Ruh’u Arayın ve Ona Güvenin

Kutsal Ruh, Tanrı Birliği’nin üçüncü üyesidir. O, bir ruh şahsiyetidir ve etten ve kemiklerden bir bedeni yoktur (bkz. Öğreti ve Antlaşmalar 130:22). O, Kurtarıcı’nın takipçilerine her şeyi öğreteceğine ve İsa’nın öğretmiş olduğu şeyleri onlara hatırlatacağına söz verdiği Tesellici’dir (bkz. Yuhanna 14:26).

Vaftizden önce hakikati samimi arayanlara gelen tanıklık, Kutsal Ruh’un gücü aracılığıyla gelir. Bütün insanlar Kutsal Ruh’un gücü aracılığıyla İsa Mesih’e ve O’nun iade edilmiş sevindirici haberine dair bir tanıklık elde edebilir. “Kutsal Ruh’un gücüyle her şeyin doğrusunu [bilebiliriz]” (Moroni 10:5).

Kutsal Ruh armağanı, bizler layık olduğumuz sürece Kutsal Ruh’un sürekli yoldaşlığına sahip olma hakkıdır. Suyla vaftiz olduktan sonra Kutsal Ruh armağanını alırız. Kutsal Ruh armağanı, Kilise’ye kabul töreni kutsal töreni aracılığıyla verilir.

Peygamber Joseph Smith şöyle dedi: “Kutsal Ruh ile Kutsal Ruh armağanı arasında bir fark vardır. Kornelius vaftiz olmadan önce Kutsal Ruh’u aldı ki bu Tanrı’nın ona Sevindirici Haber’in doğruluğuna inandırıcı gücüydü, ama vaftiz olmadan Kutsal Ruh armağanını alamadı” (Teachings of Presidents of the Church: Joseph Smith [2007], 97).

Kutsal Ruh’un armağanı ve gücü sayesinde kutsallaştırılırız. Daha kutsal, daha eksiksiz, daha bütün, daha çok Tanrı gibi oluruz. Mesih’in fidye ile kurtarışı ve Kutsal Ruh’un kutsallaştırıcı gücü aracılığıyla, Tanrı ile yaptığımız antlaşmaları yerine getirdiğimizde ruhsal olarak yeniden doğabiliriz (bkz. Mosiya 27:25–26).

Kutsal Ruh’tan aynı zamanda Vaadin Kutsal Ruhu olarak da söz edilir (bkz. Öğreti ve Antlaşmalar 88:3). Bu sıfatla, Kutsal Ruh, aldığımız rahiplik kutsal törenlerinin ve yaptığımız antlaşmaların Tanrı tarafından kabul edilebilir olduğunu onaylar. Vaadin Kutsal Ruhu tarafından mühürlenenler, Baba’nın sahip olduğu her şeyi alacaklardır (bkz. Öğreti ve Antlaşmalar 76:51–60; Efesliler 1:13–14; Kutsal Yazılar Rehberi, “Holy Spirit of Promise”).

Bütün kutsal törenler ve antlaşmalar bu hayattan sonra geçerli olabilmek için Vaadin Kutsal Ruhu tarafından mühürlenmelidir (bkz. Öğreti ve Antlaşmalar 132:7, 18–19, 26). Bu mühürlenme bizim sadık kalmamızın devamına bağlıdır.

Rab, bizi kutsamak ve başkalarının kutsanmasında kullanmamız için bize Ruh’un armağanlarını verir (bkz. Öğreti ve Antlaşmalar 46:8–9, 26). Örneğin, yeni bir dil öğrenen görevliler, başkalarına kendi ana dillerinde öğretmeleri için ilahi yardımı sağlamak amacıyla dil armağanı alabilirler.

Ruh’un çeşitli armağanları Moroni 10:8–18, Öğreti ve Antlaşmalar 46:11–33 ve 1. Korintliler 12:1–12’de açıklanmıştır. Bunlar Ruh’un verdiği pek çok armağandan sadece birkaçıdır. Rab sadakatimize, ihtiyaçlarımıza ve başkalarının ihtiyaçlarına bağlı olarak bizi başka armağanlarla kutsayabilir.

Kurtarıcı, bizi istekli bir şekilde ruhsal armağanlar aramaya davet eder (bkz. Öğreti ve Antlaşmalar 46:8; 1. Korintliler 14:1, 12). Bu armağanlar dua, inanç ve çabayla ve Tanrı’nın isteğine göre gelir.

