សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា

មាតិកា
ទំព័រចំណងជើង
បុព្វកថានៃសៀវភៅសិក្សាសម្រាប់គ្រូបង្រៀន
មេរៀនព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- សូមស្វាគមន៍មកកាន់ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- ម៉ូសេ ១; អ័ប្រាហាំ ៣
- លោកុប្បត្តិ ១–២ ម៉ូសេ ២–៣ អ័ប្រាហាំ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៣–៤ ម៉ូសេ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៥ ម៉ូសេ ៦
- ម៉ូសេ ៧
- លោកុប្បត្តិ ៦–១១ ម៉ូសេ ៨
- លោកុប្បត្តិ ១២–១៧ អ័ប្រាហាំ ១–២
- លោកុប្បត្តិ ១៨–២៣
- លោកុប្បត្តិ ២៤–៣៣
- លោកុប្បត្តិ ៣៧–៤១
- លោកុប្បត្តិ ៤២–៥០
- និក្ខមនំ ១–៦
- បុណ្យអ៊ីស្ទើរ
- និក្ខមនំ ៧–១៣
- និក្ខមនំ ១៤–១៨
- និក្ខមនំ ១៩–២០; ២៤; ៣១–៣៤
- និក្ខមនំ ៣៥–៤០ លេវីវិន័យ ១; ៤; ១៦; ១៩
- ជនគណនា ១១–១៤; ២០–២៤; ២៧
- ចោទិយកថា ៦–៨; ១៥; ១៨; ២៩–៣០; ៣៤
- យ៉ូស្វេ ១–៨; ២៣–២៤
- ពួកចៅហ្វាយ ២–៤; ៦–៨; ១៣–១៦
- នាងរស់; សាំយូអែល ទី១ ១–៧
- សាំយូអែល ទី១ ៨–១០; ១៣; ១៥–១៦
- សាំយូអែល ទី១ ១៧–១៨; ២៤–២៦ សាំយូអែល ទី២ ៥–៧
- សាំយូអែល ទី២ ១១–១២ ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ៣; ៦–៩; ១១
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ១២–១៣; ១៧–២២
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២–៧
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៦–២៥
- របាក្សត្រ ទី២ ១៤–២០; ២៦; ៣០
- អែសរ៉ា ១; ៣–៧ នេហេមា ២; ៤–៦; ៨
- នាងអេសធើរ
- យ៉ូប ១–៣; ១២–១៤; ១៩; ២១–២៤; ៣៨–៤០; ៤២
- ទំនុកដំកើង ១–២; ៨; ១៩–៣៣; ៤០; ៤៦
- ទំនុកដំកើង ៤៩–៥១; ៦១–៦៦; ៦៩–៧២; ៧៧–៧៨; ៨៥–៨៦
- ទំនុកដំកើង ១០២–១០៣; ១១០; ១១៦–១១៩; ១២៧–១២៨; ១៣៥–១៣៩; ១៤៦–១៥០
- សុភាសិត ១–៤; ១៥–១៦; ២២; ៣១ សាស្ដា ១–៣; ១១–១២
- អេសាយ ១–១២
- អេសាយ ១៣–១៤; ២២; ២៤–៣០; ៣៥
- អេសាយ ៤០–៤៩
- អេសាយ ៥០–៥៧
- អេសាយ ៥៨–៦៦
- យេរេមា ១–៣; ៧; ១៦–១៨; ២០
- យេរេមា ៣១–៣៣; ៣៦–៣៨ បរិទេវ ១; ៣
- អេសេគាល ១–៣; ៣៣–៣៤; ៣៦–៣៧; ៤៧
- ដានីយ៉ែល ១–៧
- ហូសេ; យ៉ូអែល
- អេម៉ុស; អូបាឌា; យ៉ូណាស
- មីកា; ណាហ៊ុម; ហាបាគុក; សេផានា
- ហាកាយ ១–២ សាការី ១–៤; ៧–១៤
- ម៉ាឡាគី
មេរៀននៃការរៀបចំជីវិត
- ចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ ៖ ការស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់ខ្ញុំ
- ជំនាញសិក្សាព្រះគម្ពីរ
- សេចក្តីណែនាំដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន
- ការស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន
- សុខភាពខាងផ្លូវកាយ និងខាងសតិអារម្មណ៍
- ការរៀបចំសម្រាប់ការអប់រំ និងការងារនាពេលអនាគត
- ជោគជ័យនៅក្នុងសាលា
- ការរៀបចំខ្លួនធ្វើជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា
- ការរៀបចំខ្លួនទៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធ
- ការបង្រៀនរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រ
ឧបសម្ព័ន្ធ

