Φωτιά. Μαχαίρια. Χορός. Και το Ευαγγέλιο.

Ο σαμοανικός χορός fireknife (μάχαιρα φωτιάς), ή ailao afi, είναι μια σύγχρονη εκδοχή ενός παραδοσιακού πολεμικού χορού. Είναι ένα μοναδικό ταλέντο, μια μορφή τέχνης και έκφρασης και, για πολλούς, ένας τρόπος να τιμήσουν τον πολιτισμό τους.

Να πώς το εξηγούν τρεις νέοι από τη Χαβάη των Η.Π.Α.:

Βίβιαν, 18 ετών: «Παραδοσιακά, ήταν κάτι που οι πολεμιστές έκαναν μόνο με ένα μαχαίρι. Αργότερα, η φωτιά και η περιστροφή προστέθηκαν. Είναι αρκετά παρόμοιο με το στριφογύρισμα του μπαστουνιού, μόνο με φωτιά και στις δύο άκρες».

Τούι, 12 ετών: «Ο χορός fireknife (μάχαιρα φωτιάς) περιλαμβάνει πολλή ζέστη. Είναι επίσης με πολλές περιστροφές. Πετάς ακόμη και το μαχαίρι και το μετακινείς, ενώ περιστρέφεται».

Τζόζεφ, 18 ετών: «Όταν η φωτιά κινείται, ο άνεμος σφυρίζει και τα τύμπανα παίζουν, είναι αρκετά ηχηρό. Αλλά για να είμαι ειλικρινής, είναι ένα είδος σιωπηλής πνευματικής στιγμής για μένα, επειδή έχει τόσο πολύ νόημα για μένα. Το fireknife (μάχαιρα φωτιάς) είναι ένας τρόπος που συνδέομαι με την οικογένειά μου και τον πολιτισμό μου».

Για αυτούς τους νέους, ο χορός fireknife δεν είναι απλώς ένα εκπληκτικό και σπάνιο ταλέντο. Τους έχει διδάξει επίσης πολλά πολύτιμα μαθήματα ζωής σχετικά με το να μένουν κοντά στον Κύριο ζώντας το Ευαγγέλιο και βοηθώντας άλλους.

Όταν χορεύετε fireknife (μάχαιρα φωτιάς), πολλά πράγματα μπορεί να πάνε στραβά. Η βενζίνη μπορεί να φτάσει σε όλη τη λαβή, καθιστώντας την ολισθηρή. Ο άνεμος μπορεί επίσης να αλλάξει τα πράγματα και να κάνει το μαχαίρι δύσκολο να πιαστεί. Το να εμπιστεύομαι τον Κύριο, ενώ χορεύω, υπήρξε τεράστια βοήθεια για μένα.

Μία από τις αγαπημένες μου γραφές είναι το Παροιμίαι 3:5, το οποίο μιλά για την εμπιστοσύνη στον Κύριο με όλη την καρδιά σας. Νομίζω ότι αυτό είναι σημαντικό, επειδή τη στιγμή της παράστασης συνειδητοποιείς ότι βάζεις όλη αυτή την πρακτική, αλλά στην πραγματικότητα εξαρτάται μόνο από εσένα, το fireknife (μάχαιρα φωτιάς) και τον Επουράνιο Πατέρα.

Μου αρέσει να προσεύχομαι στον Επουράνιο Πατέρα: «Εντάξει, έχω κάνει το έργο, τώρα σε παρακαλώ οδήγησε τα χέρια μου».

Χρειάζεται πολλή προετοιμασία για διαγωνισμούς fireknife (μάχαιρα φωτιάς). Προπονούμαι κάθε μέρα για περίπου έξι μήνες πριν από τον διαγωνισμό.

