අපගේ ආදරණීය ගැලවුම්කරුවාණන්ගේ ජයග්‍රහණය

ප්‍රේරිතවරයෙකු ලෙස මගේ කැඳවීමේ දී, මම බොහෝ සංචාරය කර ඇති අතර ලොව පුරා සිටින ළමුන්, තරුණයින් සහ වැඩිහිටියන් හමුවීමේ වරප්‍රසාදය මට ලැබුණි. ජීවිතයේ බොහෝ ප්‍රීතිමත් අවස්ථා තිබේ, නමුත් මම මගේම දෑසින් දුටු සහ මගේ හදවතේ ගැඹුරට දැනුණු එක් දෙයක් නම්, සතුට හා ප්‍රීතියට අමතරව, ජීවිතයේ සිත් තැවුල් සහ දුක් වේදනා ඇති බවයි.

දරුවන් නිදා සිටිය දී තමන්ගේම නිවසට අනවසරයෙන් ඇතුළු වූ අයෙකු විසින් අමානුෂික ලෙස දෙමාපියන්ගේ ජීවිත අවසන් කරන ලද කුඩා දරුවන් හතර දෙනෙකු සමඟ වාඩි වී සිටීම, හෝ විශ්වාසවන්ත ඥාතියෙකු විසින් ගැහැණු ළමයෙකු ලෙස අපයෝජනයට ලක් වූ කාන්තාවක් හමුවීම, හෝ බයිසිකලයකින් වැටීමෙන් මොළයේ අභ්‍යන්තර තුවාල ලබා ඉක්මනින් මිය යන තරුණ ගැහැණු ළමයෙකුගේ ඇඳ අසල වාඩි වී සිටීම හෝ වසර ගණනාවක් තිස්සේ තම ස්වාමිපුරුෂයා තමා සහ ඔහුගේ දේවමාළිගාවේ ගිවිසුම් දරුණු ලෙස පාවා දුන් කාන්තාවකගේ හැඬුම්වලට සවන් දීම මට කිසිදා අමතක නොවේ.

ශුභාරංචියේ සත්‍යයන් තවදුරටත් විශ්වාස නොකළ සහ පවුලේ අන් අයගේ ඇදහිල්ල දුර්වල කිරීමට උත්සාහ කළ වැඩිහිටි දරුවෙකුගේ මාපිය යුවළකගේ වේදනාව මට දැනී ඇත. සියදිවි නසාගත් බලාපොරොත්තු සුන් වූ තරුණයෙකුගේ කලකිරුණු දෙමාපියන් සහ මිතුරන් බැලීමට මම ගොස් ඇත්තෙමි. පව් කර සැබවින්ම පසුතැවිලි වීමට අවශ්‍ය වූ අයගේ දේව භක්තික ශෝකය සහ පාපයෙන් පීඩාවට පත් වූවන්ගේ තැති ගැන්ම මට දැනී තිබේ.

මානසික රෝගයකින් පෙළෙන අයට සහ උදව් කිරීමට හැකියාවක් නොමැතිව නිහඬව බලා සිටින අයට මානසික රෝගයක හද කම්පා කරවන වේදනාව මම දැක ඇත්තෙමි. ස්වාභාවික විපත්, ගංවතුර, කුණාටු, ගිනි සහ භූමිකම්පා නිසා ඇති වූ දැවැන්ත පෞද්ගලික පාඩුව මම දැක ඇත්තෙමි. දේශපාලන කුණාටු, යුද්ධ සහ විනාශයන් හේතුවෙන් රටවල ඇති වන කැලඹීම් සහ අහිංසක සහ හරි දේ කිරීමට උත්සාහ කරන අය මත අනපේක්ෂිත දෙයක් එල්ල වන විට ඇතිවන වේදනාව මම දැක ඇත්තෙමි.