និក្ខមនំ ៧–១១ ៖ ការស្គាល់ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់

« និក្ខមនំ ៧–១១ ៖ ការស្គាល់ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ ២០២៦ )

« និក្ខមនំ ៧–១១ ៖ ការស្គាល់ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា

និក្ខមនំ ៧–១៣ ៖ មេរៀនទី ៤១

និក្ខមនំ ៧–១១

ការស្គាល់ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់

A black-and-white drawing by Paul Gustave Doré of Moses and his brother, Aaron, standing in Pharaoh’s court next to a serpent.

វាអាចជាការលំបាកក្នុងការស្គាល់ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់នៅក្នុងជីវិតរបស់យើង ។ ព្រះអម្ចាស់បានជ្រើសរើសម៉ូសេ និងអើរ៉ុន ដើម្បីបង្ហាញពីព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់ នៅចំពោះមុខផារ៉ោន ។ ផារ៉ោនបានបដិសេធព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ ។ ការណ៍នេះបានជំរុញឲ្យមានការបង្ហាញបន្ថែមអំពីព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ តាមរយៈសេចក្តីវេទនាដែលកើតមានលើស្រុកអេស៊ីព្ទ ។ គោលបំណងនៃមេរៀននេះគឺ ដើម្បីជួយសិស្សឲ្យយល់ពីរបៀបស្គាល់ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ និងជឿលើទ្រង់ ។

ការរៀបចំសិស្ស ៖ សូមអញ្ជើញសិស្សឲ្យរកមើលភស្ដុតាងនៃព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេនៅម៉ោងសិក្សាឥឡូវនេះ និងបន្ទាប់ ។

សកម្មភាពរៀនសូត្រដែលអាចមាន

ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះនៅជុំវិញយើង

សូមពិចារណាចាប់ផ្តើមសិក្សាដោយការសួរសំណួរខាងក្រោមនេះ ឬឲ្យសិស្សពិភាក្សាសំណួរទាំងនោះជាក្រុម ។

នៅពេលអ្នកធ្វើដំណើរទៅរៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលាថ្ងៃនេះ តើមានអ្វីខ្លះដែលអ្នកបានឃើញ កត់សម្គាល់ ឬសង្កេតឃើញអ្វីខ្លះ ?
នៅលើរង្វាស់ ១–៥ ( ១ គឺមិនទាល់តែសោះ ៥ គឺខ្លាំងណាស់ ) តើអ្នកនឹងវាយតម្លៃការយល់ដឹងអំពីមជ្ឈដ្ឋានជុំវិញរបស់អ្នកថ្ងៃនេះយ៉ាងដូចម្តេច ?
តើមានហេតុផលអ្វីខ្លះដែលយើងអាចនឹងឆាប់សង្កេតដឹង ឬមិនឆាប់សង្កេតដឹង ?

សូមពន្យល់ថា ស្រដៀងគ្នានេះដែរ យើងអាចជញ្ជឹងគិតថាតើយើងឆាប់សង្កេតដឹងកម្រិតណានូវអ្វីដែលព្រះអម្ចាស់បានធ្វើ ឬកំពុងធ្វើសម្រាប់យើង ។ សូមពិចារណាសួរសំណួរដូចខាងក្រោមនេះ ៖
តើភស្ដុតាងអ្វីខ្លះដែលមនុស្សម្នាក់អាចកត់សម្គាល់អំពីព្រះចេស្ដារបស់ព្រះនៅថ្ងៃធម្មតា ?

