Exodus 19–20; 24; 31–34

President Russell M. Nelson heeft gezegd: ‘In het Oude Testament zijn die woorden afkomstig van het woord segulla, wat letterlijk vertaald “waardevol bezit” of “schat” betekent. […] Wanneer wij door dienstknechten van de Heer zijn persoonlijk eigendom worden genoemd, is dat een groot compliment.’ (‘Children of the Covenant’, Ensign, mei 1995, 34.) Wat betekenen de woorden van president Nelson voor je begrip van Exodus 19:3–6? Hoe heeft de Heer laten zien dat jij zijn schat bent?

De Heer zei tegen Mozes dat de Israëlieten zich moesten voorbereiden om God te ontmoeten (zie Exodus 19:10–11, 17) en een verbond met Hem te sluiten (zie Exodus 19:5). Hoe bereid jij je voor op geestelijke ervaringen, zoals het avondmaal en tempelverordeningen? Hoe kun je anderen helpen zich voor te bereiden? Wat leer je uit Lukas 6:12–13; Enos 1:2–6; Alma 17:2–3 over voorbereiding?

Toen de Israëlieten zich aan de voet van de berg Sinaï hadden verzameld, hoorden zij Gods stem, die tien geboden gaf (zie Deuteronomium 4:12–13). Dat zijn uiteraard niet de enige geboden van God. Er staan vele andere in de Schriften. Vraag je dus bij het lezen van Exodus 20:1–17 af waarom God juist op deze tien de nadruk legde. Hier is een voorbeeldtabel die je kunt gebruiken om na te denken over het belang van de tien geboden:

• Hoe helpt deze tien geboden onderhouden je om de twee grote geboden te onderhouden die Jezus in Mattheüs 22:34–40 gaf?

• Wanneer word je zoal verleid om iets anders dan God op de eerste plaats te zetten? Welke zegeningen heb je ontvangen door God op de eerste plaats te zetten?

• Wat zou je tegen iemand zeggen die vindt dat de tien geboden lang geleden zijn gegeven en nu niet meer van toepassing zijn? Welke voorbeelden uit je eigen leven zou je aanhalen? Hoe kun je met de lofzang ‘Hoe mild is Godes woord’ (Lofzangen, nr. 87) Gods geboden aan anderen uitleggen?

• Hoe heeft de Heiland de belofte in Exodus 20:6 voor jou vervuld?

Zie ook ‘Het grote gebod – de Heer liefhebben’ in Leringen van kerkpresidenten: Ezra Taft Benson (2014), 39–47; Dallin H. Oaks, ‘Geen andere goden’, Liahona, november 2013, 72–75; Onderwerpen en vragen, ‘Geboden’, Evangeliebibliotheek.

Denk bij het lezen van Exodus 24:3–8 aan de verbonden die je met God hebt gesloten. Hoewel het verbond van Israël rituelen omvatte die anders zijn dan wat God tegenwoordig vereist, vallen je misschien een aantal overeenkomsten op. In vers 4, 5 en 8 is bijvoorbeeld sprake van een altaar, dierenoffers en bloed. Wat zouden die dingen kunnen voorstellen, en wat heeft dat met jouw verbonden te maken?

Probeer je in de Israëlieten te verplaatsen. Je bent in de woestijn, Mozes is al veertig dagen weg en er ligt een confrontatie met de Kanaänieten over het beloofde land in het verschiet (zie Exodus 32:1–8). Waarom zouden de Israëlieten een gouden afgodsbeeld hebben gewild? Wat vind je inspirerend aan Mozes’ smeekbede aan de Heer in Exodus 33:11–17?

Hoewel de Israëlieten een ernstige zonde hadden begaan, kunnen we uit dit verhaal ook iets over Gods barmhartigheid en vergevensgezindheid leren. Wat staat er in Exodus 34:1–10 over de Heiland? (Zie Exodus 32:30–32; Mosiah 14:4–8; 15:9 en Leer en Verbonden 45:3–5.)

