Η περιπέτεια της εκδρομής

Ο Νυάμεντο έτρεξε προς το λεωφορείο με τον μικρό αδελφό του, Κουάμι. Ανέβηκαν τα σκαλιά και κάθισαν δίπλα σε ένα παράθυρο. Ο Νυάμεντο κοίταξε έξω για να δει τον ήλιο να λάμπει στα πράσινα δέντρα. Το σχολείο τους πήγαινε εκδρομή σε ένα φυσικό καταφύγιο. Σήμερα θα ήταν μια περιπέτεια!

«Γεια σου, Νυάμεντο!»

Οι φίλοι του Νυάμεντο, ο Ραλφ και η Σιέρρα, κάθισαν στο κάθισμα απέναντί του.

Ο Ραλφ τράβηξε το μανίκι του Νυάμεντο και ψιθύρισε. «Όταν φτάσουμε στο πάρκο, ας πάμε για εξερεύνηση!»

«Ναι!» είπε η Σιέρρα. «Μπορούμε να έχουμε τη δική μας περιπέτεια».

Ο Ραλφ έγνεψε καταφατικά ενθουσιασμένος. «Μπορούμε να ξεγλιστρήσουμε πριν από την πρώτη δραστηριότητα».

Ο Νυάμεντο φαντάστηκε όλα όσα θα μπορούσαν να δουν στην ερημία. Ψηλά δέντρα, φανταστικά ζώα και ίσως καταρράκτες!

«Αυτό ακούγεται διασκεδαστικό! Ας το κάνουμε» είπε χαμογελώντας.

Όταν το λεωφορείο σταμάτησε στο φυσικό καταφύγιο, ο Νυάμεντο και ο Κουάμι κατέβηκαν μαζί από το λεωφορείο. Οι δάσκαλοί τους είπαν σε όλους να μείνουν με την ομάδα και να μην περιπλανηθούν.

Ο Ραλφ πλησίασε τον Νυάμεντο. «Θυμάσαι το σχέδιο;» ψιθύρισε ο Ραλφ.

Ο Νυάμεντο έγνεψε καταφατικά. Αλλά μετά σταμάτησε για να σκεφθεί. Η εξερεύνηση της ερημίας ακουγόταν συναρπαστική, αλλά ο Νυάμεντο ήξερε επίσης ότι θα μπορούσε να είναι επικίνδυνη. Τι θα γινόταν, αν χάνονταν ή πάθαιναν κάτι;

Ξαφνικά, αισθάνθηκε μία φωνή να του μιλά. Μείνε με τον Κουάμι.

Η φωνή ήταν ήρεμη και χαμηλόφωνη. Ο Νυάμεντο ήξερε ότι ήταν το Άγιο Πνεύμα.

Ανησυχούσε ότι οι φίλοι του θα ήταν θυμωμένοι μαζί του που δεν εξερευνούσε μαζί τους. Όμως ίσως το Άγιο Πνεύμα τον προστάτευε.

Ο Νυάμεντο στράφηκε στον Ραλφ. «Συγγνώμη, πρέπει πραγματικά να μείνω με τον αδελφό μου» είπε. «Είναι δική μου ευθύνη».

Ο Ραλφ συνοφρυώθηκε.

«Μα είπες ότι θα ερχόσουν!»

«Η δασκάλα είπε ότι θα πρέπει να μείνουμε» είπε ο Νυάμεντο. Ο Ραλφ αναστέναξε και έφυγε.

Ο Νυάμεντο και ο Κουάμι πήγαν με τους υπόλοιπους μαθητές και ακολούθησαν τους δασκάλους τους. Πρώτα πήγαν να κάνουν εναέρια τροχαλία. Ο άνεμος φυσούσε ενάντια στα πρόσωπά τους καθώς ανέβαιναν πάνω από τα λαμπερά πράσινα δέντρα. Ήταν σαν να πετούσαν!

Στη συνέχεια, οι οδηγοί στο καταφύγιο τούς δίδαξαν για μερικά από τα ζώα που ζούσαν εκεί. Ο Νυάμεντο και ο Κουάμι ανυπομονούσαν να τα δουν. Έμαθαν για ζέβρες, μαϊμούδες, φίδια, αντιλόπες και πολλά πουλιά! Αφού είδαν όλα τα φανταστικά ζώα, πήγαν για αναρρίχηση και ιππασία. Αργότερα έπαιξαν παιχνίδια.

Ο Νυάμεντο ήταν χαρούμενος που είχε μείνει πίσω με τον Κουάμι. Αν δεν το είχε κάνει, θα είχε χάσει τόσα πολλά διασκεδαστικά πράγματα!

Όταν ήλθε η ώρα να επιστρέψει στο λεωφορείο, ο Νυάμεντο είδε τον Ραλφ και τη Σιέρρα. Έτρεξαν προς αυτόν.

«Παραλίγο να μας κυνηγήσουν θυμωμένες μαϊμούδες» ψιθύρισε ο Ραλφ. Φαινόταν λίγο φοβισμένος. «Θα μπορούσαμε να είχαμε τραυματιστεί».

έγνευσε η Σιέρρα. «Καλά που δεν ήλθες».

«Όπα» είπε ο Νυάμεντο. «Χαίρομαι που είστε καλά!»

Το Άγιο Πνεύμα πραγματικά με προστάτευε, σκέφτηκε. Κρατούσε το χέρι του Κουάμι καθώς έμπαιναν μαζί στο λεωφορείο.

Ήταν ευγνώμων που το Άγιο Πνεύμα τους είχε κρατήσει ασφαλείς και τους είχε βοηθήσει να έχουν μια διασκεδαστική περιπέτεια.