Ang Unang Panan-awon

Mga kwatro siyentos otsenta ka kilometro sa amihanang kasadpan sa Siyudad sa New York mao ang 40 ka ektarya nga umahan nga gibisita sa sobra sa 100,000 ka tawo kada tuig.

Nganong gipili nila ang pag-anhi dinhi?

Aron mahinumdoman ang usa ka pag-ampo nga gihalad 200 ka tuig na ang milabay. Usa ka pag-ampo nga miusab sa ilang mga kinabuhi. Minilyon ka tawo ang nagsubay sa mga gigikanan sa ilang pagtuo ngadto sa mga panghitabo nga nahitabo niini nga umahan, ngadto sa mga pangutana nga gipangutana sa usa ka batan-ong si Joseph Smith, ug ang mga tubag nga gihatag sa Dios.

Ang panimpalad ni Joseph Smith ngadto sa Sagradong kakahoyan nagsugod niadtong 1816 inubanan sa makahugno nga ekonomikanhong krisis. Ang grabeng katugnaw sa matag bulan sa tuig ug mga unos nga nyebe sa Hunyo mipatay sa mga pananom human sa laing pananom didto sa Vermont, hinungdan sa pagmahal sa presyo sa pagkaon ug miabug sa liboan nga kabus, nagguol nga mga mag-uuma——lakip ang pamilya Smith—gikan sa estado.

Niadtong 1818, human sa pipila ka tuig nga mga pagkapakyas sa pananom, ang pamilya Smith mibalhin gikan sa Vermont ngadto sa Palmyra, New York, nangita og mas dakong kalamposan sa pagpanguma. Ang pamilya migahin sa ilang unang tuig sa lugar nga nagtrabaho aron makatigom og kwarta aron makapalit og kwarenta ka ektarya sa kalasangan nga yuta sa Manchester, New York, sa habagatan lang sa balangay sa Palmyra. Samtang nagtrabaho sila sa paghawan sa ilang yuta, ang pamilya Smith nagpuyo sa usa ka gamay nga balay nga hinimo sa troso.

Sila si Joseph Sr. ug Lucy Mack Smith naghupot og lig-on nga Kristiyanong mga tinuohan. Si Joseph Sr. mibati nga ang panagbingkil nga iyang nasaksihan tali sa tanang lainlaing relihiyosong mga sekta makapalibog ug dili madanihon. Isip resulta, si Joseph Sr. dili regular nga motambong sa bisan unsang simbahan apan nangulo sa iyang pamilya sa regular nga pag-ampo ug pagtuon sa Biblia. Si Lucy, sa laing bahin, mitambong sa relihiyosong mga miting sa Palmyra, kanunay nga nagdala sa iyang mga anak uban kaniya, sa kataposan miapil sa usa ka Presbyterian nga kongregasyon. Nagdako si Joseph Jr. nga nakakita sa managlahing paagi sa relihiyon sa iyang mga ginikanan, ingon man usab sa panagsumpaki sa relihiyon sa iyang palibot, ug gustong masayod kon hain nga simbahan ang tinuod.

“Gikan sa edad nga dose anyos ngadto sa kinse,” si Joseph Jr. sa wala madugay mipasabut, “Namalandong ako og daghang mga butang sa akong kasingkasing mahitungod sa sitwasyon sa kalibotan.” Si Joseph nabalaka sa pagpangita og kapasayloan sa iyang kaugalingon nga mga sala ug sa kahimtang sa kalibotan “nga may kalabotan sa hilisgotan sa relihiyon.” Human sa “pagtan-aw sa lainlaing mga sistema nga gitudlo [ngadto] sa mga anak sa tawo, ako wala masayod kinsa ang husto o kinsa ang sayop,” si Joseph sa kaulahian mipasabot.¹ Determinado nga makakaplag og mga tubag sa iyang mga pangutana, si Joseph nangita og pribasiya didto sa gamay nga lugar nga bag-o lang gihawanan sa umahan sa iyang pamilya, diin siya mahimong mag-ampo og kusog sa unang higayon sa iyang batan-ong kinabuhi. Didto, nianang “hilom nga kakahoyan,” ang Dios nga Amahan ug si Jesukristo mipakita ngadto ni Joseph aron sa pagtubag sa iyang mga pangutana.

