«Η μυστηριώδης κονσέρβα», Φίλος, Μάιος 2025, 18-20.
Η μυστηριώδης κονσέρβα
«Βάζουμε ποτέ τέτοιες ταμπέλες στους ανθρώπους;» ρώτησε ο μπαμπάς.
Μια αληθινή ιστορία από τις Η.Π.Α.
«Τι είναι αυτό, μαμά;» Η Σάντι έβγαλε μία μεγάλη τενεκεδένια κονσέρβα από το πίσω μέρος του ντουλαπιού. «Δεν έχει ετικέτα πάνω του».
«Το ξέχασα αυτό» είπε η μαμά. «Οι ετικέτες είχαν βγει από κάποια κονσερβοποιημένα προϊόντα, οπότε το κατάστημα τα πωλούσε φθηνά. Αγόρασα μία. Σκέφτηκα ότι μάλλον ήταν κονσερβοποιημένος αρακάς».
Η Σάντι έκανε μία γκριμάτσα. Ο κονσερβοποιημένος αρακάς δεν ήταν ο αγαπημένος της.
Η μαμά σήκωσε την κονσέρβα και την γύρισε. «Θα χαλάσουν σύντομα. Καλύτερα να τα φάμε σήμερα». Έβαλε την κονσέρβα στο τραπέζι.
«Τι ’ν’ αυτό;» ρώτησε ο μεγάλος αδελφός της Σάντι, ο Τζέισον.
«Ποιος ξέρει;» είπε η Σάντι. «Η μαμά νομίζει ότι είναι αρακάς».
Ο Τζέισον κούνησε την κονσέρβα. «Δεν ακούγεται για αρακάς. Μάλλον είναι φασόλια».
Αυτό έδωσε στη Σάντι μια ιδέα. Άρπαξε κάποια ταινία και ένα μαρκαδόρο και έγραψε «αρακάς» σε ένα κομμάτι χαρτί και «φασόλια» σε ένα άλλο. Τα κόλλησε στην κονσέρβα.
Στη συνέχεια σκέφτηκε για ένα λεπτό και έγραψε «σάλτσα ντομάτας» σε ένα άλλο κομμάτι.
Τότε ακριβώς μπήκε ο μπαμπάς στο δωμάτιο. «Τι συμβαίνει;»
«Παίζουμε ένα παιχνίδι» είπε η μαμά. «Μάντεψε τι υπάρχει μέσα στην κονσέρβα».
Ο μπαμπάς πήρε την κονσέρβα, την τίναξε δυνατά και την μύρισε. «Μανιτάρια!» ανακοίνωσε.
Όλοι αναστέναξαν. «Όχι μανιτάρια!» είπε η Σάντι. Αυτό ήταν χειρότερο από τον αρακά, τα φασόλια και τη σάλτσα ντομάτας. «Ίσως θα πρέπει απλώς να πετάξουμε την κονσέρβα».
«Δεν είσαι περίεργη να μάθεις τι πραγματικά υπάρχει μέσα;» ρώτησε η μαμά.
Ο μπαμπάς άρπαξε το ανοιχτήρι. «Εγώ είμαι!»
Όταν ο μπαμπάς άνοιξε την κονσέρβα, η Σάντι κάλυψε τα μάτια της. Όμως όταν τράβηξε πίσω το καπάκι, έμεινε έκπληκτη. Η κονσέρβα ήταν γεμάτη νόστιμα φρούτα.
«Νόστιμα!» είπε καθώς κοίταζε τα κομμένα αχλάδια, τα σταφύλια, τα κεράσια και τα ροδάκινα.
Ο Τζέισον έφερε μπολ και κουτάλια. «Ας φάμε!»
Η Σάντι έβαλε μερικά φρούτα από την κονσέρβα στο μπολ της. «Δεν μπορώ να πιστέψω ότι κάναμε όλοι λάθος» είπε. «Ήμουν σίγουρη ότι υπήρχε κάτι αηδιαστικό μέσα».
«Βάζουμε ποτέ τέτοιες ταμπέλες στους ανθρώπους;» ρώτησε η μαμά.
«Τι εννοείς;» ρώτησε η Σάντι.
Ο μπαμπάς έβαλε το μπολ του στο τραπέζι. «Αποφασίζουμε πώς είναι εσωτερικά, όταν το μόνο που μπορούμε να δούμε είναι το εξωτερικό».
Η Σάντι το σκέφθηκε. «Όταν η Σαμάρα ήταν νέα στο σχολείο, νόμιζα ότι δεν ήταν φιλική. Όμως τότε έμαθα ότι απλώς δεν μπορούσε να μιλήσει πολύ καλά τη γλώσσα μας. Τώρα παίζουμε όλη την ώρα!»
«Αυτό είναι ένα καλό παράδειγμα» είπε η μαμά.
«Μερικές φορές αισθάνομαι ότι με χαρακτηρίζουν» είπε απαλά ο Τζέισον. «Τα παιδιά στο σχολείο λένε ότι παίρνω καλούς βαθμούς μόνο επειδή ο δάσκαλος με συμπαθεί. Αλλά η αλήθεια είναι ότι δουλεύω σκληρά και κάνω όλες μου τις εργασίες».
«Οι ταμπέλες μπορεί να βλάψουν, έτσι δεν είναι;» είπε ο μπαμπάς.
Ο Τζέισον έγνεψε καταφατικά.
Η Σάντι τελείωσε την τελευταία μπουκιά φρούτων. «Είναι όμως όλες οι ταμπέλες κακές; Στο κατάστημα πρέπει να ξέρεις τι πραγματικά αγοράζεις».
«Σωστά» είπε ο μπαμπάς. «Πότε λοιπόν ωφελούν οι ταμπέλες;»
Ο Τζέισον σήκωσε το κουτάλι του. «Όταν είναι αληθινές!»
«Και ποιος ξέρει τι πραγματικά υπάρχει μέσα σε ένα άτομο;» ρώτησε η μαμά.
«Ο Επουράνιος Πατέρας» είπαν μαζί η Σάντι και ο Τζέισον.
«Κατάλαβα!» είπε η Σάντι. «Είμαι Θεού παιδί. Αυτή είναι η σωστή ετικέτα για μένα».
«Και εγώ» είπε ο Τζέισον.
«Και εγώ!» είπε ο μπαμπάς.
«Για όλους». Η μαμά χαμογέλασε. «Επομένως, δεν πρέπει να βάζουμε ταμπέλες στους ανθρώπους με βάση αυτό που βλέπουμε εξωτερικά ή να πιστεύουμε ψευδείς ταμπέλες που μας δίνονται. Γιατί μόνο ο Θεός ξέρει τι πραγματικά είμαστε μέσα μας».
Η Σάντι έγραψε σε ένα νέο κομμάτι ταινίας και το κόλλησε στο πουλόβερ της. «Ένα παιδί του Θεού» είπε. Η Σάντι χαμογέλασε. Της άρεσε αυτή η ταμπέλα καλύτερα από όλες.