វិធីមួយដើម្បីយាងអញ្ជើញព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធឲ្យបង្រៀនសិស្សម្នាក់ៗ គឺតាមរយៈការអនុញ្ញាតឲ្យសិស្សវាយតម្លៃជាឯកជននូវអារម្មណ៍ដែលពួកគេមានចំពោះគោលការណ៍នៃដំណឹងល្អជាក់លាក់ណាមួយ ។ អ្នកអាចជួយពួកគេធ្វើដូច្នេះ ដោយបង្ហាញដូចខាងក្រោមនេះ ៖

សូមវាយតម្លៃខ្លួនឯងនៅលើរង្វាស់ ១–៥ ( ១ គឺទាបបំផុត ៥ គឺខ្ពស់បំផុត ) ថាតើខាងក្រោមនេះពិពណ៌នាអំពីអ្នកបានល្អប៉ុនណា ៖

ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ជឿជាក់លើសមត្ថភាពរបស់ខ្ញុំក្នុងការស្គាល់ព្រះចេស្ដា ឬឥទ្ធិពលរបស់ព្រះនៅក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ ។

នៅពេលអ្នកសិក្សានៅថ្ងៃនេះ សូមយាងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធឲ្យជួយអ្នកបង្កើនសមត្ថភាពរបស់អ្នកក្នុងការស្គាល់ព្រះចេស្ដា និងឥទ្ធិពលរបស់ព្រះក្នុងជីវិតរបស់អ្នក ។

ការជឿលើព្រះអម្ចាស់

នៅក្នុង និក្ខមនំ ៦–៧ ព្រះអម្ចាស់បានសន្យាជាមួយម៉ូសេថា ទ្រង់នឹងនាំពួកសាសន៏អ៊ីស្រាអែលចេញពីសេវកភាព ។ ទ្រង់បានប្រកាសថា ទ្រង់នឹងបង្ហាញព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់ដល់ផារ៉ោន និងសាសន៍អេស៊ីព្ទ និងថាពួកគេនឹងគ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីដោះលែងពួកសាសន៏អ៊ីស្រាអែលឡើយ ។

សូមអាន និក្ខមនំ ៦:៧; ៧:៥ ដោយរកមើលអ្វីដែលព្រះអម្ចាស់នឹងធ្វើឲ្យប្រាកដថា ទាំងពួកសាសន៏អ៊ីស្រាអែល និងសាសន៍អេស៊ីព្ទនឹងបានដឹង ។ សិស្សទាំងឡាយអាចគូសចំណាំអ្វីដែលពួកគេរកឃើញ ។

តើពួកសាសន៏អ៊ីស្រាអែល និងសាសន៍អេស៊ីព្ទនឹងដឹងអ្វី ដោយសារការសម្ដែងព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ ?
តើយើងរៀនអ្វីខ្លះអំពីព្រះអម្ចាស់មកពីសេចក្ដីប្រកាសទាំងនេះ ?

សូមជួយសិស្សឲ្យស្វែងរកសេចក្ដីពិតមួយដែលស្រដៀងនឹងការណ៍ដែល ព្រះអម្ចាស់ផ្ដល់ឱកាសដល់យើងដើម្បីជឿលើទ្រង់ និងស្គាល់ព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់ក្នុងជីវិតរបស់យើង ។

គ្រោះកាច

សកម្មភាពខាងក្រោមនេះអាចផ្តល់ឱកាសឲ្យសិស្សស្គាល់ពីគ្រោះកាចមួយចំនួនរបស់សាសន៍អេស៊ីព្ទ ។ វាក៏អាចជួយពួកគេឲ្យឃើញការឆ្លើយតបផ្សេងៗចំពោះការសម្ដែងព្រះចេស្ដារបស់ព្រះផងដែរ ។ សូមប្រយ័ត្នកុំចំណាយពេលច្រើនពេកក្នុងផ្នែកនេះ ដែលវានឹងនាំឲ្យខើចពេលសម្រាប់មេរៀនដែលនៅសល់ ។

