Peygamberler ve Peygamberlik

Peygamberler ve peygamberlik, Eski Antlaşma boyunca önemli bir rol oynamıştır. İbrahim, İshak ve Yakup görümler gördüler ve göksel habercilerle konuştular. Musa, Tanrı ile yüz yüze konuştu ve isteğini İsrailoğulları’na iletti. Krallar’ın birinci ve ikinci kitapları, İlya ve Elişa peygamberlerin unutulmaz işlerini ve mesajlarını anlatır. Eski Antlaşma ayrıca Miryam ve Debora gibi peygamberlerden ve Rebeka ve Hanna gibi peygamberlik ruhuyla kutsanmış diğer kadınlardan da söz eder. Ve Mezmurlar resmi peygamberler tarafından yazılmamış olsa da, özellikle Mesih’in gelişine işaret ettikleri için onlar da peygamberlik ruhuyla doludur.

Bunların hiçbiri İsa Mesih’in Son Zaman Azizler Kilisesi üyeleri için sürpriz değil. Aslında, İsa Mesih’in iade edilmiş sevindirici haberi bize peygamberlerin sadece ilginç tarihsel şahsiyetler değil, aynı zamanda Tanrı’nın planının önemli bir parçası olduklarını öğretir. Bazıları, peygamberleri Eski Antlaşma zamanlarına özgü olarak görse de, biz onları Eski Antlaşma zamanlarıyla ortak noktalarımız olarak görüyoruz.

Fakat Yeşaya veya Hezekiel’den bir bölüm okumak, Kilise’nin şimdiki Başkanı’nın genel konferans mesajını okumaktan farklı hissettirebilir. Bazen eski peygamberlerin bize söyleyecek bir şeyleri olduğunu görmek zordur. Neticede bugün yaşadığımız dünya, onların vaaz ettikleri ve peygamberlik ettikleri dünyadan oldukça farklıdır. Ve yaşayan bir peygamberimizin olduğu gerçeği şu soruyu gündeme getirebilir: Eski peygamberlerin sözlerini okumak neden bu kadar çaba sarf etmeye değer ve bunu gerektirir?

Çoğunlukla, bugünkü insanlar Eski Antlaşma peygamberlerinin birincil izleyicileri değildir. Bu peygamberlerin, kendi zamanlarında ve yerlerinde ele aldıkları acil endişeleri vardı, tıpkı son zaman peygamberlerimizin bugün bizim acil endişelerimizi ele aldıkları gibi.

Aynı zamanda, peygamberler anlık kaygıların ötesini de görebilirler. Onlar, herhangi bir zaman ve mekanla ilgili olan sonsuz gerçekleri öğretirler. Vahiy ile kutsanmış olarak, Tanrı’nın işinin daha geniş perspektifini görürler. Örneğin, Yeşaya kendi zamanındaki insanları günahları konusunda uyardı. Ayrıca gelecekte 200 yıl yaşayacak olan İsrailliler’in kurtuluşu hakkında da yazdı. Aynı zamanda, Tanrı’nın tüm halkının aradığı kurtuluş hakkında öğretti. Ve o, İsrail’in kayıp boylarının toplanacağı ve “ulusların” “savaş eğitimleri yapmayacağını,” (Yeşaya 2:4) “Rab’bin bilgisiyle dolu” (Yeşaya 11:9) “yeni bir yeryüzü” (Yeşaya 65:17) vaatleri gibi, bugün bile hala yerine getirilmeyi bekleyen peygamberlikler yazdı. Yeşaya gibi Eski Antlaşma peygamberlerinin sözlerini okumaktan gelen sevinç ve ilhamın bir kısmı, onların tasavvur ettikleri görkemli günde bir rol oynadığımızın farkına varmaktır.

Bu yüzden eski peygamberlik sözlerini okuduğunuzda, onların yazıldıkları bağlam hakkında bilgi edinmek yardımcı olabilir, ama aynı zamanda onlarda kendinizi de görmelisiniz ya da “onları kendinizle karşılaştırın” (1. Nefi 19:24; ayrıca bkz. 23. ayet). Bazen bu, Babil’i sadece eski bir şehir olarak değil, günahın ve gururun sembolü olarak tanımak anlamına gelir. Bu, İsrail’i herhangi bir zamanda ve yerde Tanrı’nın halkı olarak anlamak anlamına gelebilir. Ya da Siyon’u sadece Yeruşalim için kullanılan başka bir kelime olarak görmek yerine, Tanrı halkının benimsediği son zaman davası olarak görmek anlamına gelebilir.

Kutsal yazıları hayatlarımızla karşılaştırabiliriz, çünkü bir peygamberlik sözünün birden fazla şekilde yerine gelebileceğini anlarız. İyi bir örnek Yeşaya 40:3’teki peygamberliktir: “Şöyle haykırıyor bir ses: Çölde Rab’bin yolunu hazırlayın.” Babil’deki tutsak Yahudiler için bu ifade, Rab’bin esaretten kurtulup Yeruşalim’e geri dönmenin bir yolunu sağladığına atıfta bulunuyor olabilirdi. Matta, Markos ve Luka’ya yönelik bu peygamberlik sözü Kurtarıcı’nın ölümlü hizmetinin yolunu hazırlayan Vaftizci Yahya’ya atıfta bulunuyordu. Ve Joseph Smith, Mesih’in bin yıllık hizmetine hazırlık olarak bu peygamberliğin bugün hala yerine getirilmekte olduğuna dair vahiy aldı. Hala anlamaya başladığımız şekillerde, eski peygamberler bizimle konuştular. Ve onlar eski İsrail’i ilgilendirdikleri kadar bizi de ilgilendiren birçok değerli, sonsuz hakikatleri öğrettiler.

Belki de Eski Antlaşma’daki peygamberlik sözlerinde kendinizi görmekten daha da önemli olan, onlarda İsa Mesih’i görmektir. O’nu ararsanız, ismen anılmamış olsa bile, O’nu bulacaksınız. Eski Antlaşma’nın Tanrısı, Rab Yehova’nın İsa Mesih olduğunu akılda tutmak yardımcı olabilir. Peygamberler Rab’bin ne yaptığını veya ne yapacağını her anlattıklarında, Kurtarıcı’dan söz ederler.

Ayrıca Davut’un soyundan bir Meshedilmiş Kişiye, bir Fidye ile Kurtarıcıya ve gelecekteki bir Krala referanslar bulacaksınız. Bunların hepsi İsa Mesih hakkındaki peygamberliklerdir. Daha genel olarak kurtuluş, bağışlama, fidye ile kurtuluş ve iade ediliş hakkında okuyacaksınız. Aklınızda ve yüreğinizde Kurtarıcı varken, bu peygamberlikler doğal olarak sizi Tanrı’nın Oğlu’na yönlendirecektir. Neticede, peygamberliği anlamanın en iyi yolu, Yuhanna’nın bize “[İsa’nın tanıklığı]” olduğunu söylediği “peygamberlik [ruhuna]” sahip olmaktır (Vahiy 19:10).