Opbeurende berichtjes

Illustratie, Michael Mullan

Mijn moeder, mijn zus en ik gingen een tijd geleden tijdens de kerstvakantie bij mijn oom logeren. De dag voordat we vertrokken, verwijderde ik al mijn socialemedia-apps, omdat ze een slechte invloed op mijn geestelijke instelling hadden. Ik wist dat het een goed idee was om van sociale media weg te blijven, maar ik voelde me een beetje eenzaam en buitengesloten. Dagenlang nam niemand contact met me op, en ik kreeg het gevoel dat niemand om me gaf.

Op nieuwjaarsdag was ik nog steeds eenzaam en verdrietig. Maar toen kreeg ik een onverwacht berichtje van een vriend, die me een gelukkig nieuwjaar wenste. We waren niet zo close, maar zijn berichtje betekende heel veel voor mij – het betekende dat iemand om me gaf.

Toen kreeg ik een ingeving: stuur gewoon een berichtje naar al je vrienden. Ik ging meteen aan de slag en wenste iedereen een gelukkig nieuwjaar en vertelde hoe dankbaar ik voor ze was. Misschien hadden zij ook behoefte aan contact. Plots vielen de muziek en de glimlach op de gezichten van mijn neven en nichten me meer op. Ik voelde de Geest en was de hele dag gelukkig.

Ik ben mijn vriend zo dankbaar dat hij dat berichtje stuurde, en ik ben blij dat ik gehoor heb gegeven aan de ingeving om zelf berichtjes te sturen. Het hielp om contact met anderen op te nemen toen ik contact nodig had. Ik weet dat deze woorden van president M. Russell Ballard (1928–2023) waar zijn: ‘We vinden gemoedsrust, vreugde en geluk als we de Heer en onze naaste dienen.’