İsa bize nasıl dua edeceğimizi öğretti (bkz. Matta 6:9–13; 3. Nefi 18:19). Kutsal Ruh’tan aldığınız telkinlere göre hareket etmek için samimiyetle ve doğru bir amaçla dua edin. Etkili dua alçak gönüllü, sürekli bir çaba gerektirir (bkz. Moroni 10:3–4; Öğreti ve Antlaşmalar 8:10).

Tanrı’yla sevgi dolu, ibadet dolu bir ilişkiyi ifade eden bir dil kullanın. Günlük dilde daha yaygın olarak kullanılan kelimeler yerine kutsal yazı dilini kullanın.

Her zaman minnettarlığınızı ifade edin. Minnettar olmak için bilinçli bir çaba, Tanrı’nın hayatınızda ne kadar merhametli olduğunu fark etmenize yardımcı olacaktır. Kalbinizi ve zihninizi ilhama açacaktır.

Size ilahi sevginin bahşedilmesi için “yüreğinizdeki bütün güçle” dua edin (Moroni 7:48). Başkaları için adlarıyla dua edin. Öğrettiğiniz kişiler için dua edin. Onları, Mesih’e gelmeye nasıl davet edeceğiniz ve Mesih’e gelmelerine nasıl yardım edeceğiniz konusunda ilham arayın.

Ne zaman dua etmelisiniz? Rab şöyle dedi, “Gayretle araştırın, her zaman dua edin ve inançlı olun ve her şey sizin iyiliğiniz için bir arada işleyecektir” (Öğreti ve Antlaşmalar 90:24).

Alma dedi ki, “Sen her işinde Rab’be akıl danış ve O seni hayırlı işlere yöneltecektir; evet, gece yatacağın zaman, Rab için yat ki Rab seni uyurken korusun; ve sabah kalktığında, yüreğin Tanrı’na şükranla dolsun” (Alma 37:37; ayrıca bkz. 34:17–27).

Rab sizi dua etmek için sessiz, özel zamanlar ayırmaya davet ediyor: “odana çekil ve … Babana dua et” (3. Nefi 13:6; ayrıca bkz. 7-13. ayetler).

Başkan Gordon B. Hinckley şöyle öğretti: “Her sabah … görevliler dizlerinin üzerine çöküp Rab’be dillerini çözmesi için ve öğretecekleri kişilerin kutsanması için Rab’bin kendileri aracılığıyla konuşması için yalvarmalıdırlar. Eğer bunu yaparlarsa, hayatlarına yeni bir ışık gelecektir. İş için daha büyük bir coşku olacaktır. Onlar, gerçek anlamda Rab’bin adına konuşan O’nun hizmetkarları olduklarını anlayacaklardır” (“Missionary Service,”İlk Dünya Çapında Liderlik Eğitim Toplantısı, 11 Ocak 2003, 20).

Tanrı’ya iman etmek, O’na güvenmek demektir. Bu, dualarınızı cevaplarken O’nun isteğine ve O’nun zamanlamasına güvenmeyi içerir (bkz. Yeşaya 55:8–9). Başkan Dallin H. Oaks şöyle öğretti:

“İmanımız, ne kadar güçlü olursa olsun, O’nun iradesine aykırı bir sonuç üretemez. Dualarınızın arzu ettiğiniz şekilde veya zamanda cevaplanmadığını hatırlayın. Rab İsa Mesih’e olan inancın harekete geçirilmesi her zaman cennetin düzenine, Rab’bin iyiliğine ve isteğine ve bilgeliğine ve zamanlamasına tabidir. Rab’be böyle bir iman ve güvene sahip olduğumuzda, hayatımızda gerçek bir güvenliğe ve huzura sahip oluruz” (“The Atonement and Faith,” Ensign, Nisan 2010, 30).

Cevapsız kalmış gibi görünen dualarla ilgili olarak Başkan Russell M. Nelson şunları söyledi:

“Bu duyguyu biliyorum! Böyle anların korkularını ve gözyaşlarını biliyorum. Ama dualarımızın asla göz ardı edilmediğini de biliyorum. İmanımız asla takdir edilmemiş kalmaz. Biliyorum ki her şeyi bilen Cennetteki Baba’nın bakış açısı bizimkinden çok daha geniştir. Biz ölümlü hayattaki problemlerimizi ve acılarımızı bilirken, O bizim ölümsüz ilerleyişimizi ve potansiyelimizi bilir. O’nun isteğini bilmek için dua eder ve kendimizi sabır ve cesaretle buna teslim edersek, O’nun kendi yolunda ve zamanında göksel iyileşme gerçekleşebilir” (“Jesus Christ—the Master Healer,” Liyahona, Kasım 2005, 86).