សូមពិចារណាបង្ហាញតារាង និងសំណួរដូចខាងក្រោមនេះ ។

នៅក្នុង និក្ខមនំ ៧–១១ ព្រះអម្ចាស់បានសម្ដែងព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់តាមរយៈគ្រោះកាចជាបន្តបន្ទាប់ ។ សូមក្រឡេកមើលតារាងខាងក្រោម ហើយជ្រើសរើសគ្រោះកាចពីរ ឬបីដើម្បីសិក្សា ដោយរកមើលចម្លើយចំពោះសំណួរដែលមានបន្ទាប់ ។

ខគម្ពីរខ្លះនិយាយថា ព្រះអម្ចាស់ធ្វើឲ្យព្រះទ័យផារ៉ោនរឹងរួស ។ ការបកប្រែដោយ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ផ្ដល់នូវការបញ្ជាក់ដ៏សំខាន់ថា ផារ៉ោនបានធ្វើឲ្យព្រះទ័យរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់រឹងរូស ( សូមមើលការបកប្រែដោយ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ footnotes និក្ខមនំ ៧:៣, ១៣; ៩:១២; ១០:១, ២០, ២៧; ១១:១០ ) ។

គ្រោះកាច	ខគម្ពីរដែលត្រូវសិក្សា
គ្រោះកាច ១. ទឹកប្រែទៅជាឈាម	ខគម្ពីរដែលត្រូវសិក្សា និក្ខមនំ ៧:១៩–២៥
គ្រោះកាច ២. កង្កែបឡើងមកលើដី	ខគម្ពីរដែលត្រូវសិក្សា និក្ខមនំ ៨:៥–១៥ ( ចំណាំ ៖ « ធូរស្បើយ » មានន័យថា សម្រាក ឬសះស្បើយ )
គ្រោះកាច ៣. ចៃ	ខគម្ពីរដែលត្រូវសិក្សា និក្ខមនំ ៨:១៦–១៩
គ្រោះកាច ៤. រុយ	ខគម្ពីរដែលត្រូវសិក្សា និក្ខមនំ ៨:២០–២៥, ២៩–៣២
គ្រោះកាច ៥. គោក្របីងាប់	ខគម្ពីរដែលត្រូវសិក្សា និក្ខមនំ ៩:១–៧
គ្រោះកាច ៦. ជំងឺបូស	ខគម្ពីរដែលត្រូវសិក្សា និក្ខមនំ ៩:៨–១២
គ្រោះកាច ៧. ព្រិល និងភ្លើងពីលើមេឃ	ខគម្ពីរដែលត្រូវសិក្សា និក្ខមនំ ៩:២២–២៩, ៣៣–៣៥
គ្រោះកាច ៨. កណ្តូប	ខគម្ពីរដែលត្រូវសិក្សា និក្ខមនំ ១០:១២–២០
គ្រោះកាច ៩. ភាពងងឹតអន្ធការ	ខគម្ពីរដែលត្រូវសិក្សា និក្ខមនំ ១០:២១–២៧

តើព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់បានសម្ដែងតាមរបៀបណា ?
តើអ្នកគិតថា ហេតុអ្វីបានជាបុគ្គលម្នាក់ៗបានជឿ ឬមិនជឿលើព្រះអម្ចាស់ និងព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់ ?

