Προφήτες και Προφητεία

Οι προφήτες και η προφητεία παίζουν κύριο ρόλο σε όλη την Παλαιά Διαθήκη. Οι Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ είδαν οράματα και μίλησαν με επουράνιους αγγελιαφόρους. Ο Μωυσής μίλησε με τον Θεό πρόσωπο με πρόσωπο και γνωστοποίησε το θέλημά Του στα τέκνα του Ισραήλ. Το πρώτο και το δεύτερο βιβλίο των Βασιλέων αφηγούνται τα αξιομνημόνευτα έργα και τα μηνύματα των προφητών Ηλιού του Θεσβίτου και Ελισσαιέ. Η Παλαιά Διαθήκη μιλά επίσης για προφήτισσες όπως η Μαριάμ και η Δεβόρρα, μαζί με άλλες γυναίκες ευλογημένες με το πνεύμα της προφητείας, όπως η Ρεβέκκα και η Άννα. Και μολονότι οι Ψαλμοί δεν γράφτηκαν από επίσημους προφήτες, είναι και αυτοί γεμάτοι με το πνεύμα της προφητείας, ιδίως καθώς προσβλέπουν στην έλευση του Μεσσία.

Τίποτα από αυτά δεν αποτελεί έκπληξη για τα μέλη της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών. Στην πραγματικότητα, το αποκατεστημένο Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού μάς διδάσκει ότι οι προφήτες δεν είναι απλώς ενδιαφέρουσες ιστορικές μορφές αλλά ένα ουσιαστικό μέρος του σχεδίου του Θεού. Αν και ορισμένοι μπορεί να θεωρούν τους προφήτες ως μοναδικούς στην εποχή της Παλαιάς Διαθήκης, εμείς τους θεωρούμε σαν κάτι που έχουμε κοινό με την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης.

Όμως η ανάγνωση ενός κεφαλαίου από τον Ησαΐα ή τον Ιεζεκιήλ ίσως φανεί διαφορετική από την ανάγνωση ενός μηνύματος της γενικής συνέλευσης από τον τωρινό Πρόεδρο της Εκκλησίας. Μερικές φορές είναι δύσκολο να καταλάβουμε ότι οι αρχαίοι προφήτες είχαν κάτι να πουν σε εμάς. Εξάλλου ο κόσμος που ζούμε σήμερα είναι πολύ διαφορετικός από εκείνον όπου κήρυτταν και προφήτευαν. Και το γεγονός ότι όντως έχουμε έναν ζώντα προφήτη θα μπορούσε να εγείρει ένα ερώτημα: Γιατί αξίζει την προσπάθεια –και πράγματι απαιτείται προσπάθεια– να διαβάζουμε τα λόγια των αρχαίων προφητών;

Ως επί το πλείστον ο κόσμος σήμερα δεν αποτελεί το βασικό ακροατήριο των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης. Εκείνοι οι προφήτες αναφέρονταν σε άμεσες ανησυχίες της εποχής και του τόπου τους – όπως ακριβώς οι δικοί μας προφήτες των τελευταίων ημερών αναφέρονται στις άμεσες ανησυχίες μας σήμερα.

Συγχρόνως οι προφήτες μπορούν επίσης να δουν πέρα από τις άμεσες ανησυχίες. Διδάσκουν αιώνιες αλήθειες, σχετικές με κάθε εποχή και τόπο. Ευλογημένοι με αποκάλυψη βλέπουν το ευρύτερο πλαίσιο του έργου του Θεού. Για παράδειγμα, ο Ησαΐας προειδοποίησε τους ανθρώπους στην εποχή του για τις αμαρτίες τους. Έγραψε επίσης για την απελευθέρωση των Ισραηλιτών που θα ζούσαν 200 χρόνια στο μέλλον. Συγχρόνως δίδασκε για την απελευθέρωση που επιζητεί όλος ο λαός του Θεού. Και έγραψε προφητείες οι οποίες, ακόμα και σήμερα, αναμένουν πάντα να εκπληρωθούν – όπως υποσχέσεις για μία «καινούργια γη» (Ησαΐας 65:17), η οποία θα είναι «πλήρης τής γνώσης τoύ Kυρίoυ» (Ησαΐας 11:9), όταν οι χαμένες φυλές του Ισραήλ θα συναθροιστούν και «τα έθνη» «δεν θα… μάθoυν πλέoν τoν πόλεμo» (Ησαΐας 2:4). Μέρος της χαράς και της έμπνευσης που προέρχονται από την ανάγνωση των λόγων των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης, όπως του Ησαΐα, είναι η συνειδητοποίηση ότι εμείς παίζουμε έναν ρόλο στην ένδοξη ημέρα που οραματίστηκαν.