İlham almak için dua ederken, ruhsal izlenimlerinizi kutsal yazılarla ve yaşayan peygamberlerin öğretileriyle karşılaştırın. Ruh’tan gelen izlenimler bu kaynaklarla uyumlu olacaktır.

Hissettiğiniz duyguların, göreviniz ile tutarlı olduğundan emin olun. Uygun yetkiyle çağrılmadığınız sürece, Ruh’tan gelen izlenimler başkalarına öğüt vermeniz veya onları düzeltmeniz için size verilmez. Örneğin, bir gözetmene hizmet çağrısında ne yapması gerektiğini söylemek için vahiy almayacaksınız.

Ruh’un Gerçek Etkisini Ayırt Edin

Başkan Howard W. Hunter şu öğüdü verdi: “Bir uyarıda bulunmama izin verin. … Bence dikkatli olmazsak … , Rab’bin Ruhu’nun gerçek etkisini değersiz ve manipülatif yollarla taklit etmeye başlayabiliriz. Güçlü duyguların veya serbestçe akan gözyaşlarının Ruh’un varlığıyla eşit olduğu ortaya çıktığında endişeleniyorum. Şüphesiz Rab’bin Ruhu, gözyaşları da dahil olmak üzere güçlü duygusal hisler getirebilir, ancak bu dış belirti Ruh’un kendisinin varlığıyla karıştırılmamalıdır” (The Teachings of Howard W. Hunter [1997], 184).

Ruhsal konular zorla kabul ettirilemez. Ruh’u davet eden bir tutum ve ortam geliştirebilirsiniz veya kendinizi hazırlayabilirsiniz, ancak ilhamın nasıl ve ne zaman geleceğini belirleyemezsiniz. Sabırlı olun ve ihtiyacınız olanı doğru zamanda alacağınıza güvenin.

Bir görevli olarak, ruhsal deneyimlerin hayatınızın önceki dönemlerinde olduğundan daha fazla farkında olabilirsiniz. Bu deneyimler kutsaldır ve genellikle kendi eğitiminiz, talimatınız veya düzeltmeniz içindir.

Bu deneyimlerin birçoğu gizli tutulursa daha iyi olur. Sadece Ruh bu deneyimleri paylaşarak başkalarını kutsayabileceğinizi belirttiği zaman paylaşın (bkz. Alma 12:9; Öğreti ve Antlaşmalar 63:64; 84:73).

Bazen her konuda Ruh tarafından yönlendirilmek isteriz. Bununla birlikte, çoğu zaman Rab bizden kendi en iyi yargımızla hareket etmemizi ister (bkz. Öğreti ve Antlaşmalar 60:5; 61:22; 62:5). Başkan Dallin H. Oaks şöyle öğretti:

“Rab tarafından yönlendirilme arzusu bir güçtür, ancak buna Cennetteki Babamız’ın birçok kararı kişisel tercihlerimize bıraktığı anlayışının da eşlik etmesi gerekir. Kişisel karar verme, ölümlü hayatta deneyimlememiz gereken büyümenin kaynaklarından biridir. Tüm karar verme sürecini Rab’be yüklemeye çalışan ve her seçimde vahiy için yalvaran kişiler, çok geçmeden rehberlik için dua ettikleri ve bu rehberliği alamadıkları koşulları bulacaklardır. Örneğin, bu, seçeneklerin önemsiz olduğu veya her iki seçeneğin de kabul edilebilir olduğu sayısız durumda ortaya çıkması muhtemeldir.

“Yaratıcımızın içimize yerleştirdiği muhakeme güçlerini kullanarak her şeyi zihnimizde çalışmalıyız. O zaman rehberlik için dua etmeliyiz ve eğer rehberlik alırsak ona göre hareket etmeliyiz. Eğer rehberlik almazsak, en iyi kararımıza göre hareket etmeliyiz. Rab’bin bizi yönlendirmeyi seçmediği konularda vahiy niteliğinde rehberlik aramakta ısrar eden kişiler, kendi fantezileri ya da ön yargılarından dolayı bir cevap uydurabilirler ya da sahte vahiy yoluyla bir cevap bile alabilirler” (“Our Strengths Can Become Our Downfall,” Ensign, Ekim 1994, 13–14).

• Sayfayı iki sütuna bölün. Bir sütunu “Rab’in Yaptıkları” ve diğer sütunu da “Lehi veya Nefi’nin Yaptıkları” diye başlıklandırın. Liyahona ve kırık yay hikayesini (1. Nefi 16:9-31) veya Nefi’nin bir gemi inşa etme hikayesini (1. Nefi 17:7-16; 18:1-6) okuyun. Hikayedeki olayları uygun sütunlarda listeleyin. Hikayenin size ilhamın doğası hakkında neler öğretebileceğini düşünün.