បន្ទាប់ពីមានពេលគ្រប់គ្រាន់ហើយ សូមពិចារណាអញ្ជើញសិស្សឲ្យចែកចាយការរកឃើញរបស់ពួកគេជាគូ ឬជាក្រុមតូចៗ ។

វាអាចមានអត្ថប្រយោជន៍ក្នុងការបញ្ជាក់ចំណុចមួយចំនួនខាងក្រោម ។ សិស្សប្រហែលជាបានកត់សម្គាល់ឃើញថា ពួកគ្រូរបស់ផារ៉ោន តាមរយៈការបញ្ឆោត ឬអំណាចពីមារសត្រូវអាចធ្វើបានតាមផ្នែកខ្លះនៃគ្រោះកាចពីរដំបូង ។ ទោះជាយ៉ាងណា ពួកគេមិនអាចធ្វើតាម ឬបញ្ឈប់គ្រោះកាចទាំងឡាយបានទាំងស្រុងនោះទេ ។ បន្ថែមលើនេះ ពួកសាសន៏អ៊ីស្រាអែលទំនងជារងទុក្ខដោយគ្រោះកាចខ្លះៗ ប៉ុន្តែត្រូវបានការពារពីសេចក្តីវេទនាទីបួន ទីប្រាំ និងទីប្រាំពីរ ។

ប្រសិនបើមានអត្ថប្រយោជន៍ អ្នកអាចជំរុញសិស្សឲ្យគូសចំណាំឃ្លាបន្ថែមនៅក្នុង និក្ខមនំ ៨:១០, ២២; ១០:២ ដែលព្រះអម្ចាស់បានថ្លែងទីបន្ទាល់ថា រាស្ត្រទាំងឡាយនឹងដឹងថា ទ្រង់គឺជាព្រះអម្ចាស់ ។
តើអ្នកគិតថាហេតុអ្វីបានជាព្រះអម្ចាស់ចង់ឲ្យសាសន៍អេស៊ីព្ទ និងពួកសាសន៏អ៊ីស្រាអែលដឹងអំពីទ្រង់ ?
តើមានមូលហេតុអ្វីខ្លះដែលមនុស្សនៅពេលខ្លះជឿលើព្រះ និងព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់ ហើយក្រោយមកមានការសង្ស័យ ?

ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់នៅក្នុងជីវិតរបស់យើង

វាអាចជាប្រយោជន៍ក្នុងការចែកចាយជាមួយសិស្សថា ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ត្រូវបានសម្ដែងតាមរបៀបជាច្រើននាសព្វថ្ងៃនេះ ។ ខាងក្រោមនេះអាចជួយសិស្សគិតអំពីរបៀបដែលពួកគេបានឃើញ ឬជួបដកពិសោធន៍ព្រះចេស្ដានោះ ។

សូមស្រមៃគិតថា អ្នកមានមិត្តម្នាក់ដែលមិនមានទំនុកចិត្តថា ពួកគេធ្លាប់មានបទពិសោធន៍ជាមួយនឹងព្រះវរបិតាសួគ៌ ឬទទួលអារម្មណ៍ពីព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់ ។ នៅពេលអ្នកបន្តការសិក្សារបស់អ្នក សូមគិតអំពីអ្វីដែលអ្នកនឹងនិយាយទៅកាន់បុគ្គលនេះ ។

ការផ្ដល់ពេលឲ្យសិស្សជញ្ជឹងគិត ឬសរសេរពីគំនិតរបស់ពួកគេអំពីសំណួរដូចតទៅនេះ ពីមុនពួកគេចែកចាយជាមួយសិស្សក្នុងថ្នាក់ អាចមានអត្ថប្រយោជន៍ ។

តើមានរបៀបអ្វីខ្លះដែលអ្នកបានជឿលើព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ ? ឬតើអ្វីខ្លះដែលអាចជួយអ្នកឲ្យជឿ ?
តើមានឧទាហរណ៍អ្វីខ្លះមកពីព្រះគម្ពីរ ឬប្រវត្តិសាសនាចក្រដែលមនុស្សត្រូវបានបង្ហាញនូវព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ ?