Μπορεί να είναι δύσκολο, επίσης, επειδή το πρόγραμμά μου είναι τόσο πολυάσχολο. Αλλά πάντα κάνω χώρο για τον Κύριο με το να πηγαίνω στην εκκλησία, στις δραστηριότητες των Νέων Ανδρών, στο θρησκευτικό σεμινάριο και με το να διαβάζω τις γραφές μου και να προσεύχομαι. Όταν κάνω αυτά τα πράγματα, παρατηρώ μία διαφορά στην ημέρα μου. Όλα απλώς λειτουργούν.

Ασφαλώς αισθάνομαι ότι ο Χριστός είναι εκεί για μένα. Εάν εμπιστεύεστε τον Κύριο και προσπαθείτε να Τον θέσετε πρώτο, Εκείνος θα σας βοηθήσει σε οτιδήποτε χρειάζεται να κάνετε.

Μεγαλώνοντας, παρακολουθούσα τους θείους και τα εξαδέλφια μου να χορεύουν fireknife. Νόμιζα ότι ήταν πολύ ωραίο, αλλά δεν ήξερα αν θα μπορούσα να το κάνω μόνη μου. Στο λύκειο, το έκανα έναν από τους στόχους μου να μάθω να το κάνω. Αφού έμαθα, έκανα τον στόχο μου πιο συγκεκριμένο: ήθελα να διαγωνιστώ σε έναν διαγωνισμό fireknife.

Το fireknife (μάχαιρα φωτιάς) με βοήθησε να αποκτήσω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου. Όταν χορεύετε, υπάρχουν ορισμένες κινήσεις όπου πετάτε το μαχαίρι ψηλά, το παρακολουθείτε στον αέρα και στη συνέχεια το πιάνετε. Συνήθιζα να τρέχω μακριά από τη λεπίδα, αφού την έριχνα. Ο πατέρας μου με δίδαξε ότι έπρεπε να δεσμευτώ για την κίνηση και να έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου.

Με την πάροδο του χρόνου, άρχισα να συμπεριφέρομαι με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στις παραστάσεις και σε οτιδήποτε άλλο. Είναι πραγματικά υπέροχα τώρα, γιατί μερικές φορές τα κορίτσια έρχονται σε μένα ύστερα από τις παραστάσεις και λένε ότι εμπνεύστηκαν και θέλουν επίσης να δοκιμάσουν τον χορό fireknife. Είμαι τόσο ενθουσιασμένη που εμπνέω άλλους ανθρώπους να κάνουν κάτι που νόμιζαν ότι ίσως δεν θα μπορούσαν να κάνουν.

Όταν δίνω παράσταση, δεν αισθάνομαι αγχωμένος. Νιώθω μια συγκίνηση. Έχω μάθει ότι ακόμα κι αν τα κάνω θάλασσα, μπορώ να τα μετατρέψω σε κάτι όμορφο. Είναι σχεδόν σαν ζωγραφική. Όταν ένας ζωγράφος κάνει ένα λάθος, μπορεί να το μετατρέψει σε κάτι νέο. Μερικές φορές ρίχνω τη μάχαιρα φωτιάς μου, αλλά την σηκώνω πίσω και συνεχίζω να χορεύω.

Η αυτοενθάρρυνση με έχει βοηθήσει πολύ με τους φόβους μου. Αντί να έχω σκέψεις όπως: «Κι αν τα κάνω θάλασσα;» Προσπαθώ να έχω περισσότερες σκέψεις, όπως: «Λοιπόν, τι γίνεται αν κάνω καλά!»

Μου έχει γίνει επίσης ρουτίνα να λέω μια μικρή προσευχή κάθε φορά πριν από μια παράσταση fireknife. Η προσευχή με προστατεύει και με βοηθά να έχω έναν καλό χορό. Όταν προσεύχομαι, αισθάνομαι πεπεισμένος ότι θα κάνω κάτι καλό.

