ทําให้คริสต์มาสอยู่ในใจเธอเสมอ

“ทำไมเราไม่ไปโบสถ์อีกแล้วคะ?”

เซดี้ถามคําถามนี้กับคุณพ่อคุณแม่ของเธอหลายครั้ง ปกติคุณแม่ของเธอจะเพียงแต่ส่ายหัวและดูเศร้าพอๆ กับที่เซดี้รู้สึก “มีเหตุผลมากมายจ้ะ” เธอจะพูดในที่สุด เซดี้ไม่เข้าใจ

ก่อนครอบครัวเธอจะเลิกไปโบสถ์ คุณพ่อคุณแม่ยอมให้เธอรับบัพติศมา เซดี้มีความสุขกับเรื่องนั้น แต่เธออยากให้คุณพ่อคุณแม่พาเธอไปโบสถ์แม้พวกเขาไม่อยากอยู่ต่อก็ตาม เธอคิดถึงการไปปฐมวัยมาก

ครอบครัวของเธอยังคงทํากิจกรรมสนุกสนานด้วยกัน ในฤดูใบไม้ร่วง พวกเขาเดินป่าในภูเขา พวกเขามีปิกนิกที่สวนสาธารณะและเล่นจานร่อน พวกเขาไปดูละครที่พี่ชายของเธอแสดง

ในเดือนธันวาคมเธอกับครอบครัวนําจานขนมไปให้เพื่อนและเพื่อนบ้าน พวกเขาตกแต่งต้นคริสต์มาสด้วยกัน พวกเขาใช้เวลาในวันเสาร์เล่นเลื่อนหิมะและกลับบ้านมาดื่มช็อกโกแลตร้อนและทานโดนัททำเองที่บ้าน

เซดี้ชอบทําสิ่งเหล่านี้ แต่เธอคิดถึงการไปโบสถ์มากกว่าครั้งไหนๆ เธอคิดถึงการร้องเพลงสวดคริสต์มาสและฟังคําพูดเกี่ยวกับการประสูติของพระเยซูคริสต์

คริสต์มาสปีนี้ตรงกับวันอาทิตย์ เพื่อนของเธอบอกเธอว่าปฐมวัยได้ร้องเพลงในการประชุมศีลระลึกตอนเช้าวันคริสต์มาส เซดี้ชอบร้องเพลง

“เราไปโบสถ์แค่วันอาทิตย์นี้ได้ไหมคะ?” เซดี้ถามคุณพ่อคุณแม่ “นะคะ? ปฐมวัยจะร้องเพลง และหนูอยากอยู่ที่นั่น”

คุณพ่อคุณแม่มองหน้ากัน แล้วมองมาที่เซดี้้ “พ่อขอโทษจ้ะ” คุณพ่อพูด “แต่เราไปไม่ได้ ไม่ใช่ปีนี้”

เซดี้มีความหวังว่าสักวันครอบครัวของเธอจะได้กลับไปโบสถ์ แต่นั่นไม่ได้ช่วยเธอในช่วงคริสต์มาสนี้

ในเช้าวันคริสต์มาส เซดี้รู้สึกถึงความตื่นเต้นที่คุ้นเคยของการมารวมกันรอบต้นคริสต์มาสและเปิดของขวัญกับครอบครัวของเธอ เธอนึกถึงว่าเธอรักคุณพ่อคุณแม่และพี่ชายของเธอมากเพียงใดและรู้ว่าพวกเขารักเธอ

คุณแม่ทําอาหารเช้าที่พวกเขาโปรดปราน—แพนเค้กช็อกโกแลตชิปซ้อนกันและวิปครีม “เป็นอาหารเช้าดีที่สุดเลยครับ” พี่ชายของเธอพูดหลังจากกินสองจานเต็ม ทุกคนเห็นด้วย

หลังจากช่วยทําความสะอาดแล้ว เซดี้เข้าไปในห้องของเธอ เธอนึกถึงเด็กปฐมวัยที่ร้องเพลงในโบสถ์และพยายามอย่างเต็มที่ที่จะไม่เสียใจที่เธอไม่ได้อยู่ที่นั่น

เซดี้มองไปรอบห้องเพื่อหาอะไรทํา เธอเหลือบมองกล่องดินสอสี แล้วเธอก็มีความคิด แม้ว่าเธอจะยังไปโบสถ์ไม่ได้ในขณะนี้ แต่เธออาจจะนำพระเยซูเข้ามาในวันของเธอได้

เธอหากระดาษแผ่นหนึ่งและเริ่มวาดภาพฉากการประสูติ—พระกุมารเยซูในรางหญ้า มารีย์กับโยเซฟเฝ้าดูพระองค์ และคนเลี้ยงแกะรวมกันอยู่รอบๆ พวกเขาทั้งหมด เธอร้องเพลง “ในรางหญ้า” ให้ตนเองฟังขณะวาดรูป

เมื่อวาดเสร็จแล้ว เธอนํารูปไปที่ห้องครัวและใช้แม่เหล็กติดไว้ที่ประตูตู้เย็น คุณพ่อคุณแม่และพี่ชายของเธอไม่ได้พูดอะไร แต่พวกเขายิ้ม

เซดี้รู้สึกดี เธอไม่อาจเปลี่ยนความรู้สึกของครอบครัวเกี่ยวกับการไปโบสถ์ได้ แต่เธอสามารถรักษาพระคริสต์และคริสต์มาสไว้ในใจเธอได้

ภาพประกอบโดย เทรซี นิชิมูระ บิชอป