„Małżeństwo na wieczność i wieczne rodziny”, Historie z Doktryny i Przymierzy (2024)
„Małżeństwo na wieczność i wieczne rodziny”, Historie z Doktryny i Przymierzy
1843–1846
Małżeństwo na wieczność i wieczne rodziny
Zapieczętowani mocą Jezusa Chrystusa
Kiedy Emma i Józef zawierali małżeństwo, wierzyli, że ich małżeństwo zakończy się, gdy umrą. W taki sposób zawierano wszystkie małżeństwa. Jednak potem Pan powiedział Józefowi, że małżeństwa i rodziny mogą trwać wiecznie.
Saints [Święci], 1:413
Pan nauczał Józefa o małżeństwie na wieczność. Dzięki mocy kapłaństwa mężczyzna i kobieta mogą zawrzeć przymierze z Panem. Pan obiecuje, że jeśli dotrzymają zawartego przymierza, ich małżeństwo będzie trwać wiecznie. Nazywa się to zapieczętowaniem. Wkrótce Józef i Emma zostali zapieczętowani na wieczność.
Doktryna i Przymierza 132:7, 19–24; Saints [Święci], 1:413, 432–433, 481–482, 492, 502–503
Józef dowiedział się także, że kiedy mężczyzna i kobieta zostają zapieczętowani, ich dzieci są zapieczętowane do nich. Za sprawą mocy Jezusa Chrystusa ich rodzina może trwać wiecznie. Kiedy Józef powiedział świętym o tym błogosławieństwie, byli bardzo szczęśliwi! Nie mogli się doczekać zapieczętowań.
Doktryna i Przymierza 131:2; 132:6–7; Saints [Święci], 1:492–493, 580
Pan później nauczał, że zapieczętowania powinny być dokonywane w świątyni. Święci ciężko pracowali, aby ukończyć budowę świątyni w Nauvoo i aby mogli zostać zapieczętowani. Kiedy świątynia była gotowa, wiele rodzin zostało zapieczętowanych. Rodziny te zostały też zapieczętowane do bliskich, którzy zmarli. Byli wdzięczni za to błogosławieństwo!
Saints [Święci], 1:579–580