Πριν εκτελέσω fireknife, είμαι συνήθως αγχωμένος. Κάθε φορά πριν συνεχίσω, λέω μία προσευχή. Μια φορά, προτού ξεκινήσω, είπα μία προσευχή και ένιωσα ζεστασιά και δεν φοβήθηκα. Όταν χόρευα, ένιωθα σαν κάποιος να στεκόταν εκεί δίπλα μου.

Η προσευχή πραγματικά με βοηθά να μην αισθάνομαι αγχωμένος. Αφού προσευχηθώ, συνειδητοποιώ ότι απλώς διασκεδάζω!

Το περασμένο καλοκαίρι, είχαμε παράσταση με fireknife στη Ρουμανία και στη Βουλγαρία. Ο μπαμπάς μου μάς κάνει πάντα να μαθαίνουμε το «Μέσα στο σπιτικό» (Ύμνοι, αρ. 169) στη γλώσσα των χωρών που επισκεπτόμαστε. Το κάνουμε αυτό, ώστε να μπορέσουμε να το τραγουδήσουμε μαζί ως οικογένεια μετά την παράσταση.

Νομίζω ότι το μήνυμα της αγάπης στο σπίτι είναι σημαντικό, επειδή μας υπενθυμίζει να έχουμε αγάπη όπου κι αν πάμε. Νιώθω ότι εμψυχώνω άλλους ανθρώπους και τους κάνω ευτυχισμένους. Και μολονότι μερικές φορές δεν μπορούν να μιλήσουν τη γλώσσα μου, ξέρω ότι έχουν αισθανθεί να διαδίδεται το Ευαγγέλιο μέσω των ταλέντων μας.

Ναινόα Α., 13 ετών

Το μήνυμα της αγάπης στο σπίτι είναι σημαντικό, γιατί αν οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι υπάρχει αγάπη γύρω τους, τότε μπορεί να είναι δυστυχισμένοι. Όταν υπάρχει αγάπη στο σπίτι μου, αισθάνομαι γαλήνιος και ήρεμος.

Ο χορός fireknife (μάχαιρα φωτιάς) είναι ένας τρόπος με τον οποίο αυτοί οι νέοι φωτίζουν και διαδίδουν τα ταλέντα τους στους άλλους. «Έχω την ευκαιρία να χορέψω και να διαδώσω τα ταλέντα μου σε όλο τον κόσμο με την οικογένειά μου. Με κάνει να νιώθω ευτυχισμένο μέσα μου γνωρίζοντας ότι αν διαδίδεις τα ταλέντα σου, τότε θα εμψυχώσεις και άλλους» λέει ο Ναινόα.

Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ναινόα, ο Καγουίκι, λέει ότι το fireknife (μάχαιρα φωτιάς) τού θυμίζει πώς το φως ξεπερνά το σκοτάδι. Για εκείνον, η διάδοση των ταλέντων του είναι σαν να διαδίδει το φως του σε άλλους.

Ο Τζόζεφ λέει ότι όταν λάμπουμε, λάμπουμε για τον Επουράνιο Πατέρα. «Όταν μοιραζόμαστε αυτά που έχουμε, όχι μόνο ευλογούμε τον εαυτό μας ή ευλογούμε εκείνους με τους οποίους μοιραζόμαστε τα ταλέντα μας, αλλά επίσης δοξάζουμε τον Επουράνιο Πατέρα μας».

Η Βίβιαν λέει ότι ο παππούς της πάντοτε τους διαβάζει την γραφή Κατά Ματθαίον 5:16, η οποία μιλά για το να αφήσουμε το φως μας να λάμψει μπροστά στους ανθρώπους. «Νομίζω ότι είναι μια καλή γραφή γιατί δεν χρειάζεται να είσαι καλός μόνο στο fireknife (μάχαιρα φωτιάς), για να διαδώσεις το Ευαγγέλιο. Μπορείς να είσαι καλός σε οτιδήποτε και να χρησιμοποιείς τα ταλέντα σου για να διαδίδεις το Ευαγγέλιο με αυτόν τον τρόπο».