කොල්බි ලාර්සන් විසින්, Healing Hands [සුවකරන දෑත්] පිටපත් කළ නොහැකිය

ගැලවුම්කරුවාණන් අපට උපකාර කරන සේක

යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ වන්දිගෙවීම ගැන කතා කරමින්, පළමු සභාපතිත්වයේ දෙවන උපදේශක ජේම්ස් ඊ. ෆවුස්ට් (1920–2007) මෙසේ පැවසීය: “තුවාල ලැබූවන් ඔවුන්ගේ පරීක්ෂාවන් හරහා වැඩ කිරීමට ඔවුන්ට කළ හැකි දේ කළ යුතු අතර, ගැලවුම්කරුවාණන් ‘ඔවුන්ගේ දුර්වලතා අනුව තම සෙනඟට උපකාර කරනු ඇත’ [ඇල්මා 7:12]. අපගේ බර උසුලන්නට උන්වහන්සේ අපට උපකාර කරන සේක. සමහර තුවාල ඉතා වේදනාකාරී හා ගැඹුරු බැවින් ඒවා උසස් බලයකින් සහ ඊළඟ ජීවිතයේ පරිපූර්ණ යුක්තිය සහ ප්‍රතිසංස්කරණය සඳහා බලාපොරොත්තුවෙන් තොරව සුව කළ නොහැකි වන්නේ ය. … උන්වහන්සේ අපගේ වේදනාව තේරුම් ගන්නා අතර අපගේ අඳුරුතම පැයවල දී පවා අප සමඟ ගමන් කරනු ඇත.”

යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ වන්දිගෙවීම තුළින් අපට පොරොන්දු වූ ගැලවුම්කරුවාණන්ගේ ප්‍රේමයට සහ නිමක් නැති ආශිර්වාදවලට මම වැඩි වැඩියෙන් ඇදී යන බවක් මට දැනේ. ජීවිතයේ මැනිය නොහැකි වේදනාවන් ගෙන දෙන දුෂ්කර අත්දැකීම් වලින් උන්වහන්සේ අපව ආරක්ෂා කළේ නැත, නමුත් උන්වහන්සේ අපව සදාකාලික දුක් වේදනාවලින් සහ ස්වර්ගික පියාණන්වහන්සේගෙන් ඈත් වීමෙන් ආරක්ෂා කළ අතර, උන්වහන්සේගේ සර්වබලධාරී දුක් වේදනා තුළින්, දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි පරිපූර්ණ ප්‍රීතිය හා සදාකාලික සතුට ලබා ගැනීමේ හැකියාව අපට ලබා දුන් සේක.

සභාපති ඩැලන් එච්. ඕක්ස් අපට මෙසේ මතක් කර දුන්නේය: “මේ දක්වා, දෙවියන්වහන්සේගේ ශක්තිමත්ම ලෞකික උපකාරය වූයේ පසුතැවිලි වූ පාපවලට වන්දි ගෙවීමට සහ සමාව ලබා දීමට දුක් විඳින ගැලවුම්කරුවෙකු වන යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේව සැපයීමයි. එම දයානුකම්පිත හා මහිමාන්විත වන්දිගෙවීම, ස්වාමීන් වන යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කෙරෙහි ඇදහිල්ල ශුභාරංචියේ පළමු මූලධර්මය වන්නේ මන්දැයි පැහැදිලි කරයි. උන්වහන්සේගේ වන්දිගෙවීම ‘මළවුන්ගේ නැවත නැඟිටීම ගෙන එයි’ (ඇල්මා 42:23), එය ‘ලෝකයේ පාපවලට සමාව දෙයි’ (ඇල්මා 34:8), අපගේ පසුතැවිලි වූ සියලු පාප මකා දමමින් සහ අපගේ ලෞකික දුර්වලතාවල දී අපට උපකාර කිරීමට අපගේ ගැලවුම්කරුවාණන්ට බලය ලබා දෙයි.”

