İade Ediliş’in Sesleri

Siyon Kampı’ndan 40 yılı aşkın bir süre sonra, kampın bir üyesi olan Joseph Young, Joseph Smith’in şunları söylediğini bildirdi:

“Kardeşlerim, bazılarınız bana Missouri’de savaşmadığınız için kızıyorsunuz; ama size şunu söyleyeyim, Tanrı sizin savaşmanızı istemedi. O, krallığını, sevindirici haber kapısını dünya uluslarına açmak için on iki adamla ve onların yolundan gidecek yetmiş adamla organize edemezdi, ta ki onları, hayatlarını feda eden ve İbrahim kadar büyük bir fedakarlık yapan bir grup insandan almadığı sürece.

“Şimdi, Rab Onikilerini ve Yetmişlerini aldı ve fedakarlık yapacak başka Yetmişler kurulları da çağrılacak ve fedakarlıklarını ve adaklarını şimdi sunmayanlar, bunları gelecekte yapacaklardır.”

“Missouri’ye vardığımızda Rab, hizmetkarı Joseph’le konuştu ve ‘Adaklarınızı kabul ettim’ dedi ve tekrar geri dönme ayrıcalığına sahip olduk. Geri döndüğümde pek çok arkadaşım bana, görünüşe bakılırsa hiçbir şey başaramadan erkekleri emeklerinden Missouri’ye gitmeye ve sonra geri dönmeye çağırmanın ne gibi bir kazanç sağladığını sordu. ‘Kime faydası oldu?’ diye sordular. ‘Eğer Rab bunun yapılmasını emrettiyse, bunu yaparken hangi amacı düşünüyordu?’ … O kardeşlerime çok iyi karşılığını aldığımı, katı katına aldığımı, evet, kazancımın Peygamber ile seyahat ederek edindiğim bilgilerle dolup taştığını söyledim.”

“Ben Tanrı’nın Peygamberi ile birlikte Siyon Kampı’ndaydım. Tanrı’nın onunla olan işlerini gördüm. Tanrı’nın gücünü onunla gördüm. Onun bir Peygamber olduğunu gördüm. Bu görevde Tanrı’nın gücüyle ona gösterilen şey, benim için ve onun talimatlarını alan herkes için çok büyük değer taşıyordu.”

“Siyon Kampı üyeleri hizmete çağrıldığında, çoğumuz birbirimizin yüzünü hiç görmemiştik; birbirimize yabancıydık ve birçoğumuz peygamberi hiç görmemiştik. Elekte elenen mısır gibi ülkenin dört bir yanına dağılmıştık. Bizler genç adamlardık ve o günün erken saatlerinde yukarı çıkıp Siyon’u kurtarmamız için çağrılmıştık ve yapmamız gerekeni imanla yapmak zorundaydık. Çeşitli Eyaletlerden Kirtland’da bir araya geldik ve Tanrı’nın bize olan emrini yerine getirerek Siyon’u kurtarmak için yola çıktık. Tanrı, İbrahim’in yaptıklarını kabul ettiği gibi, bizim işlerimizi de kabul etti. İnançtan sapanların ve inanmayanların defalarca ‘ne yaptın?’ sorusunu sormalarına rağmen çok şey başardık. Başka hiçbir şekilde kazanamayacağımız bir deneyim kazandık. Peygamberin yüzünü görme ayrıcalığına sahip olduk ve onunla birlikte bin mil yol kat etme ve onunla birlikte Tanrı’nın ruhunun işleyişini, İsa Mesih’in ona verdiği vahiyleri ve bu vahiylerin yerine gelişini görme ayrıcalığına sahip olduk. Ve o günün erken saatlerinde tüm ulusun dört bir yanından yaklaşık iki yüz yaşlıyı topladı ve İsa Mesih’in sevindirici haberini duyurmak için bizi dünyaya yaymaya gönderdi. Eğer Siyon Kampı’na gitmemiş olsaydım, bugün burada [Salt Lake City’e, Onikiler Kurulu’nda görev yapıyor] olmayacaktım. … Oraya gittiğimizde sevindirici haberi duyurmak için bağa götürüldük ve Rab emeklerimizi kabul etti. Ve çoğu zaman hayatlarımız tehlikedeyken, tüm çabalarımızda ve zulümlerimizde, inançla çalışmak ve yaşamak zorunda kaldık.”

“Siyon Kampı’nda seyahat ederken elde ettiğimiz deneyim, altından daha değerliydi.”