Priesterschapsbeginselen

Jezus Christus draagt alle sleutels van het priesterschap. Onder zijn leiding worden priesterschapssleutels verleend aan mannen met een specifieke roeping om Gods werk tot stand te brengen, zoals hierna wordt uitgelegd.

De Heer heeft ieder van zijn apostelen alle sleutels met betrekking tot het koninkrijk van God op aarde verleend. De senior apostel, de president van de kerk, is als enige persoon op aarde gemachtigd om alle sleutels van het priesterschap te gebruiken (zie Leer en Verbonden 81:1–2; 107:64–67, 91–92; 132:7).

De volgende plaatselijke priesterschapsleiders krijgen op aanwijzing van de kerkpresident sleutels, zodat zij in de hun toegewezen taak kunnen presideren:

• Ring- en districtspresidenten

• Bisschoppen en gemeentepresidenten

• Presidenten van Aäronische- en Melchizedekse-priesterschapsquorums

• Tempelpresidenten

• Zendingspresidenten en presidenten van opleidingscentra voor zendelingen

• Presidenten van historische kerklocaties

Deze leiders ontvangen priesterschapssleutels wanneer ze voor hun roeping aangesteld worden.

Anderen, zoals raadgevers van plaatselijke priesterschapsleiders of presidenten/presidentes van kerkorganisaties, ontvangen geen priesterschapssleutels. Die leidinggevenden ontvangen gedelegeerd gezag bij hun aanstelling en wanneer ze een taak toegewezen krijgen op aanwijzing van hen die priesterschapssleutels dragen. Presidenten en presidentes van kerkorganisaties presideren op aanwijzing van hen die priesterschapssleutels dragen (zie 4.2.4).

Door de priesterschapssleutels wordt Gods werk van heil en verhoging op ordelijke wijze gedaan (zie Leer en Verbonden 42:11; 132:8). Wie priesterschapssleutels dragen, geven binnen hun taakgebied leiding aan het werk van de Heer. Dit presiderende gezag geldt alleen voor de taken binnen de roeping van de betreffende leider. Als een priesterschapsleider van zijn roeping is ontheven, draagt hij de bijbehorende sleutels niet meer.

Ieder die in de kerk een taak vervult, wordt daarvoor aangesteld of aangewezen in opdracht van iemand die priesterschapssleutels draagt.

Kerkleden die aangesteld worden op aanwijzing van iemand met priesterschapssleutels, ontvangen gezag van God om in die roeping te handelen. Bijvoorbeeld:

• Een vrouw die door de bisschop als ZHV-presidente van de wijk wordt geroepen en aangesteld, ontvangt het gezag om het werk van de zustershulpvereniging in de wijk te leiden.

• Een man of vrouw die door een lid van de bisschap als jeugdwerkleerkracht wordt geroepen en aangesteld, ontvangt het gezag om jeugdwerkkinderen in de wijk te onderwijzen.

Allen die geroepen of aangesteld zijn, dienen onder leiding van wie hen presideren (zie 3.4.1.2).

Als kerkleden uit een roeping zijn ontheven, hebben ze het bijbehorende gezag niet meer.

Zie 18.11 voor meer informatie over het aanstellen van leden voor een kerkroeping.

Presiderende kerkleiders kunnen gezag delegeren wanneer ze iemand een taak toewijzen. Mannen en vrouwen die zo’n taak krijgen, ontvangen gezag van God om te handelen. Bijvoorbeeld:

• Het Eerste Presidium en het Quorum der Twaalf Apostelen delegeren gezag aan zeventigers die de taak krijgen om een gebied te besturen of ringconferenties te presideren.

• Zendingspresidenten delegeren gezag aan mannelijke en vrouwelijke zendelingen die de taak hebben om andere zendelingen te leiden en te trainen.

• Er vindt delegatie van gezag plaats als kerkleden de taak van dienende broeder of zuster op zich nemen. Dat gebeurt als de quorumpresident ouderlingen of ZHV-presidente in opdracht van de bisschop een taak toewijst.

Het gezag dat bij toewijzing van een taak wordt gedelegeerd, is beperkt tot de specifieke verantwoordelijkheid en duur van de taak.

Zie 4.2.5 voor meer informatie over het delegeren van gezag bij toewijzing.

Met de verordening van de doop gaan Gods kinderen een verbondsrelatie aan met Hem die naar het eeuwige leven voert (zie 2 Nephi 31:17–18). Wie zich laat dopen, verbindt zich om bereidwillig de naam van Jezus Christus op zich te nemen, Gods geboden te onderhouden en Hem tot het einde te dienen (zie 2 Nephi 31:7, 13–14; Mosiah 18:10; Moroni 6:3; Leer en Verbonden 20:37).

De doop door water moet gevolgd worden door handoplegging voor de gave van de Heilige Geest.

De Heiland heeft uitgelegd: ‘Als iemand niet geboren wordt uit water en Geest, kan hij het Koninkrijk van God niet binnengaan’ (Johannes 3:5). Daarom wordt de doop door water gevolgd door de bevestiging en ontvangst van de gave van de Heilige Geest door handoplegging (zie Leer en Verbonden 20:41). Bij deze verordening wordt men bevestigd als lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, en opgedragen om de Heilige Geest te ontvangen.

Leden die geloof oefenen in Jezus Christus, zich bekeren en ernaar streven om zich aan het doopverbond te houden, krijgen het gezelschap van de Heilige Geest (zie Mosiah 18:10). De Heilige Geest kan ze de rest van hun leven leiden, reinigen van zonde en helpen om meer zoals onze hemelse Vader en Jezus Christus te worden (zie 2 Nephi 32:5; 3 Nephi 12:48; 27:20). Dan zijn ze op het ‘nauwe en smalle pad dat tot het eeuwige leven voert’ (2 Nephi 31:18).

Al Gods eeuwige zegeningen worden ter beschikking gesteld aan zijn kinderen – zowel dochters als zoons – door Jezus Christus en de verordeningen en verbonden die nodig zijn voor heil en verhoging (zie 3.5.3). Verlening van het Melchizedeks priesterschap en ordening tot een ambt is een verordening die mannen nodig hebben om al deze zegeningen te ontvangen.

Een man die het Melchizedeks priesterschap ontvangt, sluit een verbond om getrouw te zijn en zijn priesterschapsroeping en -taken groot te maken (zie Leer en Verbonden 84:33). God belooft met een eed dat wie dit verbond eren, door de Geest geheiligd zullen worden en alles ontvangen wat de Vader heeft (zie Leer en Verbonden 84:33–40; zie ook Gids bij de Schriften, ‘Eed en verbond van het priesterschap’, Evangeliebibliotheek).

Priesterschapsdragers hebben een heilige roeping en verantwoordelijkheid om namens de Heer anderen te helpen tot Hem te komen, en de verordeningen en verbonden te bedienen die nodig zijn voor heil en verhoging (zie Alma 13:1–3, 6, 16).

Kerkleden die hun begiftiging ontvangen, verbinden zich ertoe:

• de wet van gehoorzaamheid na te leven;

• de wet van offerande te gehoorzamen;

• de wet van het evangelie van Jezus Christus te gehoorzamen;

• de wet van kuisheid na te leven;

• de wet van toewijding na te leven.

Als onderdeel van de begiftigingsverordening wordt men geïnstrueerd om levenslang het garment van het heilig priesterschap te dragen. De verbonden die tijdens de begiftiging worden gesloten, houden onder meer het heilige voorrecht in om het garment te dragen (zie 26.4.2).

De zegeningen die gepaard gaan met het ontvangen en nakomen van de verbonden in de begiftiging omvatten meer kennis van God en zijn plan, goddelijke bescherming, en de macht der goddelijkheid. (Zie Leer en Verbonden 38:32; 84:19–21; 109:22; zie ook 27.2 in dit handboek.)

In de verzegelverordening sluiten een man en een vrouw een verbond met God en met elkaar. Ze verbinden zich ertoe en beloven om elkaar als echtgenoot en echtgenote te ontvangen, in liefde en rechtschapenheid samen te werken en te overleggen, en hun door God aangewezen rol als echtgenoten en als vader en moeder te vervullen.

Als man en vrouw dit verbond trouw blijven, zijn ze voor eeuwig als echtgenoten met elkaar verbonden. Alle zegeningen van Gods eeuwige verbond, waarvan de allergrootste de verhoging met eeuwig nakomelingschap is, worden verzegeld op het echtpaar als ze getrouw zijn (zie Leer en Verbonden 132:19–20; zie ook 66:2; 131:1–4; en 27.3 en 38.4 in dit handboek).