Επομένως, όταν διαβάζετε αρχαίες προφητείες, μπορεί να βοηθήσει να μάθετε για το πλαίσιο στο οποίο γράφηκαν – όμως θα πρέπει επίσης να δείτε τον εαυτό σας σε αυτές ή να «τις παρομο[ιάζετε] με τον εαυτό [σας]» (Νεφί Α΄ 19:24. Βλ., επίσης, εδάφιο 23). Μερικές φορές αυτό σημαίνει να αναγνωρίζουμε τη Βαβυλώνα ως ένα σύμβολο αμαρτίας και υπερηφάνειας και όχι απλώς ως μία αρχαία πόλη. Θα μπορούσε να σημαίνει την κατανόηση του Ισραήλ ως λαό του Θεού σε κάθε τόπο και χρόνο. Ή μπορεί να σημαίνει να βλέπουμε τη Σιών ως τον σκοπό των τελευταίων ημερών που ασπάζεται ο λαός του Θεού, αντί να την βλέπουμε ως μία άλλη λέξη για την Ιερουσαλήμ.

Μπορούμε να συγκρίνουμε τις γραφές με τη ζωή μας, επειδή κατανοούμε ότι μία προφητεία μπορεί να εκπληρωθεί με ποικίλους τρόπους. Ένα καλό παράδειγμα είναι η προφητεία στο Ησαΐας 40:3: «Mία φωνή κάποιου πoυ βoά μέσα στην έρημo: Eτoιμάστε τoν δρόμo τoύ Kυρίoυ». Για τους αιχμάλωτους Εβραίους στη Βαβυλώνα αυτή η δήλωση ίσως να αναφερόταν στον Κύριο που παρείχε έναν τρόπο για να βγουν από την αιχμαλωσία και να επιστρέψουν στην Ιερουσαλήμ. Για τον Ματθαίο, τον Μάρκο και τον Λουκά, αυτή η προφητεία αναφέρεται στον Ιωάννη τον Βαπτιστή, ο οποίος προετοίμασε τον δρόμο για τη θνητή διακονία του Σωτήρος. Και ο Τζόζεφ Σμιθ έλαβε αποκάλυψη ότι αυτή η προφητεία εκπληρώνεται σήμερα ως προετοιμασία για τη χιλιετή διακονία του Χριστού. Με τρόπους που ακόμα συμπεραίνουμε, οι αρχαίοι προφήτες πράγματι μίλησαν σε εμάς. Και δίδαξαν πολλές πολύτιμες αιώνιες αλήθειες που είναι τόσο σχετικές για εμάς, όσο ήταν για τον αρχαίο Ισραήλ.

Ίσως ακόμα σημαντικότερο από το να βλέπετε τον εαυτό σας στις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης είναι να βλέπετε τον Ιησού Χριστό σε αυτές. Αν Τον αναζητήσετε, θα Τον βρείτε, ακόμα και αν δεν αναφέρεται με το όνομά Του. Ίσως βοηθήσει να έχετε κατά νου ότι ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης, ο Κύριος Ιεχωβά, είναι ο Ιησούς Χριστός. Κάθε φορά που οι προφήτες περιγράφουν τι κάνει ο Κύριος ή τι θα κάνει, μιλούν για τον Σωτήρα.

Θα βρείτε επίσης αναφορές για έναν Κεχρισμένο, έναν Λυτρωτή και έναν μέλλοντα βασιλέα από τη γενεά του Δαβίδ. Όλες αυτές είναι προφητείες για τον Ιησού Χριστό. Γενικότερα θα διαβάσετε για απελευθέρωση, συγχώρηση, λύτρωση και αποκατάσταση. Με τον Σωτήρα στον νου και την καρδιά σας, αυτές οι προφητείες θα σας κατευθύνουν με φυσικό τρόπο στον Υιό του Θεού. Τελικώς, ο καλύτερος τρόπος για να καταλάβουμε την προφητεία είναι να έχουμε «το πνεύμα τής προφητείας», το οποίο μας λέει ο Ιωάννης ότι είναι «η μαρτυρία τού Iησού» (Αποκάλυψη 19:10).