ඩෙල් පාර්සන් විසින්, Detail from Prayer at Gethsemane [ගෙත්සෙමන යාච්ඤාවේ විස්තර] සභාවේ භාවිතය සඳහා පමණක් පිටපත් කළ හැකිය

සදාකාලිකත්වයේ වැදගත් සිදුවීම

මා පෞද්ගලිකව දැක ඇති දුක් වේදනා ගැන සිතන විට, පොළොවේ ජීවත් වූ හෝ කවදා හෝ ජීවත් වන සියලු දෙනා හා සසඳන විට එය ඉතා කුඩා ය, මා දන්නා කිසිඳු වචනයකින්, සියලු මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ පාප සහ වේදනාවන් සඳහා සර්ව සම්පූර්ණ දුක් විඳීමේ පූජනීය අවස්ථාවේ දී, ගැලවුම්කරුවාණන්ගේ හදවතේ, මනසේ, ශරීරයේ සහ ආත්මයේ සිදු වූ දේ පිළිබඳ මගේ හදවතේ ඇති හැඟීම් විස්තර කළ නොහැක.

මෙම සදාකාලික වැදගත් සිදුවීම ආරම්භ වූයේ යේසුස්වහන්සේ යෙරුසෙලෙම් නගරයේ පවුරෙන් පිටත ඔලිව් කන්දේ “ගෙත්සෙමන නම් ස්ථානයකට” (මතෙව් 26:36) ගිය විටය. උන්වහන්සේ තම ගෝලයන්ට මෙසේ පැවසූ සේක: “මැරෙන තරම් මාගේ ආත්මය ඉතා ශෝක සහිත ය” (මතෙව් 26:38).

උන්වහන්සේ මෙසේ කියමින් යාච්ඤා කළ සේක, “අහෝ මාගේ පියාණෙනි, මේ කුසලාන මා කෙරෙන් පහවෙන්ට පුළුවන් නම් එසේ වේවා. එසේවී නුමුත් මා කැමතිලෙස නොව ඔබ කැමති ලෙස වේවා” (මතෙව් 26:39). උන්වහන්සේ ගෝලයන් වෙතට හැරී ඇවිත්, ඔවුන් නිදා සිටිනවා දැක, නැවත ගොස්, දෙවන වරටත් යාච්ඤා කළ සේක. “අහෝ මාගේ පියාණෙනි, මේක මා විසින් නොබී පහවෙන්ට බැරි නම්, ඔබගේ කැමැත්ත වේවා. … තවද [උන්වහන්සේ], තුන්වෙනි වරත් ආයෙත් එම වචන කියා යාච්ඤා කළ සේක” (මතෙව් 26:42, 44).

යේසුස්වහන්සේ තිත්ත කෝප්පය පානය කළ අතර උයනේ දී සහ කුරුසියේ දී අපගේ ලෞකික අවබෝධයට වඩා දුක් විඳි සේක. පාපයක් නොමැතිව, උන්වහන්සේ අපගේ සියලු පාප තමන්වහන්සේ මතට ගත් සේක, එවිට අපි උන්වහන්සේ වෙතට පැමිණ පසුතැවිලි වන විට, අපගේ පාප සහ බර අපෙන් ඉවත් කරනු ලැබේ (බලන්න 2 කොරින්ති 5:21).

