Για όταν είστε απογοητευμένοι
Το Διδαχή και Διαθήκες προσφέρει βοήθεια, όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως τα θέλετε.
Εικονογράφηση υπό Luciana Abrão
Έχετε απογοητευτεί ποτέ; Εγώ, ναι. Στην πραγματικότητα, απογοητεύτηκα μόλις την περασμένη εβδομάδα. Σοβαρά – δάκρυα και όλα.
Ο Κύριος είπε στον Τζόζεφ Σμιθ: «Να είσαι υπομονετικός σε δοκιμασίες, γιατί θα έχεις πολλές». Ξεροκαταπίνω. Δεν μου αρέσει πώς ακούγεται αυτό.
Όμως ευτυχώς, η γραφή συνεχίζει: «Αλλά να τις υπομείνεις γιατί ιδού, εγώ είμαι μαζί σου μέχρι το τέλος των ημερών σου» (Διδαχή και Διαθήκες 24:8, η πλάγια γραφή προστέθηκε). Εντάξει. Μεγάλη αναπνοή.
Όταν το σκέφτομαι, συνειδητοποιώ ότι ο Κύριος ήταν μαζί μου σε κάθε απογοήτευση που πέρασα. Ορίστε ορισμένα παραδείγματα:
Όταν δεν πήρα τον ρόλο…
Όταν ήμουν 15 ετών, έκανα ακρόαση για ένα θεατρικό έργο στο σχολείο. Προσπάθησα για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά στο τέλος, δεν πήρα τον ρόλο.
Για να χειροτερέψει η κατάσταση, ο δάσκαλος είχε ήδη επιλέξει όλους τους μικρότερους ρόλους, οπότε δεν υπήρχε κανένας ρόλος για μένα. Με έκανε Διευθύντρια Μαθητών, και επειδή ένιωθε άσχημα, προσέθεσε επίσης ένα νέο ρόλο – ανέβηκα στη σκηνή για περίπου 30 δευτερόλεπτα ως σιωπηλή μοναχή.
Ναι. Έκλαιγα.
…Ο Κύριος με ενδυνάμωσε
Κοιτάζοντας πίσω, συνειδητοποιώ ότι ο Σωτήρας με βοήθησε εκείνη την απογοητευτική στιγμή. Με ενδυνάμωσε να διατηρήσω καλή στάση και να αναπτύξω περισσότερη ταπεινοφροσύνη. Στο τέλος, απήλαυσα τον χρόνο μου στην παράσταση της ένατης τάξης.
«Ας κάνουμε πρόσχαρα ό,τι περνά από το χέρι μας. Και μετά ας σταθούμε ακλόνητοι, με την υπέρτατη διαβεβαίωση, για να δούμε τη σωτηρία του Θεού και τον βραχίονά του να αποκαλύπτεται» (Διδαχή και Διαθήκες 123:17· η πλάγια γραφή προστέθηκε).
Όταν ο αθλητισμός δεν πήγε όπως ήθελα…
Στο τελευταίο έτος του λυκείου, ήθελα να μπω στην τένις του πανεπιστημίου (ή στην ομάδα των προχωρημένων). Έπρεπε να νικήσω το κορίτσι που κατατάσσεται αμέσως πριν από εμένα για να φτιάξω την ομάδα. Αλλά όταν έπαιξα μαζί της, έχασα.
Αν και απογοητεύτηκα, έπαιξα στην ομάδα νέων. Στο τελευταίο τουρνουά ομάδος νέων, κατετάγην στην πρώτη θέση. Όμως ξέρετε κάτι; Έχασα τον τελικό αγώνα. Έκλαψα – ξανά.
Αργότερα απογοητεύτηκα και πάλι. Αφού έλαβα ένα βραβείο, επειδή πήρα καλούς βαθμούς και έκανα αθλήματα, αποφάσισαν να μου αφαιρέσουν το βραβείο – επειδή προφανώς, ήταν μόνο για εκείνους που έπαιζαν σε αθλητική ομάδα εφήβων.
…Ήταν απλώς μια «μικρή στιγμή»
Εκείνη την εποχή, το τένις ήταν ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου και αυτές οι απογοητεύσεις ήταν τεράστιες. Αυτό που δεν συνειδητοποίησα ήταν ότι ο Σωτήρας ήταν πάντοτε μαζί μου, βοηθώντας με. Εκείνες οι τεράστιες απογοητεύσεις δεν κράτησαν για πάντα, ακόμα κι αν αισθανόμουν ότι θα κρατούσαν.
