คำสวดอ้อนวอนขณะเกิดแผ่นดินไหว

ไวโอเล็ตกำลังหลับอยู่เมื่อมีเสียงกึกก้องปลุกเธอให้ตื่น ทีแรกเธอนึกว่าเป็นเสียงฟ้าร้อง

แต่เสียงดังก้องขึ้นเรื่อยๆ และทำให้หน้าต่างห้องนอนของเธอสั่นสะเทือน

ไวโอเล็ตลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว นี่คือแผ่นดินไหว!

เธอและครอบครัวย้ายไปอยู่เปรูได้ไม่นาน เธอรู้ว่าที่นี่มีแผ่นดินไหวเกิดขึ้นบ่อยๆ เธอและครอบครัวเตรียมพร้อมรับมือกับเหตุการณ์แผ่นดินไหวและฝึกฝนสิ่งที่ต้องทำ แต่แผ่นดินไหวครั้งนี้น่ากลัวกว่าที่คิดไว้มาก เธอรู้สึกได้ว่าทั่วทั้งร่างกายสั่นเทาไปหมด!

ไวโอเล็ตวิ่งไปที่ห้องครัวและคลานลงไปอยู่ใต้โต๊ะ ไม่กี่วินาทีต่อมา น้องชายและน้องสาวของเธอก็เข้ามาอยู่ใต้โต๊ะกับเธอ คุณพ่อคุณแม่ก็เข้ามาเช่นกัน

“ทำได้ดีมาก จำสิ่งที่เราฝึกมาได้” คุณพ่อกล่าว “ทุกอย่างโอเคไหม?”

น้องชายและน้องสาวของไวโอเล็ตพยักหน้า

แต่ไวโอเล็ตยังกลัวอยู่ เธอหลับตา ยากมากที่จะทำเฉยต่อแรงสั่นสะเทือนรอบตัวเธอ

แล้วไวโอเล็ตก็นึกออกว่าต้องสวดอ้อนวอน เธอกอดอกและก้มศีรษะ “พระบิดาบนสวรรค์” เธอกระซิบ “ได้โปรดดูแลครอบครัวของลูกด้วย”

ไวโอเล็ตสวดอ้อนวอนต่อไปเรื่อยๆ เธอรู้สึกเหมือนมีใครบางคนกำลังกอดเธอ เมื่อสวดอ้อนวอนจบ เธอเงยหน้า คุณพ่อคุณแม่กอดอกอยู่ น้องชายกับน้องสาวก็ทำเช่นเดียวกัน พวกเขาทั้งหมดสวดอ้อนวอนกันอยู่! พื้นยังคงสั่นสะเทือน แต่ไวโอเล็ตรู้สึกถึงสันติในใจและความคิด

ในที่สุดพื้นก็หยุดสั่นไหว ไวโอเล็ตและครอบครัวอยู่ใต้โต๊ะนานขึ้นอีกนิดเพื่อความปลอดภัย

“ลูกรู้สึกอย่างไรบ้าง?” คุณแม่ถามไวโอเล็ต

“หนูโอเคค่ะ” ไวโอเล็ตพูด “ตอนแรกหนูกลัวมาก แต่การสวดอ้อนวอนช่วยให้หนูรู้สึกดีขึ้น” เธอกอดคุณแม่ เธอดีใจที่พระบิดาบนสวรรค์ทรงช่วยให้เธอรู้สึกถึงสันติ

ภาพประกอบโดย โทบี นิวซัม