• Hatıra defterinize bakın ve Ruh tarafından yönlendirildiğiniz veya Ruh’un bir armağanını deneyimlediğiniz durumları bulun. Bu deneyimlerin ne zaman, nerede ve neden gerçekleştiğini düşünün. Rab, elini nasıl gösterdi? Nasıl hissettiniz? Bu deneyimleri hatırlamak Ruh’u tanımanıza yardımcı olabilir.

• Alma 33:1–12 ve Alma 34:17–31’i çalışın. Alma ve Amulek hangi soruları yanıtlıyordu? (Alma 33:1–2’yi gözden geçirin.) Bu sorulara nasıl cevap verdiler? Hangi güvenceleri verdiler?

• Rab, Ruh’un bize birçok önemli yolda rehberlik edeceğine söz vermiştir. Aşağıdaki metinleri okurken, işinizde Ruh’un rehberliğininin gerekli olduğu yönleri belirleyin. Aşağıdaki kutsal yazılarda yer alan ilkeler sizin kişisel ve yoldaş çalışmalarınız için ne anlama geliyor? Bölge meclisi toplantıları, zon konferansları, vaftiz törenleri ve diğer toplantılar için mi?

  Dua etmek

  • 3. Nefi 19:24

  • Romalılar 8:26

  Toplantıları yönetmek

  • Moroni 6:9

  • Öğreti ve Antlaşmalar 20:45; 46:2

• Yoldaş olarak ettiğiniz dualardan bahsedin. Kutsal Ruh tarafından mı yönlendiriliyorlar? Bir yoldaş olarak dualarınıza nasıl cevap aldınız? Yoldaş olarak dua ettiğinizde:

  • Tanrı’nın istediğiniz her şeyi doğrulukla ve O’nun isteğine göre size vereceğine inanıyor musunuz?

  • Dualarınızın cevapları için minnettar olup onları kabul ediyor musunuz?

  • İnsanlar için adlarıyla dua edip ve onların ihtiyaçlarını göz önünde bulunduruyor musunuz?

  • Birbiriniz için ve Ruh’un size rehberlik etmesi için dua ediyor musunuz?

  • Dualarınızın cevaplarının farkında mısınız?

  • Aldığınız telkinlere göre hareket etme yükümlülüğüyle dua ediyor musunuz?

• Ruh’u nasıl daha ciddi bir şekilde arayacağınızı tartışın.

• İnsanların Kutsal Ruh’un etkisini tanımladıkları farklı yolları tartışın. Çalışma günlüğünüzde öğrettiğiniz kişilerin Ruh ile olan deneyimleri hakkında yaptıkları yorumların bir kaydını tutun. Başkalarının bu kutsal etkiyi fark etmesine nasıl yardımcı olabilirsiniz?

• Uygun olduğu takdirde, görevlilerin yakın zamandaki bir tanıklık toplantısında, öğretim deneyimlerinde veya başka bir ortamda duydukları bir hikayeyi veya deneyimi paylaşmalarını sağlayın. Başkalarının anlattığı ruhsal hikayeler ve deneyimler, imanınızı geliştirmenize ve Ruh’un etkisinin geniş çapta ve sık sık ortaya çıktığını fark etmenize yardımcı olabilir.

• Görevlilerden Kutsal Ruh’un görevi ve gücü hakkında konuşmalar yapmalarını isteyin.

• Minnettarlığınızı ifade etmenin Rab’bin sizi kutsadığı küçük ama çok önemli yolları görmenize nasıl yardımcı olduğunu tartışın (bkz. Eter 3:5; Öğreti ve Antlaşmalar 59:21). Minnettarlığınızı ifade etmenin yollarını konuşun.

• Yeni bir üyeden, Kilise hakkında öğrenirken Ruh’tan nasıl etkilendiği hakkında konuşmasını istemeyi göz önünde bulundurun. Kişiden yalnızca uygun olduğunu düşündüğü deneyimleri paylaşmasını isteyin.

• Görevlilerden size yazacakları haftalık mektuplara uygun ruhsal deneyimleri eklemelerini isteyebilirsiniz.

• Görüşmelerde veya sohbetlerde, zaman zaman görevlilere sabah ve akşam duaları hakkında sorun. Gerekirse, dualarını nasıl daha anlamlı hale getirebilecekleri konusunda onlarla fikir alışverişinde bulunun.

• Görevlilere, öğrettikleri kişilerin Ruh’u hissetmelerine ve tanımalarına nasıl yardım ettiklerini sorun.