යේසුස්වහන්සේගේ දුක් විඳීම, මරණය සහ වන්දිගෙවීමේ පරිත්‍යාගය බොහෝ කලක සිට අපේක්ෂා කර තිබුණි. යේසුස්වහන්සේගේ උපතට වසර 700 කට පෙර කතා කරමින්, යෙසායා මෙසේ අනාවැකි පළ කළේය “ස්වාමින්වහන්සේ ද අප සියල්ලන්ගේ අයුතුකම උන්වහන්සේ පිට තැබූ සේක” (යෙසායා 53:6). “පව් සමාව සඳහා” (මතෙව් 26:28) උන්වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කර ඔවුන්ගේ පාප ගැන පසුතැවිලි වන සියල්ලන්ට, යේසුස්වහන්සේ තම ජීවිතය “මිදීමේ මිලයක්” ලෙස දීම ගැන කතා කළේය (මතෙව් 20:28; තවත් බලන්න 1 තිමොති 2:6). පේත්‍රැස් උන්වහන්සේ “[අපගේ] පාප උදෙසා දුක් වින්ද” ආකාරය (1 පේත්‍රැස් 3:18) විස්තර කළේ උන්වහන්සේගේ තුවාලවලින් අපට සුවය ලැබෙන බව කියමින් ය (බලන්න 1 පේත්‍රැස් 2:24). අපගේ පියාණන්වහන්සේගේ අභිමුඛයට නැවත පැමිණීමට අපට ඉඩ සැලසීමට අන් කිසිවෙකුට කළ නොහැකි දෙයක් උන්වහන්සේ කළ සේක. උන්වහන්සේ “අපගේ අයුතුකම් නිසා පොඩි කරනු ලැබූ සේක” (යෙසායා 53:5).

ගෙත්සෙමනෙ හි දුක් විඳීමෙන් පසුව, උන්වහන්සේගේ දුක් විඳීම දිගටම පැවතුනි—ඒවා නම් උන්වහන්සේ සමඟ ගමන් කළ කෙනෙකුගේ පාවාදීම, අසාධාරණ පාලකයන් ඉදිරියේ සමච්චල් කිරීම, උන්වහන්සේගේ ශරීරය කසයෙන් තළනු ලැබීමේ වේදනාව, කුරිරු හා අනුකම්පා විරහිත සොල්දාදුවන් විසින් උන්වහන්සේගේ හිසට කටු ඔටුන්න තද කිරීම (බලන්න යොහන් 18:2–3, 12–14; මාර්ක් 15:15–20), සහ උන්වහන්සේ ගොල්ගොතා දෙසට ගමන් කරන විට උන්වහන්සේගේ පිටේ ඉරා දැමූ මාංසය මතින් බර කදම්භය එසවීමයි (බලන්න යොහන් 19:16–17).

ගෙත්සෙමනේ දී දැනුණු අධික වේදනාව, කිසිම මිනිසෙකුට දරාගත නොහැකි තියුණු බවකින් කුරුසියේ දී නැවත පැමිණියේ ය. දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් වන යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ, තම ජීවිතය පරිත්‍යාග කිරීමට තම පියාණන්ගෙන් ලැබුණු දිව්‍ය නියෝගය තනිවම ඉටු කළ සේක. සොල්දාදුවන්ට සහ පාලකයන්ට එය උන්වහන්සේගෙන් ලබා ගැනීමට නොහැකි විය (බලන්න යොහන් 10:18). ගෞරවයෙන් හා නිහතමානීව, යේසුස්වහන්සේ හිස නමා, “සියල්ල අවසන්” (යොහන් 19:30) කියා කී සේක.

උන්වහන්සේගේ ලෞකික ජීවිතයේ අවසාන මොහොත සම්පූර්ණ විය. යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එම අනර්ඝ ත්‍යාගයේ විශාලත්වය විස්තර කිරීමට වචන නොමැත. එය කිසි විටෙකත් තවත් කෙනෙකුගෙන් අවශ්‍ය නොවනු ඇත. යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ “සියල්ලන් වෙනුවෙන් එකවර” දුක් විඳි සේක (හෙබ්‍රෙව් 10:10).

උන්වහන්සේගේ දිව්‍යමය මෙහෙවර ඉටු වූ පසු, උන්වහන්සේ දැන් මුළු මිනිස් ඉතිහාසයේම සොහොනෙන් අමරණීයභාවයට නැගිටි පළමු තැනැත්තා වනු ඇත (බලන්න 1 කොරින්ති 15:21–23).