សិស្សអាចនឹងចែកចាយឧទាហរណ៍ ដូចជាការទទួលបានការកម្សាន្តចិត្ត ឬសេចក្តីសុខសាន្តពីការអធិស្ឋាន ឬពរជ័យបព្វជិតភាព ការទទួលបានការអភ័យទោស ទទួលបានការដឹកនាំផ្ទាល់ខ្លួនពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ជាដើម ។

សូមជួយសិស្សឲ្យយល់ថា បទពិសោធន៍ពីព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ជាទូទៅកើតចេញពីការបង្ហាញនូវអាកប្បកិរិយា ឬសកម្មភាពដ៏ស្មោះត្រង់ ។

ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន បានបង្រៀនខាងក្រោមនេះអំពីអ្វីដែលយើងអាចធ្វើបាន ដើម្បីមានបទពិសោធន៍ជាមួយព្រះវរបិតាសួគ៌ ៖

សូមយល់ថា កាលណាអវត្តមានពីបទពិសោធន៍ទាំងឡាយជាមួយព្រះ នោះមនុស្សអាចនឹងសង្ស័យអំពីវត្តមានរបស់ព្រះ ។ ដូច្នេះ សូមដាក់ខ្លួនអ្នកទៅក្នុងកន្លែងមួយដើម្បីចាប់ផ្ដើមមានបទពិសោធន៍ទាំងឡាយជាមួយទ្រង់ ។ បន្ទាបខ្លួន អធិស្ឋានដោយកែវភ្នែកចង់មើលឃើញព្រះហស្តរបស់ព្រះនៅក្នុងជីវិតរបស់បងប្អូន ហើយនឹងពិភពលោកជុំវិញបងប្អូន ។ ទូលសូមទ្រង់ឲ្យប្រាប់បងប្អូន បើទ្រង់ពិតជាគង់នៅ—បើទ្រង់ពិតជាស្គាល់បងប្អូន ។ ទូលសួរទ្រង់ថាទ្រង់មានព្រះទ័យយ៉ាងណាចំពោះបងប្អូន ។ បន្ទាប់មក ស្តាប់ ។ ( « Come, Follow Me » Liahona ខែឧសភា ឆ្នាំ២០១៩ ទំព័រ ៩០ )

តើមនុស្សម្នាក់អាចធ្វើអ្វីបានខ្លះដើម្បីចាប់ផ្ដើមមើលឃើញព្រះហស្ត និងព្រះចេស្ដារបស់ព្រះនៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ?

អ្នកអាចអញ្ជើញសិស្សឲ្យសម្ដែងជារបៀបដែលពួកគេអាចឆ្លើយតបទៅនឹងសាច់រឿងខាងលើ ។ សូមឲ្យពួកគេប្រឹក្សាមិត្តភក្តិរបស់ពួកគេដែលមិនមានទំនុកចិត្តថា ពួកគេធ្លាប់មានបទពិសោធន៍ជាមួយនឹងព្រះអម្ចាស់ ឬយល់ពីព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់ ។

សូមពិចារណាថ្លែងទីបន្ទាល់អំពីព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងសារៈសំខាន់នៃការស្គាល់ព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់ទាំងទ្វេនៅក្នុងជីវិតរបស់យើង ។

ធនធានបន្ថែមទាំងឡាយ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេហូវ៉ាបណ្ដាលឲ្យមានសេចក្តីវេទនាទាំងនោះ ?

