Historie z pism świętych
Małżeństwo na wieczność i wieczne rodziny


„Małżeństwo na wieczność i wieczne rodziny”, Historie z Doktryny i Przymierzy (2024)

„Małżeństwo na wieczność i wieczne rodziny”, Historie z Doktryny i Przymierzy

1843–1846

Małżeństwo na wieczność i wieczne rodziny

Zapieczętowani mocą Jezusa Chrystusa

Emma i Józef Smith z dziećmi.

Kiedy Emma i Józef zawierali małżeństwo, wierzyli, że ich małżeństwo zakończy się, gdy umrą. W taki sposób zawierano wszystkie małżeństwa. Jednak potem Pan powiedział Józefowi, że małżeństwa i rodziny mogą trwać wiecznie.

Saints [Święci], 1:413

Emma i Józef zostają zapieczętowani na wieczność.

Pan nauczał Józefa o małżeństwie na wieczność. Dzięki mocy kapłaństwa mężczyzna i kobieta mogą zawrzeć przymierze z Panem. Pan obiecuje, że jeśli dotrzymają zawartego przymierza, ich małżeństwo będzie trwać wiecznie. Nazywa się to zapieczętowaniem. Wkrótce Józef i Emma zostali zapieczętowani na wieczność.

Doktryna i Przymierza 132:7, 19–24; Saints [Święci], 1:413, 432–433, 481–482, 492, 502–503

Józef naucza świętych o błogosławieństwach małżeństwa na wieczność.

Józef dowiedział się także, że kiedy mężczyzna i kobieta zostają zapieczętowani, ich dzieci są zapieczętowane do nich. Za sprawą mocy Jezusa Chrystusa ich rodzina może trwać wiecznie. Kiedy Józef powiedział świętym o tym błogosławieństwie, byli bardzo szczęśliwi! Nie mogli się doczekać zapieczętowań.

Doktryna i Przymierza 131:2; 132:6–7; Saints [Święci], 1:492–493, 580

Rodzina przed Świątynią Nauvoo.

Pan później nauczał, że zapieczętowania powinny być dokonywane w świątyni. Święci ciężko pracowali, aby ukończyć budowę świątyni w Nauvoo i aby mogli zostać zapieczętowani. Kiedy świątynia była gotowa, wiele rodzin zostało zapieczętowanych. Rodziny te zostały też zapieczętowane do bliskich, którzy zmarli. Byli wdzięczni za to błogosławieństwo!

Saints [Święci], 1:579–580