President Russell M. Nelson heeft gezegd: ‘In mijn veel jongere jaren bestudeerde ik het werk van anderen die lijsten hadden gemaakt van dingen om wel of niet op de sabbat te doen. Pas veel later leerde ik uit de Schriften dat mijn gedrag en houding op de sabbat een teken was, iets tussen mij en mijn hemelse Vader. [Zie Exodus 31:13; Ezechiël 20:12, 20.] Toen ik dat eenmaal begreep, hoefde ik niet meer bij te houden wat ik wel of niet mocht doen. Als ik moest besluiten of een bezigheid gepast was voor de sabbat, vroeg ik mezelf gewoon af: “Wat voor teken wil ik God geven?” Die vraag maakte mijn keuzen voor de sabbat volkomen duidelijk.’ (‘De sabbat is een verlustiging’, Liahona, mei 2015, 130.) Bedenk welk teken jij God wil geven met de manier waarop je de sabbat heiligt.

Toen Mozes van de berg kwam, nam hij de wet mee, geschreven op stenen tafelen. Toen hij zag dat de Israëlieten hun verbond hadden overtreden, brak Mozes de tafelen (zie Exodus 31:18; 32:19). Later gebood God Mozes om een nieuwe set tafelen te maken en die weer mee naar de berg te nemen (zie Exodus 34:1–4). De Bijbelvertaling van Joseph Smith, Exodus 34:1–2 (in het aanhangsel van de tripelcombinatie) maakt duidelijk dat op de eerste set stenen tafelen de verordeningen van Gods ‘heilige orde’, oftewel het Melchizedeks priesterschap stonden. Op de tweede set stond ‘de wet van de vleselijke geboden’. Dit was een lagere wet die door het ‘lagere priesterschap’ werd bediend (zie Leer en Verbonden 84:17–27). Zij moest de Israëlieten op de hogere wet en het grotere priesterschap voorbereiden, zodat ze in Gods tegenwoordigheid konden komen.

• Hoe kun je de tien geboden voor de kinderen verlevendigen? Lees samen Exodus 20:3–17 en laat de kinderen een afbeelding opzoeken of een tekening maken van de tien geboden. Laat de kinderen om de beurt een afbeelding kiezen en bespreken hoe ze dat gebod kunnen naleven. Vertel elkaar hoe gehoorzaamheid aan dat gebod jullie gelukkig maakt.

• Jullie kunnen ook een liedje zingen, zoals ‘Wees gehoorzaam aan de geboden’ (Kinderliedjes, p. 68–69). Laat de kinderen woorden in het liedje opzoeken die aangeven waarom God wil dat we zijn geboden onderhouden.

• Help de kinderen het zinnetje ‘Eer uw vader en uw moeder’ (Exodus 20:12) uit het hoofd te leren. Leg zo nodig uit dat iemand ‘eren’ betekent dat je iemand respect toont of gelukkig maakt. Wat deed Jezus om zijn aardse moeder en zijn hemelse Vader te eren? (Zie Lukas 2:48–51; Johannes 19:26–27.) Laat de kinderen om de beurt uitbeelden hoe ze hun ouders kunnen eren en laat de anderen het raden.

• De kinderen vinden het misschien leuk om naar voorbeelden van borden te kijken, zoals verkeerstekens of borden op een gebouw. Wat is de bedoeling van zulke tekens? Laat de kinderen vervolgens het woord ‘teken’ in Exodus 31:13, 16–17 opzoeken. Wat is volgens de Heer een teken tussen ons en Hem? Vertel elkaar hoe jullie thuis op de sabbat jullie liefde voor de Heer proberen te tonen.

• Gebruik ‘Mozes op de berg Sinaï’ (Verhalen uit het Oude Testament, Evangeliebibliotheek) om de kinderen het verhaal in Exodus 32:1–8, 19–24 te vertellen. Waarom was het verkeerd dat de Israëlieten een standbeeld aanbaden in plaats van God?

  

  2:55

• Het is misschien leuk om een pad op de vloer te maken (of er een bij je huis te vinden) om deze woorden uit Exodus 32:8 te illustreren: ‘Zij zijn al snel afgeweken.’ Laat de kinderen terwijl ze over het pad lopen over de verleidingen vertellen waarmee we te maken krijgen om van God af te keren. Wat helpt ons om op Gods pad te blijven en ernaar terug te keren als we van het pad zijn afgedwaald? (Zie Exodus 34:6–7.)