İade Ediliş’in Sesleri

“Bu adama töreninin provası yapılabilir, ancak hiçbir ölümlü dil o unutulmaz günün göksel belirtilerini tarif edemez. Bazılarına melekler görünürken, orada bulunan herkes tarafından ilahi bir mevcudiyet duygusu fark edildi ve her kalp ‘anlatılamaz ve yücelikle dolu bir sevinçle’ kaplandı.”

“En eski hatıralarımdan biri Tapınağın adanmasıydı. Babam bizi kucağına aldı ve neden gittiğimizi ve bir evi Tanrı’ya adamanın ne anlama geldiğini anlattı. Ve o zamanlar çok küçük olmama rağmen, bu olayı net bir şekilde hatırlıyorum. Geçen yılların ardından geriye dönüp bakabiliyorum ve o zamanlar gördüğüm gibi, ellerini göğe doğru kaldırmış, yüzü kül rengi olmuş, o unutulmaz günde konuşurken gözyaşları yanaklarından süzülen Joseph Peygamberi görebiliyorum. Neredeyse herkes gözyaşları içindeydi. Ev o kadar kalabalıktı ki çocuklar çoğunlukla büyüklerin kucaklarında oturuyorlardı. Kız kardeşim babamın, ben annemin kucağında oturuyordum. Giydiğimiz elbiseleri bile hatırlayabiliyorum. O zamanlar zihnim tüm bunların önemini kavrayamayacak kadar gençti, ancak zaman geçtikçe her şey daha fazla aydınlandı ve orada bulunma ayrıcalığına sahip olduğum için çok minnettarım.”

“Akşam kilise görevlileriyle Rab’bin evinde bir araya geldim. Ruh sağanak halinde döküldü. Tanrı’nın görkeminin büyük bir bulut gibi inip evin üzerine konduğunu ve güçlü esen bir rüzgar gibi her yeri doldurduğunu gördüm. Ayrıca birçoklarının üzerinde ateşe benzer diller gördüm, … onlar başka dillerle konuşuyor ve peygamberlik ediyorlardı.”

Pek çok görüm görüldü. Birisi evin üzerine bir yastık veya bulutun indiğini gördü, güneşin altın gibi bir bulutun üzerinde parladığı zamanki gibi parlıyordu. Diğer iki kişi de ellerinde parlak anahtarlar ve yine ellerinde parlak bir zincirle odada süzülen üç kişi gördü.”

“Tanrı oradaydı, melekleri oradaydı, Kutsal Ruh halkın arasındaydı … ve başlarından ayak tabanlarına kadar Kutsal Ruh’un gücü ve ilhamıyla doldular.”

“Tapınak tamamlandığı ve adandığı günler … hayatımın en mutlu iki günüydü. Bu etkinlik için bestelenen uygun ilahi ‘The Spirit of God Like a Fire is Burning’ idi. Göksel Etkinin o evin üzerine indiği gerçekten doğruydu. Bunun yeryüzündeki cennet olduğunu hissettim.”