«Ας έχει ειρήνη η ψυχή σου. Η αντιξοότητα και η ταλαιπωρία σου δεν θα είναι παρά μόνο μία μικρή στιγμή. Και κατόπιν, αν τις υπομείνεις σωστά, ο Θεός θα σε υπερυψώσει στα ύψη» (Διδαχή και Διαθήκες 121:7-8· πλάγια γραφή προστέθηκε).
Όταν προσπάθησα να ξεγελάσω την απογοήτευση…
Μερικές φορές, προσπάθησα να αποφύγω εντελώς την απογοήτευση. Όταν ήμουν 13 ετών και δεν εξελέγην στο μαθητικό συμβούλιο, δεν προσπάθησα ποτέ ξανά, παρ’ όλο που ήταν κάτι που πιθανότατα θα απολάμβανα. Τα παράτησα, γιατί φοβόμουν ότι θα απογοητευόμουν ξανά.
…Έπρεπε να «μη φοβά[μαι]»
Έπρεπε να θυμάμαι ότι ο Κύριος είναι μαζί μας, ακόμα και στις απογοητεύσεις μας. Μερικές φορές τα πράγματα δεν θα πάνε όπως θέλουμε, αλλά Εκείνος μπορεί να μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε δυσάρεστα συναισθήματα και να δοκιμάσουμε νέα πράγματα.
«Στραφείτε προς εμένα σε κάθε σκέψη. Μην αμφιβάλλετε, μη φοβάστε» (Διδαχή και Διαθήκες 6:36-37· η πλάγια γραφή προστέθηκε).
Όταν η υπηρέτηση ιεραποστολής δεν πήγε σύμφωνα με τα σχέδια…
Μετά το λύκειο, απεφάσισα να υπηρετήσω μία ιεραποστολή. Όμως είχα κάποια αναπάντεχα ιατρικά προβλήματα που με εμπόδιζαν να φύγω, όταν αναμενόταν.
Έπρεπε να είμαι υπομονετική, αλλά τελικώς κλήθηκα στην Ιεραποστολή Ανατολικής Γκουανταλαχάρας στο Μεξικό. Εκεί, δίδαξα πολλούς καταπληκτικούς ανθρώπους και μάλιστα βοήθησα μερικούς από αυτούς να βαπτισθούν. Όμως ακόμη και με την πίστη, την υπακοή και τη σκληρή δουλειά μου, κανένας από αυτούς δεν παρέμεινε ενεργός στην Εκκλησία.
…Εμπιστευόμουν το θέλημα του Θεού
Συχνά, τα γεγονότα της ζωής είναι εκτός ελέγχου μας. Δεν μπορούσα να λύσω αμέσως τα ιατρικά μου προβλήματα. Και δεν μπορώ να εξαναγκάσω τους άλλους να ζήσουν το Ευαγγέλιο. Όμως μπορώ να εμπιστευθώ τον χρονισμό και τον τρόπο του Κυρίου.
«Γι’ αυτό, αγιασθείτε, ώστε ο νους σας να είναι μόνο προς τον Θεό, και θα έρθουν οι ημέρες που θα τον δείτε… και αυτό θα γίνει στον δικό Του χρόνο, και με τον δικό Του τρόπο, και σύμφωνα με το δικό Του θέλημα» (Διδαχή και Διαθήκες 88:68, η πλάγια γραφή προστέθηκε).
Όταν ήμουν απογοητευμένη την περασμένη εβδομάδα …
Είμαι ενήλικη τώρα. Αλλά εξακολουθώ να απογοητεύομαι. Στην πραγματικότητα, μόλις την περασμένη εβδομάδα πήγα σε ένα συνέδριο συγγραφής. Ένιωσα αρκετά σίγουρη για μερικά από τα γραπτά μου, αλλά έλαβα κάποια απογοητευτικά σχόλια από άλλους συγγραφείς.
…Ήταν δίπλα μου.
Τώρα, προσπαθώ να εμπιστευτώ τον Κύριο λίγο περισσότερο. Οι απογοητεύσεις είναι μέρος της ζωής. Δεν σημαίνουν ότι κάνετε κάτι λάθος.
Έτσι, πίσω στη γραφή της αρχής. Ναι, μπορεί να έχουμε «πολλές» δοκιμασίες και απογοητεύσεις. Αλλά ξέρω ότι ο Κύριος θα είναι μαζί μου για να τα αντιμετωπίσω όλα αυτά. Και, επίσης, θα είναι μαζί σας.
«Να είσαι υπομονετικός σε δοκιμασίες, γιατί θα έχεις πολλές. Αλλά να τις υπομείνεις γιατί ιδού, εγώ είμαι μαζί σου, μέχρι το τέλος των ημερών σου» (Διδαχή και Διαθήκες 24:8, η πλάγια γραφή προστέθηκε).