ดู ผมสิ!

ครั้งหนึ่งข้าพเจ้าพูดกับนักเรียนในชั้นเรียนว่า “ดูผมสิ!” ข้าพเจ้าสังเกตว่าเมื่อข้าพเจ้าพูดแบบนี้ ทุกคนมองมาที่ตาข้าพเจ้า พวกเขาไม่ได้มองที่รองเท้า สูท หรือเน็กไทของข้าพเจ้า พวกเขาไม่ได้มองที่ผมหรือมือของข้าพเจ้า พวกเขามองตาข้าพเจ้า ดวงตาของข้าพเจ้าเป็นเหมือนหน้าต่างที่ “ข้าพเจ้า” ตัวตนที่แท้จริงอาศัยอยู่

ใน เพื่อความเข้มแข็งของเยาวชน: คู่มือแนะแนวการเลือก สอนเราว่าร่างกายของเราศักดิ์สิทธิ์และให้ “ปฏิบัติต่อ [ร่างกายของเรา]—และร่างกายของผู้อื่น—ด้วยความเคารพ” เราอ่านว่า: “เมื่อตัดสินใจเกี่ยวกับเสื้อผ้า ทรงผม และรูปลักษณ์ ให้ถามตนเองว่า ‘ฉันกำลังให้เกียรติร่างกายของฉันดังของประทานอันศักดิ์สิทธิ์จากพระผู้เป็นเจ้าหรือไม่?’ พระบิดาบนสวรรค์ทรงต้องการให้เราเห็นกันในสิ่งที่เราเป็นจริงๆ ไม่ใช่แค่ร่างกายเท่านั้น แต่เป็นบุตรธิดาที่รักของพระองค์ที่มีจุดหมายอันสูงส่ง หลีกเลี่ยงรูปแบบที่เน้นหรือดึงดูดความสนใจที่ไม่เหมาะสมมาที่ร่างกายของท่านแทนที่จะมองว่าท่านเป็นใครในฐานะบุตรธิดาของพระผู้เป็นเจ้า”

เมื่อข้าพเจ้ารับใช้เป็นประธานคณะเผยแผ่ ข้าพเจ้าเตือนผู้สอนศาสนาให้นึกถึงหลักธรรมนี้บ่อยครั้งเนื่องจากหลายคนแต่งกายไม่สุภาพ “ดูที่ดวงตา” ข้าพเจ้าบอกกับผู้สอนศาสนา “จงมองเห็นตัวตน อย่ามองเพียงร่างกาย จงมองเห็นลูกของพระผู้เป็นเจ้า”

เมื่อท่านมองผู้อื่น ให้พยายามมอง พวกเขา อย่าตัดสินพวกเขาจากเสื้อผ้า (หรือการไม่มีเสื้อผ้า) หรือทรงผมของพวกเขา มองไปที่ดวงตาของพวกเขา มองข้ามรูปลักษณ์ภายนอกไปสู่ตัวตนที่แท้จริงของพวกเขา—บุตรธิดาของพระผู้เป็นเจ้า

ท่านสามารถเลือกแต่งกายและนําเสนอตนเองในลักษณะที่ไม่เบนความสนใจจากอัตลักษณ์ที่แท้จริงของท่านในฐานะลูกพระผู้เป็นเจ้า ท่านสามารถเลือกที่จะทำให้ผู้อื่นมองเห็นตัวตนที่แท้จริงของท่านได้ง่ายที่สุดโดยไม่ถูกรบกวน แต่งกายสุภาพเรียบร้อยและเหมาะสม จงแต่งกายเพื่อให้คนอื่นมองเห็น ท่าน ไม่ใช่เพียงรูปลักษณ์ภายนอกของท่าน

ในวิธีนี้ ท่านแสดงให้เห็นว่าท่านรู้ ตามที่เราอ่านในคู่มือ เพื่อความเข้มแข็งของเยาวชน ว่า “ร่างกายของท่านเป็นของประทานอันน่าอัศจรรย์จากพระบิดาบนสวรรค์ พระองค์ประทานร่างกายแก่ท่านเพื่อช่วยให้ท่านเป็นเหมือนพระองค์มากขึ้น”