“เพราะพระวิหาร,” เพื่อนเด็ก, กันยายน 2025, 30–31.
ผู้บุกเบิกในทุกแผ่นดิน
เพราะ พระวิหาร
เรื่องจริงจากวานูอาตู
“ผู้สอนศาสนามาถึงแล้ว!” เกรแฮมเรียก เขาโบกมือให้ผู้สอนศาสนาขณะพวกเขาเดินมาที่บ้าน
คุณแม่ คุณพ่อ และนูนู พี่ชายของเกรแฮมรับบัพติศมาปีที่แล้ว เกรแฮมกับจ๊อบ น้องชายอายุน้อยเกินกว่าจะรับบัพติศมา แต่พวกเขาก็ยังชอบเรียนรู้จากผู้สอนศาสนา
“วันนี้เราต้องการพูดเกี่ยวกับพระวิหาร” เอ็ลเดอร์เฮลกล่าว “เป็นอาคารพิเศษที่คุณสามารถทําสัญญากับพระผู้เป็นเจ้าและผนึกกับครอบครัวของคุณ นั่นหมายความว่าคุณอยู่ด้วยกันชั่วนิรันดร์ได้”
“พระวิหารที่ใกล้ที่สุดอยู่ในนิวซีแลนด์” เอ็ลเดอร์ซิงห์ชูภาพอาคารสีขาวสวยงาม “เส้นทางยาวไกล แต่พรจะคุ้มค่า”
“เราอยากไป” คุณแม่บอก
คุณพ่อคุณแม่ของเกรแฮมวางแผนเดินทางไปพระวิหารกับอีกครอบครัวหนึ่งจากโบสถ์ พวกเขาจะเป็นสองครอบครัวแรกจากวานูอาตูที่เข้าไปในพระวิหาร!
ไม่กี่เดือนต่อมา เมื่อถึงวันออกเดินทาง นี่เป็นครั้งแรกของเกรแฮมบนเครื่องบิน และก็สนุก เขามองด้านนอกที่ก้อนเมฆและมหาสมุทรด้านล่าง เขานึกภาพอาคารสูงสีขาว เขาแทบจะรอเห็นพระวิหารไม่ไหวแล้ว!
พอลงเครื่อง พวกเขาก็ขึ้นรถโดยสาร เป็นการเดินทางที่กระแทกกระเทือนตลอดทาง และเกรแฮมก็เหนื่อย แต่พวกเขาเกือบไปถึงแล้ว
“ดูสิครับ!” เกรแฮมชี้ไปนอกหน้าต่าง อยู่นั่นเอง! พระวิหารสวยกว่าในภาพถ่ายอีก
ภายในพระวิหารเงียบและสงบสุข พวกเขาแต่งกายสีขาวล้วน เกรแฮมกับพี่น้องนั่งรอในห้องพักรออยู่พักหนึ่งและดูภาพพระเยซูคริสต์
จากนั้นเจ้าหน้าที่พระวิหารนำพวกเขาไปที่ห้องผนึก คุณพ่อคุณแม่ของเกรแฮมคุกเข่าข้างแท่นที่คลุมด้วยผ้าเนื้อนุ่ม พวกเขาดูมีความสุขมาก!
เกรแฮมและพี่น้องคุกเข่าข้างคุณพ่อคุณแม่ พวกเขามองไปที่กระจกบานใหญ่ทรงสูงบนผนัง เงาสะท้อนในกระจกของพวกเขาทอดยาวไปเรื่อยๆ
“กระจกจะย้ำเตือนคุณว่าคุณสามารถอยู่ด้วยกันชั่วนิรันดร์” เจ้าหน้าที่พระวิหารกล่าว
เกรแฮมรู้สึกมีความสุขและปลอดภัย ราวกับว่าพระผู้ช่วยให้รอดทรงโอบกอดเขาอยู่
ไม่นานก็ถึงเวลาต้องกลับบ้าน บนรถบัสและบนเครื่องบิน เกรแฮมยังคงนึกถึงความรู้สึกพิเศษที่เขามีที่พระวิหาร
ไม่กี่วันต่อมา เกิดพายุใหญ่มาก ต้นปาล์มดูเหมือนจะหักครึ่งได้เลย!
เกรแฮมหวาดกลัว “เราจะโอเคใช่ไหมครับ?”
“แน่นอนจ้ะ” คุณพ่อตอบ “แต่ลมแรงมาก ผู้สอนศาสนาบอกให้รวมตัวกันในอาคารศาสนจักรจนกว่าพายุจะสงบลง”
เกรแฮมช่วยคุณแม่ขนอาหารและผ้าห่มไปที่โบสถ์ ลมพัดแรงมาก!
เกรแฮมรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อยด้านใน เพื่อนๆ ทุกคนจากโบสถ์อยู่ที่นั่น แต่เขาก็ยังได้ยินเสียงลมพัดดัง
“แล้วบ้านของเราล่ะครับ?” เกรแฮมถาม
“เราจะต้องรอจนกว่าพายุจะสงบถึงจะรู้” คุณแม่กอดเขาแน่น “สิ่งที่สําคัญที่สุดคือครอบครัวของเราปลอดภัย จําได้ไหมว่าหนูรู้สึกอย่างไรที่พระวิหาร?”
เกรแฮมพยักหน้า “ผมรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย”
คุณพ่อยิ้ม “และเพราะพระเยซูคริสต์และการผนึกในพระวิหารของเรา เราจึงสามารถอยู่ด้วยกันชั่วนิรันดร์”
เกรแฮมนึกถึงความอบอุ่นและสันติสุขที่เขารู้สึกในพระวิหาร คุณพ่อพูดถูก เพราะพระเยซูคริสต์และพันธสัญญาพระวิหาร พวกเขาสามารถเป็นครอบครัวนิรันดร์ได้ และเพราะเขารู้เช่นนั้น ทุกอย่างจะโอเคจริงๆ
ภาพประกอบโดย เอดูอาร์โด มาร์ติโคเรนา