Mijn patriarchale zegen heeft mijn geloof gered

Illustratie, Katelyn Budge

Er was een tijd waarin ik overwoog om de kerk te verlaten. Dat was vlak voordat ik naar mijn eerste FSY-conferentie ging. In die periode kreeg ik sterk het gevoel dat ik wat mensen moest vragen hoe ik dichter tot Christus kon komen en hoe ik een patriarchale zegen kon krijgen. Een goede vriend van me zei dat je gewoon tegen je bisschop moet zeggen dat je een zegen wilt en dat hij je dan zal helpen.

Eerst dacht ik: Het voelt zo raar om een zegen te krijgen die over je hele leven gaat. Maar ik had gewoon het gevoel dat ik die zegen moest ontvangen. Ik deed wat Schriftstudie met mijn vader, en we spraken over patriarchale zegens en wanneer hij de zijne had gekregen.

Het gevoel dat ik kreeg toen ik mijn zegen ontving, was heel sterk. Ik kon de aanwezigheid van de Heilige Geest en zelfs van mijn overleden grootouders voelen. Nu ik mijn patriarchale zegen heb, zou ik tegen mijn jongere zelf willen zeggen dat ik het leven vanuit een eeuwig perspectief moet bekijken. Als een jaar, dag of week niet gaat zoals jij wilt, is dat prima. De eeuwigheid ligt nog voor je. Het is niet makkelijk, maar met Jezus Christus en onze hemelse Vader kunnen we alles aan. Ze houden echt van ons en Ze gaan ons helpen om onze doelen te bereiken en de beste versie van onszelf te worden.

Zonder mijn zegen had ik, denk ik, de kerk verlaten. Had ik diep in de nesten gezeten. Had ik niet overwogen om op zending te gaan. Eerlijk gezegd, was ik er misschien niet eens meer geweest. Het heeft me in zoveel aspecten geholpen. Ik moedig iedereen die overweegt een patriarchale zegen te ontvangen echt aan om ervoor te gaan, want je hebt er echt iets aan.