Samtang namalandong sa iyang mga pangutana kon unsa nga simbahan ang tambongan, ug unsaon sa pagpangita og kapasayloan sa iyang mga sala, si Joseph nakadungog og usa ka wali diin ang magwawali mikutlo sa Santiago 1:5. Nahunong siya sa saad nga: “Kon aduna man kaninyoy nakulangan og kaalam, papangayoa siya sa Dios, nga nagapanghatag ngadto sa tanang mga tawo sa madagayaon gayud, ug sa walay pagpamoyboy; ug kini igahatag kaniya.”² Ang bersikulo nakapatandog pag-ayo ni Joseph nga sa iyang pagpauli, iyang giablihan ang biblia sa pamilya ug nagpadayon sa pagbasa ug pagpamalandong sa bersikulo. Gibati ni Joseph nga ingon og ang mensahe mituhop sa iyang kasingkasing, ug nakaamgo siya, nga kon gusto niya og mga tubag, kinahanglan siyang mag-ampo ug mangayo og tabang sa Dios.³

Sa wala madugay, si Joseph determinado nga siya mag-ampo sa Dios alang sa giya, si Joseph miadto sa usa ka gamay nga kakahoyan nga iyang gihawanan sa miaging mga adlaw, diin siya nasayod nga siya magpabilin nga mag-inusara. Didto siya miluhod, determinado nga makakuha sa tubag sa iyang mga pangutana pinaagi sa pag-ampo og kusog sa unang higayon sa iyang batan-ong kinabuhi. Si Joseph misugod sa pag-ampo, nangita sa kamatuoran, ug nangayo og giya. Sa pagsugod niya sa iyang mga pangamuyo, usa ka baga nga kangitngit ang mialirong kaniya, ug naglisod siya sa pagsulti. Ang kahayag sa adlaw nawala, ug samtang ang kangitngit, kasakit, ug paghulga sa kalaglagan mibuntog kaniya, siya nangamuyo sa Dios alang sa kaluwasan.⁴

Dihang misugod si Joseph sa pagbati nga ang tanang paglaom mawala, usa ka gilis sa kahayag nga nagpaubos ngadto kaniya, nga nagdan-ag sa lasang ug misalikway sa kangitngit. Si Joseph napuno sa kalinaw samtang ang espiritu sa Dios mibanlas sa pagpagaan sa iyang hunahuna ug mikuha sa kasakit ug kasamok. Samtang mihangad si Joseph ngadto sa kahayag, iyang nakita ang duha ka tawo nga mikunsad, ang Dios nga Amahan, ug ang iyang anak nga si Jesukristo.

Ang Manluluwas misulti ni Joseph nga ang tanan niyang mga sala gipasaylo ug nga siya kinahanglan nga dili moapil sa lokal nga mga simbahan. Gipasidan-an niya si Joseph nga ang mga simbahan nagtudlo sa doktrina “sa mga sugo sa mga tawo” (Joseph Smith—Kasaysayan 1:19). Sa paglabay sa panahon, ang Manluluwas miingon, ang kahingpitan sa ebanghelyo ipadayag ngadto kang Joseph. Ang mga panon sa mga manolonda mialirong sa Manluluwas samtang siya namulong, ug ang gilis sa kahayag nagpadayon sa pagsanag sa labi pa ka hayag. Si Kristo mipadayon sa pagpaambit og dugang nga mga kamatuoran ngadto ni Joseph hangtod nga siya sa kataposan mipahayag, “Tan-awa, ug sud-onga, ako dali nga moabot…sinul-uban sa himaya sa Akong Amahan.”⁵

Human si Kristo ug ang Amahan mibiya, ang kahayag nawala, ug si Joseph nakakaplag sa iyang kaugalingon nga naghigda sa yuta sa lasang. Bisan og ang kahayag ug ang presensiya sa Dios mibiya na, si Joseph napuno gihapon sa kalinaw ug balaanong gugma.

Sa kataposan si Joseph miuli ug mipadayon sa pagpamalandong sa iyang kasinatian. Ang simbahan nga gipangita ni Joseph wala na sa yuta—apan ang panahon sa dili madugay moabot sa higayon nga kini mapahiuli, kon diin ang karaan nga mga panagna ug mga pakigsaad magsugod na sa pagkatuman. Kining “unang panan-awon” nagsugod sa sunod-sunod nga mga kasinatian sa pagpadayag nga miresulta sa pagpahiuli sa ebanghelyo ni Jesukristo ug sa pagtukod sa Iyang simbahan sa ulahing mga adlaw. Si Joseph Smith mipakigbahin niini nga kasinatian ngadto sa uban sa daghang higayon ug sa daghang sitwasyon, kanunayng nagpakigbahin sa iyang pagsaksi nga ang Dios nagpahayag sa Iyang kaugalingon ngadto sa Iyang mga anak.