សេចក្តីវេទនាបានបម្រើគោលបំណងជាច្រើន ។ មួយក្នុងចំណោមសេចក្តីវេទនាទាំងនោះ គឺដើម្បីបង្ហាញផារ៉ោន ស្រុកអេស៊ីព្ទ និងពួកសាសន៏អ៊ីស្រាអែលថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ( ព្រះយេហូវ៉ា ) មានមហិទ្ធិឫទ្ធិខ្លាំងជាងពួកព្រះអេស៊ីព្ទក្លែងក្លាយទៅទៀត ។ ស្រុកអេស៊ីព្ទមានព្រះក្លែងក្លាយជាច្រើន រួមទាំងផារ៉ោនអង្គទ្រង់ផង ។ « អ្នកបកប្រែ [ មួយចំនួន ] ផ្ដល់យោបល់ថា មានទំនាក់ទំនងនិមិត្តរូបមួយរវាងសេចក្តីវេទនានីមួយៗ និងព្រះអាទិទេពនៃស្រុកអេស៊ីព្ទ ដោយសន្មតថា ព្រះនីមួយៗមានន័យដើម្បីបង្ហាញពីភាពខ្លាំងដ៏ឯករបស់ព្រះយេហូវ៉ាលើព្រះជាក់លាក់មួយ ។ ការពន្យល់នេះពិបាកនឹងបញ្ជាក់ក្នុងគ្រប់ករណីណាស់ ។… [ ប៉ុន្ដែ ] វាគ្មានការសង្ស័យឡើយថា សេចក្តីវេទនាទាំងមូលក្នុងបំណងបង្ហាញពីព្រះចេស្ដារបស់ព្រះយេហូវ៉ាលើអាទិទេពនៃសាសន៍អេស៊ីព្ទ ដែលរួមមានផារ៉ោនដ៏ទេវភាពអង្គទ្រង់ផង » ( Richard Neitzel Holzapfel, Dana M. Pike, and David Rolph Seely, Jehovah and the World of the Old Testament: An Illustrated Reference for Latter-day Saints [ ឆ្នាំ២០០៩ ] ទំព័រ ៩០ ) ។

ហេតុអ្វីបានជាពួកគ្រូអាចយកតម្រាប់តាមអព្ភូតហេតុរបស់ព្រះបាន ?

ប្រធាន ដាល្លិន អេក អូក បានបង្រៀន ៖

អារក្សគឺជាបិតានៃសេចក្តីភូតភរ ហើយវាតែងតែខ្វល់ខ្វាយក្នុងការធ្វើឲ្យកិច្ចការរបស់ព្រះទទួលការខកចិត្តដោយការត្រាប់តាមដ៏ឈ្លាសវៃរបស់វា ។ ( « Two Lines of Communication » Liahona ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០១០ ទំព័រ ៨៤ )

ប្រធាន យ៉ូសែប ហ្វីលឌិង ស៊្មីធ ( ឆ្នាំ ១៨៧៦–១៩៧២ ) បានបង្រៀន ៖

គួរតែចងចាំថា សាតាំងមានចំណេះដឹងដ៏ពូកែ ហើយដោយហេតុនេះ អាចអនុវត្តសិទ្ធិអំណាច និងគ្រប់គ្រងផ្នែកកិច្ចការខ្លះ នៅពេលដែលអំណាចធំជាងនេះមិនចូលមកធ្វើអន្តរាគមន៍ទេ ។ ( Answers to Gospel Questions ចងក្រងដោយ យ៉ូសែប ហ្វីលឌិង ស៊្មីធ ជុញ្ញ័រ [ ឆ្នាំ១៩៥៧ ] ១:១៧៨ )

សូមចំណាំថា បន្ទាប់ពីគ្រោះកាចទីពីរ ពួកគ្រូមិនអាចធ្វើតាមគ្រោះកាចបានទៀតទេ ( សូមមើល និក្ខមនំ ៨:១៨) ហើយបានប្រាប់ផារ៉ោនថា « នេះគឺជាអង្គុលីព្រះហស្តរបស់ព្រះទេ » ( និក្ខមនំ ៨:១៩ ) ។

តើខ្ញុំអាចមានបទពិសោធន៍ជាមួយព្រះវរបិតាសួគ៌ដោយរបៀបណា ?

ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន បានបង្រៀន ៖

ចូរចាក់ស្រោចដួងចិត្តរបស់បងប្អូនទៅរកព្រះ ទូលសួរទៅទ្រង់បើរឿងទាំងនេះគឺជាការពិត ។ រកពេលសិក្សាព្រះបន្ទូលទ្រង់ ។ ពិតជាសិក្សា ! … [ ធ្វើវា ] នៅពេលឥឡូវនេះទៅ—តាមរយៈការសិក្សាដោយហ្មត់ចត់ និងការអធិស្ឋានដោយអង់អាច — ដើម្បីស្គាល់សេចក្ដីពិតដ៏អស់កល្បជានិច្ចទាំងនេះ បន្ទាប់មកគោរពតាមវា ។