සොහොන් ගෙය ළඟ සිටි කාන්තාවන්ට දේවදූතයන් මෙසේ පැවසූහ:

“ජීවත්ව සිටින තැනැත්තා මළවුන් අතරේ නුඹලා සොයන්නේ මක්නිසා ද?

“උන්වහන්සේ මෙහි නැත, උන්වහන්සේ නැගුටුණු සේක” (ලූක් 24:5–6).

උන්වහන්සේ තම ප්‍රේරිතවරුන්ට මෙසේ පැවසූ සේක, “මාගේ අත් පා බලා, ඒ මමම බව දැනගනිල්ලා” (ලූක් 24:39). පසුව, “ඉන්පසු උන්වහන්සේ එකවිටම පන්සියයකට වඩා [අයට] පෙනුණු සේක” (1 කොරින්ති 15:6). ඇසින් දුටු සාක්ෂිකරුවන් මරණයෙන් නැවත නැගිටි ගැලවුම්කරුවාණන් දුටුවෝය. උන්වහන්සේ මිය ගොස් නැත. උන්වහන්සේ ජීවතුන් අතර සිටි සේක.

පොළොවේ ජීවත් වූ හෝ ජීවත් වන සෑම පුද්ගලයෙකුම වෙනුවෙන් යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මරණයේ සදාකාලික වහල්භාවයේ දම්වැල් සහ විලංගු බිඳ දැමුවේය (බලන්න 1 කොරින්ති 15:22). උන්වහන්සේ අපගේ සර්වබලධාරී සතුරා පරාජය කළේය; මරණයේ සතුරා සදහටම පරාජය කරන ලදී.

සභාපති රසල් එම්. නෙල්සන් (1924–2025) මෙසේ පැවසීය: “යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ඔබගේ පාප, ඔබගේ වේදනාවන්, ඔබගේ සිත් වේදනාවන් සහ ඔබගේ දුර්වලතා තමන් මතට ගත් සේක. ඔබ ඒවා තනිවම දරාගත යුතු නැත! ඔබ පසුතැවිලි වන විට උන්වහන්සේ ඔබට සමාව දෙනු ඇත. ඔබට අවශ්‍ය දේවලින් උන්වහන්සේ ඔබට ආශිර්වාද කරනු ඇත. උන්වහන්සේ ඔබගේ තුවාල වූ ආත්මය සුව කරන සේක. ඔබ උන්වහන්සේට බැඳෙන විට, ඔබේ බර සැහැල්ලු වන බව ඔබට දැනෙනු ඇත. ඔබ යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේව අනුගමනය කිරීමට ගිවිසුම් ඇති කරගෙන ඒවා පිළිපදින්නේ නම්, ඔබේ ජීවිතයේ වේදනාකාරී අවස්ථා තාවකාලික බව ඔබට පෙනී යනු ඇත. ඔබගේ දුක් වේදනා ‘ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ප්‍රීතියෙන් ගිල දමනු ලැබෙනු ඇත’ [ඇල්මා 31:38]”

උන්වහන්සේගේ නියම වූ ප්‍රේරිතවරයෙකු ලෙස, උන්වහන්සේ ජීවත් වන බවට සැබෑ සහ ස්ථිර සාක්ෂියක් මට ගෙන ආ අධ්‍යාත්මික හා පෞද්ගලික අවස්ථා මම අත්විඳ ඇත්තෙමි. මෙම පාස්කු සමයේ දී, මෙම වචන අපගේ මනසෙ හි සහ හදවත් තුළ මෘදු ලෙස රැඳී තිබීමට ඉඩ දෙන්න: “ගැලවුම්කරුවාණෙනි, ඔබ මා වෙනුවෙන් රුධිරය වගුරුවා මිය ගිය බව මට අමතක නොවේවා,” ලෙස ගායනා කිරීමෙන් අපි ප්‍රීති වෙමු: