Παροιμίαι 1-4, 15-16, 22, 31, Εκκλησιαστής 1-3, 11-12

Τα βιβλία Παροιμίαι και Εκκλησιαστής είναι πλήρη εσώτερων γνώσεων για τη σοφία. Σκεφθείτε το ενδεχόμενο να επισημάνετε τη λέξη «σοφία» και σχετικές λέξεις, όπως «γνώση» και «κατανόηση», όπως τις βρίσκετε στα Παροιμίαι 1-4, 15-16, Εκκλησιαστής 1-3, 11-12. Πώς επηρεάζουν αυτά τα κεφάλαια τον τρόπο που σκέφτεστε σχετικά με τη σοφία; Με βάση αυτά που βρίσκετε, πώς θα περιγράφατε τη σοφία που «o Kύριoς δίνει»; (Παροιμίαι 2:6). Ποιες ευλογίες προέρχονται από τη σοφία του Θεού;

Βλ., επίσης, Κατά Ματθαίον 7:24-27, 25:1-13.

Ένα άλλο θέμα που βρίσκεται σε όλες τις Παροιμίες και τον Εκκλησιαστή είναι «ο φόβος του Κυρίου». Προσέξτε αυτήν τη φράση καθώς διαβάζετε. Τι νομίζετε ότι σημαίνει να φοβόμαστε τον Κύριο; Αναζητήστε εσώτερες γνώσεις στο μήνυμα του Πρεσβυτέρου Ντέιβιντ Α. Μπέντναρ «Γι’ αυτό καθησύχασαν τους φόβους τους» (Λιαχόνα, Μάιος 2015, 46-49). Πώς ο φόβος του Κυρίου διαφέρει από τα άλλα είδη φόβου;

Βλ., επίσης, Παροιμίαι 8:13.

Πώς θα προσπαθούσατε να πείσετε κάποιον ότι είναι καλύτερο να «[ελπίζουμε] στον Κύριο» παρά να «επιστηριζ[όμαστε] στη σύνεσή [μας]»; (Παροιμίαι 3:5). Ποιες συγκρίσεις ή μαθήματα με εποπτικά μέσα θα χρησιμοποιούσατε; Καθώς συλλογίζεστε το Παροιμίαι 3:5-7, σκεφθείτε τρόπους με τους οποίους θα μπορούσατε να ολοκληρώσετε προτάσεις όπως αυτές: Η εμπιστοσύνη στον Κύριο είναι σαν… Το να επιστηριζόμαστε στη δική μας σύνεση είναι σαν…

Γιατί δεν είναι συνετό να επιστηριζόμαστε στη δική μας σύνεση; Πώς έχετε ανακαλύψει ότι ο Κύριος είναι αξιόπιστος;

Ακόμα κι έτσι, μπορεί να δυσκολευόμαστε να εμπιστευτούμε τον Κύριο κατά καιρούς. Γιατί συμβαίνει αυτό; Ο Πρεσβύτερος Γκέρριτ Γ. Γκονγκ προτείνει μερικούς λόγους, μαζί με χρήσιμες συμβουλές, στο «Εμπιστευθείτε ξανά» (Λιαχόνα Νοέ 2021, 97-99). Ποιες ιστορίες ή διδασκαλίες βρίσκετε σε αυτό το μήνυμα, οι οποίες θα μπορούσαν να βοηθήσουν κάποιον να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη του στον Κύριο;

Τόσο το Παροιμίαι 3:6 όσο και το Παροιμίαι 4 συγκρίνουν τη ζωή με ένα «μονοπάτι»» ή έναν «δρόμο». Τι νομίζετε ότι σημαίνει να αφήσετε τον Κύριο να «διευθύνει τα μονοπάτια [σας]»; (Παροιμίαι 3:6). Τι βρίσκετε στο κεφάλαιο 4, το οποίο σας βοηθά να «σταθμί[σετε] το βάδισμα των ποδιών [σας]»; (Εδάφιο 26). Για παράδειγμα, τι σας διδάσκουν τα εδάφια 11-12 και 18-19 για τις ευλογίες όταν ακολουθούμε το σωστό μονοπάτι; Τι σημαίνουν για εσάς τα εδάφια 26-27;

Βλ., επίσης, Νεφί Β΄ 31:18-21, «Κύριε, Σε ακολουθώ», Ύμνοι, αρ. 134.

Μερικές από τις ιδέες στα Παροιμίαι 15-16 ίσως να σας εμπνεύσουν να βελτιώσετε τον τρόπο που επικοινωνείτε με τους άλλους, ειδικά με τα αγαπημένα πρόσωπα. Για παράδειγμα, σκεφθείτε συγκεκριμένες στιγμές κατά τις οποίες «η γλυκιά απόκριση» βοήθησε να «καταπραΰνει θυμό» (Παροιμίαι 15:1).

Θα μπορούσατε επίσης να σκεφθείτε φορές κατά τις οποίες ο Σωτήρας απετέλεσε παράδειγμα των διδασκαλιών στο Παροιμίαι 15:1-4, 18 (βλ. Κατά Μάρκον 12:13-17, Κατά Ιωάννην 8:1-11). Πώς μπορείτε να ακολουθήσετε το παράδειγμά Του καθώς αλληλεπιδράτε με άλλους;

Πώς θα μπορούσαν οι συμβουλές στα Παροιμίαι 15, 16:24-32 να ισχύουν στη σημερινή ψηφιακή επικοινωνία; Δείτε εάν μπορείτε να βρείτε ένα εδάφιο σε αυτά τα κεφάλαια που θα μπορούσατε να αναδιατυπώσετε ως συμβουλή σχετικά με την αλληλεπίδραση μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ή μέσω κειμένου.

Βλ., επίσης, Νιλ Λ. Άντερσεν: «Ακολουθώντας τον Ιησού: όντες ειρηνοποιοί», Λιαχόνα, Μάιος 2022, 17-20. Ρόναλντ Α. Ράσμπαντ, «Τα λόγια έχουν σημασία», Λιαχόνα, Μάιος 2024, 70-77, Για την ενδυνάμωση των νέων: Ένας οδηγός για να κάνουν επιλογές (2022), 11-12.

Το Παροιμίαι 31:10-31 περιγράφει μία «ενάρετη γυναίκα» ή μία γυναίκα με μεγάλη πνευματική δύναμη, ικανότητα και επιρροή. Θα μπορούσατε να προσπαθήσετε να συνοψίσετε με δικά σας λόγια τι λέει καθένα από αυτά τα εδάφια για τις ενάρετες γυναίκες. Ποιο από αυτά τα χαρακτηριστικά μπορείτε να μιμηθείτε;

Γιατί είναι πολύτιμο για εσάς να θυμάστε ότι πολλά σε αυτόν τον κόσμο, όπως βεβαιώνει ο Εκκλησιαστής 1-2 είναι «ματαιότητα» (ή προσωρινά και συχνά ασήμαντα); Τι βρίσκετε στο Εκκλησιαστής 12 που δίνει στη ζωή αιώνια αξία;

• Για να βοηθήσετε τα παιδιά σας να κατανοήσουν περικοπές σχετικές με τον φόβο Θεού, θα μπορούσατε να αντικαταστήσετε τη λέξη «φόβος» με λέξεις όπως ευλάβεια, αγάπη ή υπακοή (βλ., επίσης, Προς Εβραίους 12:28). Πώς αυτό επηρεάζει τον τρόπο που σκεφτόμαστε για αυτά τα εδάφια; Πώς δείχνουμε ότι φοβόμαστε τον Κύριο;

• Εσείς και τα παιδιά σας θα μπορούσατε να κάνετε ενέργειες που να συμβαδίζουν με το Παροιμίαι 3:5-7, όπως να κάνετε μία καρδιά με τα χέρια σας, να γέρνετε προς τη μία πλευρά, να περπατάτε σημειωτόν και να δείχνετε τα μάτια σας. Πώς μπορούμε να δείξουμε ότι εμπιστευόμαστε τον Ιησού Χριστό με όλη την καρδιά μας;

• Για να δείξετε τι σημαίνει να «μη επιστηρίζεσαι στη σύνεσή σου» (Παροιμίαι 3:5), σκεφθείτε το ενδεχόμενο να ζητήσετε από τα παιδιά σας να γείρουν σε κάτι γερό και σταθερό, όπως έναν τοίχο. Κατόπιν θα μπορούσαν να προσπαθήσουν να γείρουν σε κάτι που δεν είναι στέρεο, όπως μια σκούπα. Ή θα μπορούσαν να δοκιμάσουν να γείρουν σε ένα ραβδί ή ένα μολύβι σε αντικείμενα διαφορετικής αντοχής, όπως ένα βιβλίο ή ένα κομμάτι χαρτί. Γιατί είναι σημαντικό να «ελπίζ[ουμε] στoν Kύριo» (εδάφιο 5) και να μη επιστηριζόμαστε στη «σύνεσή [μας]»;

• Ίσως εσείς και τα παιδιά σας μπορείτε να σκεφτείτε καταστάσεις κατά τις οποίες εσείς ή εκείνα μπορεί να αισθανθείτε θυμωμένοι. Διαβάστε το Παροιμίαι 15:1 μαζί και βοηθήστε τα παιδιά σας να εφαρμόσουν αυτό το εδάφιο στις καταστάσεις που σκέφτηκαν. Ίσως θα μπορούσαν να εξασκηθούν σε μερικές «γλυκιές αποκρίσεις». Ένα τραγούδι για την ευγένεια, όπως το «Όταν η αγάπη γλυκά ομιλεί» (Παιδικό Βιβλίο Τραγουδιών, 102), θα μπορούσε να ενδυναμώσει αυτήν την αρχή.

• Για να βοηθήσετε τα παιδιά να καταλάβουν τι σημαίνει να είμαστε «μακρόθυμoι» (Παροιμίαι 15:18), εσείς και τα παιδιά σας θα μπορούσατε να αναφέρετε στιγμές όταν εσείς (ή κάποιος που γνωρίζετε) θυμώσατε, αλλά επιλέξατε να είστε ευγενικοί. Βοηθήστε τα παιδιά σας να σκεφθούν πράγματα στα οποία μπορούμε να είμαστε γρήγοροι, αν είμαστε «αργοί στο θυμό». Για παράδειγμα, μπορούμε να σκεφτόμαστε γρήγορα τον Ιησού, να ζητήσουμε βοήθεια από τον Επουράνιο Πατέρα, να σκεφθούμε ένα τραγούδι της Προκαταρκτικής ή, αν είναι δυνατόν, να φύγουμε.