លីអាហូណា
សេចក្តីសញ្ញារបស់ខ្ញុំជួយទ្រទ្រង់ខ្ញុំនