Rodzina Martinsów

Helvécio Martins jechał samochodem do domu z pracy w Rio de Janeiro w Brazylii. Na drodze było tyle samochodów, że wszystkie stały. Helvécio myślał o swoim życiu. Miał dobrą pracę. Kochał swoją żonę, Rudę, i dwoje dzieci, Marcusa i Marisę. Czuł jednak, że czegoś mu brakuje.

Saints [Święci], 4:229–230

Helvécio wysiadł z samochodu i zaczął się modlić. „Mój Boże”, powiedział, „wiem, że gdzieś tam jesteś, ale nie wiem gdzie”. Powiedział Ojcu Niebieskiemu, że jego rodzina szuka czegoś i potrzebuje Jego pomocy. Potem Helvécio wsiadł do samochodu i pojechał do domu.

Saints [Święci], 4:230

Później Pan wysłał misjonarzy ze Stanów Zjednoczonych. Odwiedzili rodzinę Martinsów. Helvécio zauważył, że wnieśli oni do jego domu spokojnego ducha. Wiedział, że w tamtych czasach ludzie o ciemnej karnacji często nie byli dobrze traktowani w Stanach Zjednoczonych. Zapytał: „W jaki sposób wasza religia traktuje osoby czarnoskóre?”.

Saints [Święci], 4:230–231

Misjonarze wyjaśnili, że wszystkie dzieci Boga mogą zostać ochrzczone. Jednak w tamtym czasie osoby czarnoskóre, których przodkowie pochodzili z Afryki, nie mogły dzierżyć kapłaństwa ani przyjąć większości błogosławieństw świątynnych. Helvécio i Rudá mieli jeszcze wiele pytań. Misjonarze starali się na nie odpowiadać.

Saints [Święci], 4:231

Przez wiele lat prorocy modlili się, aby wiedzieć, kiedy wszyscy ludzie będą mogli otrzymać błogosławieństwa kapłaństwa i świątyni.

Saints [Święci], 4:71

Helvécio i Rudá postanowili spróbować pójść do kościoła. Tamtejsi święci byli pełni miłości i życzliwi. Martinsom podobało się to, czego uczyli się w kościele.

Saints [Święci], 4:231–232

Pewnego dnia w drodze z kościoła do domu Marcus powiedział swojej rodzinie, że zauważył, iż wydawali się szczęśliwsi. „Wiem, co jest tego przyczyną”, powiedział Marcus. „Ewangelia Jezusa Chrystusa”. Reszta rodziny wiedziała, że Marcus miał rację. Podjęli decyzję o przyjęciu chrztu i konfirmacji.

Saints [Święci], 4:232

Wiele lat później święci w Brazylii ciężko pracowali przy budowie świątyni. Rodzina Martinsów cieszyła się, ale również było im smutno. Nie będą mogli wejść do świątyni po jej poświęceniu. „Nie martw się”, powiedział Helvécio do Rudy. „Pan wie wszystko”.

Saints [Święci], 4:293–294

Nie było łatwo pozostać wiernym. Ludzie śmiali się z rodziny Martinsów. Nawet ich przyjaciele nie mogli zrozumieć, dlaczego pozostali w Kościele. Jednak Helvécio i jego rodzina wiedzieli, że to Kościół Jezusa Chrystusa.

Saints [Święci], 4:251–252

Pewnego dnia, gdy Helvécio wrócił z pracy, Rudá powiedziała: „Mam wiadomość! Niesamowitą wiadomość!”. Po wielu dniach postu i modlitwy prorok, Prezydent Spencer W. Kimball, otrzymał objawienie. Bóg powiedział mu, że każdy, bez względu na kolor skóry, może przyjąć wszystkie błogosławieństwa kapłaństwa i świątyni.

Deklaracja Oficjalna II; Saints [Święci], 4:318–319

Rodzina Martinsów i wiele innych osób tak długo na to czekało. Teraz ich oczekiwanie dobiegło końca! Helvécio i Marcus otrzymali kapłaństwo. Helvécio, Rudá i ich dzieci zostali zapieczętowani jako rodzina w świątyni. Mogli teraz przyjąć wszystkie błogosławieństwa ewangelii.

Saints [Święci], 4:319–321