ความสุข ผ่านการใส่ใจ ผู้อื่น

หลังจากพวกบุตรของโมไซยาห์เปลี่ยนใจเลื่อมใสพระเจ้า พวกเขากลายเป็นผู้สอนศาสนาที่ยิ่งใหญ่ แต่ก็ไม่ประสบความสําเร็จเสมอไป ไม่น่าแปลกใจที่พวกเขาท้อแท้ พระเจ้าทรงปลอบโยนพวกเขาโดยตรัสว่า “จงรับความทุกข์ของเจ้าด้วยความอดทน, และเราจะให้ความสําเร็จแก่เจ้า” (แอลมา 26:27)

พระเจ้าทรงปลอบโยนท่านอย่างไร? แบ่งปันประสบการณ์ของท่านกับคนที่อาจต้องการกําลังใจ

เมื่อเราต้องการแรงกระตุ้นทางอารมณ์ การอยู่ในพระวิหารจะช่วยให้เรารู้สึกถึงสันติสุขได้ หลังจากแผ่นดินโลกพังทลายและจมอยู่ในความมืดหลังจากการตรึงกางเขนของพระคริสต์ ชาวนีไฟมารวมกันรอบพระวิหาร หลังจากการฟื้นคืนพระชนม์ พระเยซูทรงปรากฏและปฏิบัติศาสนกิจต่อพวกเขา (ดู 3 นีไฟ 11:1–15)

นึกถึงประสบการณ์พิเศษที่ท่านเคยมีในพระวิหาร หรือใกล้ๆ พระวิหาร หรือได้ยินมาเกี่ยวกับพระวิหาร ทุกครั้งที่ท่านรับใช้ในพระวิหารหรือทํางานประวัติครอบครัว ท่านกําลังปฏิบัติศาสนกิจดังที่พระเยซูทรงดําเนินพระชนม์ชีพและทรงสอน ท่านกําลังนําจิตวิญญาณเข้าใกล้พระองค์มากขึ้นทีละคน

เมื่อพระเยซูทรงทราบว่ายอห์นผู้ถวายบัพติศมา ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ถูกสังหาร พระองค์จึง “เสด็จจากไป … ไปยังที่สงบตามลําพัง” (มัทธิว 14:13) แต่เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นคนกลุ่มใหญ่ที่ติดตามพระองค์ พระองค์ทรงปฏิบัติศาสนกิจต่อไป โดยทรงรักษาคนป่วยและแม้กระทั่งทรงทําปาฏิหาริย์ของการเลี้ยงอาหารคนหลายพันคนโดยเพิ่มจํานวนขนมปังและปลา (ดู มัทธิว 14:14–21)

พระเจ้าทรงมอบของประทานให้เราเพื่อเป็นพรแก่ผู้อื่น (ดู หลักคําสอนและพันธสัญญา 46:11, 26) ลองนึกถึงสิ่งที่ท่านชอบทำ และเปลี่ยนสิ่งนั้นให้เป็นการรับใช้ผู้อื่น อาจเป็นอะไรก็ได้ เช่น อบขนมให้ใครสักคน หรือพาสุนัขของพวกเขาไปเดินเล่น!