បើបងប្អូនមិនប្រាកដថាបងប្អូនអាចជឿទៅលើព្រះ សូមចាប់ផ្ដើមពីត្រង់នេះទៅ ។

( « Come, Follow Me » Liahona ខែឧសភា ឆ្នាំ២០១៩ ទំព័រ ៩០ )

សកម្មភាពរៀនសូត្របន្ថែម

ជម្រើសនៃការចាប់ផ្ដើម

វិធីមួយទៀតដើម្បីចាប់ផ្តើមថ្នាក់ គឺត្រូវអញ្ជើញសិស្សឲ្យឆ្លើយសំណួរពិត ឬមិនពិតខាងក្រោម ៖

ម៉ូសេមានទំនុកចិត្តលើសមត្ថភាពរបស់លោក ហើយរីករាយនឹងទំនួលខុសត្រូវរបស់លោកដើម្បីដោះលែងកូនចៅអ៊ីស្រាអែលចេញពីទាសភាព ។ ( ខុស ។ សូមមើល និក្ខមនំ ៣:១១ )
បន្ទាប់ពីម៉ូសេ និងអើរ៉ុនបានទូលសូមផារ៉ោនឲ្យកូនចៅអ៊ីស្រាអែលមានសេរីភាពហើយ នោះពួកសាសន៏អ៊ីស្រាអែលមិនចង់ស្ដាប់តាមម៉ូសេ និងធ្វើតាមការដឹកនាំរបស់លោកទេ ។ ( ត្រូវ ។ សូមមើល និក្ខមនំ ៥:១៩–២១ ) ។
ពួកគ្រូនៃស្រុកអេស៊ីព្ទអាចធ្វើតាមសេចក្តីវេទនា និងអព្ភូតហេតុមួយចំនួនរបស់ម៉ូសេ ។ ( ត្រូវ ។ សូមមើល និក្ខមនំ ៧:១១–១២, ២២; ៨:៧, ១៨ )
ផារ៉ោនបានមានបន្ទូលថា ទ្រង់នឹងស្ម័គ្រព្រះទ័យឲ្យកូនចៅអ៊ីស្រាអែលមានសេរីភាព ដោយសារទ្រង់គោរពដល់ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ ។ ( ខុស ។ សូមមើល និក្ខមនំ ៥:១–២ ) ។

មូលហេតុខ្លះដែលយើងមិនស្គាល់ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់

សិស្សអាចនឹងទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីការពិភាក្សាបន្ថែមអំពីមូលហេតុដែលពេលខ្លះយើងមិនស្គាល់ព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ ។ ដើម្បីធ្វើការណ៍នេះ ពួកគេអាចអានបទគម្ពីរខាងក្រោម ហើយរកមើលឧបសគ្គដែលបង្កការលំបាកដល់កូនចៅអ៊ីស្រាអែល និងផារ៉ោន ក្នុងការស្គាល់ឥទ្ធិពល និងព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ ៖

និក្ខមនំ ៦:៩ ( កូនចៅអ៊ីស្រាអែល បន្ទាប់ពីបន្ទុករបស់ពួកគេត្រូវបានដំឡើងដោយផារ៉ោន ) ។

និក្ខមនំ ៨:៣២; ៩:៦–៧, ១១–១២, ៣៤–៣៥; ១០:២០, ២៧ ( ផារ៉ោន ក្រោយពីសេចក្តីវេទនាផ្សេងៗបានដកយកចេញ )

អ្នកក៏អាចអាន ហេលេមិន ១៦:១៣–២៣ ដោយរកមើលអ្វីដែលបណ្តាលឲ្យប្រជាជនមានចិត្តរឹងរូសប្រឆាំងនឹងអព្ភូតហេតុដែលពួកគេបានធ្វើជាសាក្សី ។

អ្នកអាចពិភាក្សាអំពីមូលហេតុដែលការលំបាក ឬចិត្តរឹងរូសអាចជាឧបសគ្គក្នុងការស្គាល់ឥទ្ធិពល ឬព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ ។