อพยพ 14–17

• ทะเลแดงดูเหมือนทางตันสำหรับชาวอิสราเอล แต่พระผู้เป็นเจ้าทรงรู้สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ การทบทวนเรื่องราวการเดินข้ามทะเลแดงอันน่าอัศจรรย์อาจเตือนสมาชิกชั้นเรียนให้นึกถึงช่วงเวลาที่พระเจ้าทรงปลดปล่อยพวกเขาจากการทดลอง ท่านอาจขอให้สมาชิกชั้นเรียนทบทวน อพยพ 14 และแบ่งปันสิ่งที่ดลใจพวกเขามากที่สุดเกี่ยวกับเรื่องราวนี้ นอกจากนี้ท่านอาจกระตุ้นให้พวกเขาแบ่งปันประสบการณ์ของตนเองจากการได้รับการปลดปล่อยจากการทดลอง พร้อมกับข้อจากบทที่เสริมสร้างศรัทธาว่าพระผู้เป็นเจ้าจะทรงปลดปล่อยเราได้

• อีกทั้งการอ่าน หลักคำสอนและพันธสัญญา 8:2–3 ร่วมกันยังน่าสนใจอีกด้วย ข้อพระคัมภีร์เหล่านี้สอนอะไรเกี่ยวกับโมเสส? ข้อพระคัมภีร์เหล่านี้ส่งผลอย่างไรต่อวิธีที่เราคิดเกี่ยวกับเหตุการณ์ใน อพยพ 14? แล้วเสนอแนะอะไรเกี่ยวกับวิธีที่เราแสวงหาการปลดปล่อยจากการทดลองของเรา? พิจารณาว่าคำกล่าวใดใน “แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม” ที่อาจเพิ่มลงในการสนทนาของท่าน

• อพยพ 15–17 มีหลายเรื่องราวที่สามารถเสริมสร้างศรัทธาให้สมาชิกชั้นเรียนในพลังอำนาจและความเต็มพระทัยของพระเจ้าในการประทานสิ่งที่จำเป็นทางกายและทางวิญญาณของเรา สมาชิกชั้นเรียนแต่ละคนอาจศึกษาข้อความต่อไปนี้คนละข้อและมองหาข่าวสารทางวิญญาณใน อพยพ 15:23–27; 16:1–15; 17:1–7 ให้โอกาสสมาชิกชั้นเรียนหลายคนได้แบ่งปันสิ่งที่พวกเขาพบ เราจะใช้เรื่องราวเหล่านี้ในการให้กำลังใจบางคนที่ยังไม่ได้รับการตอบรับในความต้องการทางโลกหรือทางวิญญาณอย่างไร?

• สมาชิกชั้นเรียนอาจอ่านข้อเหล่านี้และระบุแบบอย่างของการพร่ำบ่น เราจะอธิบายความหมายของการพร่ำบ่นกับใครบางคนอย่างไร? ผลของการพร่ำบ่นที่ทำให้เป็นอันตรายอย่างมากมีอะไรบ้าง? สมาชิกชั้นเรียนอาจแบ่งปันคำแนะนำเกี่ยวกับวิธีหลีกเลี่ยงการล่อลวงให้พร่ำบ่นต่อพระเจ้าเมื่อเราประสบกับการทดลองที่ยากลำบาก

• สิ่งนี้อาจช่วยสมาชิกชั้นเรียนให้เปรียบเทียบมานาที่บรรยายใน อพยพ 16 กับการบำรุงเลี้ยงที่วิญญาณของเราต้องการ เราเห็นความคล้ายคลึงอะไรบ้าง? มีบทเรียนทางวิญญาณอะไรบ้างที่พระเจ้าทรงต้องการจะสอนชาวอิสราเอลด้วยการส่งมานาในรูปแบบที่พระองค์ทรงทำ? (ดู ยอห์น 6:31–35, 48–58) ท่านอาจจะฉายวีดิทัศน์ที่พบใน “แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม” หนึ่งเรื่องหรือมากกว่านั้น

• เรื่องราวของอาโรนและเฮอร์ที่ยกมือของโมเสสไว้แสดงถึงความสำคัญของการสนับสนุนผู้ที่ได้รับเรียกให้นำเรา ท่านอาจเชื้อเชิญสมาชิกชั้นเรียนสองสามคนให้ออกมาแสดงบทบาทประสบการณ์นั้นขณะที่สมาชิกชั้นเรียนอีกคนหนึ่งอ่านออกเสียง ความพยายามของอาโรนและเฮอร์ในการยกมือของโมเสสคล้ายคลึงกับความพยายามของเราในการสนับสนุนผู้นำอย่างไร? เราแสดงการสนับสนุนผู้นำของเราอย่างไร?

ซิสเตอร์มิเชลล์ เครกสอนว่า

“ในฐานะสานุศิษย์ผู้ซื่อสัตย์ของ [พระผู้ช่วยให้รอด] ท่านสามารถรับการดลใจและการเปิดเผยส่วนตัวที่สอดคล้องกับพระบัญญัติของพระองค์ ซึ่งเหมาะสมกับท่าน ท่านมีพันธกิจและบทบาทเฉพาะตัวที่ต้องปฏิบัติในชีวิตและจะได้รับการนำทางเฉพาะตัวเพื่อทำสิ่งเหล่านั้นให้สำเร็จ

“นีไฟ พี่ชายของเจเร็ด และแม้แต่โมเสส ทุกท่านต่างต้องข้ามผืนน้ำกว้างใหญ่—แต่ละท่านข้ามด้วยวิธีแตกต่างกัน นีไฟทำ ‘งานไม้ด้วยฝีมือวิจิตรพิสดาร’ [1 นีไฟ 18:1] พี่ชายของเจเร็ดต่อเรือที่ ‘แน่นหนาเหมือนกับชาม’ [ดู อีเธอร์ 6:5–8] ส่วนโมเสส ‘เดินไปตามดินแห้งกลางท้องทะเล’ [อพยพ 14:29]

“พวกเขาแต่ละคนได้รับคำแนะนำส่วนตัวที่เหมาะสมกับตนเอง ต่างคนต่างวางใจและลงมือทำ พระเจ้าทรงห่วงใยผู้เชื่อฟัง ดังถ้อยคำของนีไฟที่ว่าพระองค์จะทรง ‘เตรียมทางไว้ให้ [พวกเราเพื่อ] จะได้ทำสำเร็จในสิ่งซึ่งพระองค์ทรงบัญชา’ [1 นีไฟ 3:7] สังเกตว่านีไฟใช้คำว่า ‘ทาง’ เฉยๆ—ไม่ใช่ ‘ทางนั้น’

“เราพลาดหรือละเลยธุระส่วนตัวจากพระเจ้าเพราะพระองค์ทรงเตรียม ‘ทาง’ ซึ่งแตกต่างจากทางที่เราคาดหวังหรือไม่?” (“สมรรถภาพทางจิตวิญญาณ,” เลียโฮนา, พ.ย. 2019, 21)

ในวีดิทัศน์เรื่อง “อาหารประจำวัน: แบบฉบับ” “อาหารประจำวัน: ประสบการณ์” และ “อาหารประจำวัน: การเปลี่ยนแปลง” (ChurchofJesusChrist.org) เอ็ลเดอร์ดี. ทอดด์ คริสทอฟเฟอร์สันแบ่งปันข้อคิดเกี่ยวกับความอัศจรรย์ของมานา

2:37

2:60

2:37