werd zij mijn voogd. Mijn neven en nichten zijn mijn beste vrienden, maar alle veranderingen waren toch erg moeilijk. Ik moest alle karweitjes leren doen die mijn grootmoeder vroeger deed. Ik moest er zelf voor zorgen dat ik op tijd opstond voor school en het huishouden deed.

Mijn bisschop had het altijd over zelfredzaamheid, dus zocht ik dat op in de Evangeliebibliotheek. Zo leerde ik om op eigen benen te staan.

Ik heb ook nog steeds contact met mijn vader. Op een dag hadden we ruzie. Ik had het er echt moeilijk mee, maar opeens kreeg ik de kans om naar de tempel te gaan met de jeugd. Ik voelde me rustig in de tempel. Ik dacht niet aan de problemen thuis. Ik dacht niet aan mijn boosheid tegenover mijn vader. Ik bedacht wat ik kon doen om hem te helpen. Ik dacht aan een goed voorbeeld zijn. Ik dacht aan eeuwige dingen, zoals op een dag aan mijn ouders verzegeld worden in de tempel. Ik besloot sorry tegen mijn vader te zeggen voor de ruzie.

Ik heb geleerd om me altijd op Jezus Christus en mijn hemelse Vader te richten. Ik put mijn kracht uit Hen en bedenk dat Zij mij steunen.

Door mijn begrip van het heilsplan, vooral de verzoening van de Heiland, overwon ik mijn zelfmoordgedachten. Het geeft me gemoedsrust. Het geeft me hoop dat ik mijn oma op een dag aan de andere kant van de sluier weer kan zien.

Jezus Christus is de hoop om te blijven leven, ook al heb ik veel moeilijkheden. Zijn liefde voor mij is eindeloos. Hij is het zonlicht in mijn leven. Hij is er als het stormt of regent. Hij is mijn Heiland. Hij is mijn thuis. Hij is mijn leven. Hij houdt me op de been. Hij is een van de redenen waarom ik van het leven houd.