เปลคริสต์มาส

กร๊อบ กร๊อบ กร๊อบ

รองเท้าของเคธีส่งเสียงกรอบแกรบเบาๆ บนหิมะขณะที่เธอเดินไปที่ห้องช่าง เมื่อเธอเปิดประตู กลิ่นน้ำมันและจาระบีที่คุ้นเคยมาจากรถแทรกเตอร์ที่พ่อของเธอกำลังซ่อมอยู่

“เคธีของพ่อเป็นไงบ้าง?” คุณพ่อถามขณะที่เธอก้าวเข้าไปข้างใน

“หนูหนาวจัง!” เธอเคาะหิมะออกจากรองเท้าบูท “คุณพ่อทำอะไรอยู่คะ?”

เธอหันไปที่โต๊ะทํางานของคุณพ่อ เศษไม้กระจัดกระจายอยู่รอบเปลตุ๊กตา เคธีสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ มันจะเป็นของเธอหรือเปล่านะ? บางทีอาจจะเป็นของเจน น้องสาวของเธอก็ได้

“น่ารักมากเลยค่ะ” เคธีบอก “สําหรับเจนหรือคะ?”

คุณพ่อส่ายหน้า “หนูจำคุณ รอย คนที่ทํางานกับเราในช่วงเวลาเก็บเกี่ยวได้ไหม?”

เคธีพยักหน้า

“เขากับครอบครัวเจอบ้านเช่า แต่พวกเขากําลังลำบาก” คุณพ่อกล่าว “เขาเป็นห่วงว่าลูกสาวเล็กๆ ทั้งสามคนของเขาอาจจะไม่มีคริสต์มาสที่ดีนักในปีนี้ แต่พ่อกับแม่มีของขวัญพิเศษสําหรับพวกเขา”

เคธีเดินไปที่เปลน้อยและโยกมันไปมา

คุณพ่อยิ้ม “ถ้าหนูเป็นเด็กน้อย หนูจะชอบเปลนี้ไหม?”

เธอหัวเราะ “หนู เป็น เด็กน้อยค่ะ!”

แล้วเคธีก็นึกได้ว่าเปลนั้นเป็นของใคร เป็นของ ลูกสาวคุณรอย!

“หนูช่วยได้ไหมคะ?”

“หนูช่วยพ่อทาสีได้” คุณพ่อบอก ตาคุณพ่อเป็นประกาย

คุณพ่อทําเปลสามหลัง สําหรับเด็กหญิงแต่ละคน เขาเปิดกระป๋องสี และเคธีเริ่มลงมือทํา เธอทาสีชมพูอ่อน ฟ้าอ่อน และเหลืองอ่อน ทุกครั้งที่ปัดพู่กัน เธอรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้น

เธอหันไปหาคุณพ่อ “เมื่อหนูเห็นเปลครั้งแรก หนูหวังว่าจะเป็นของหนู แต่การช่วยเหลือสนุกมาก หนูหวังว่าเด็กๆ จะรักเปลมากพอๆ กับที่หนูชอบทาสีมัน”

ในวันคริสต์มาสอีฟ เคธีและครอบครัวไปที่บ้านของครอบครัวรอย

ก็อก ก็อก ก็อก เคธีเคาะประตูและรอ เมื่อเปิดประตู เธอเห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งอายุเท่าๆ เธอที่มีผมสีบลอนด์ขาวและชุดกระโปรงสีเหลืองบาง เด็กหญิงอายุน้อยกว่าสองคนแอบมองข้างตัวเธอ

ครู่ต่อมา คุณนาย รอยมาที่ประตูด้วย

“สุขสันต์วันคริสต์มาสค่ะ!” คุณแม่พูด

เคธีกับครอบครัวถือเปล ตุ๊กตาห่อสามตัว และกล่องใหญ่ที่เต็มไปด้วยอาหารคริสต์มาส คุณนาย รอยมองดู น้ำตาคลอเบ้าขณะเด็กหญิงแต่ละคนเลือกเปล ความเขินอายของเด็กๆ ค่อยๆ หายไป ใบหน้าพวกเธอเต็มไปด้วยความตื่นเต้นขณะห่อตุ๊กตาทารกตัวใหม่ด้วยผ้านวมแสนอบอุ่นที่คุณแม่ของเคธีทําให้

เคธีนั่งข้างเด็กหญิงคนโต “เธอชื่ออะไรหรือ?”

“ฟลอสซี่” เด็กหญิงบอก

“ฉันชื่อเคธี เธอชอบเปลไหม?” เธอถาม

ฟลอสซี่ยิ้มกว้าง “เป็นสิ่งที่สวยที่สุดเท่าที่ฉันเคยมีเลย”

“ฉันดีใจที่เธอชอบนะ ฉันช่วยทาสีมันด้วย!”

“ขอบคุณนะ” เธอกระซิบขณะโอบแขนเล็กๆ รอบเคธี

คุณพ่อปิดประตูขณะพวกเขาออกจากบ้านครอบครัวรอย เขาบีบไหล่เคธี “หนูคิดว่าส่วนที่ดีที่สุดของคริสต์มาสคืออะไร?”

เคธีเงยหน้ามองพ่อด้วยรอยยิ้ม “หนูเคยคิดว่าเป็นการได้ของขวัญ แต่ตอนนี้หนูคิดว่าอาจจะเป็นการให้ของขวัญกับคนอื่นค่ะ”

ภาพประกอบโดย เมลิสซา แมนวิลล์ คาชิวากิ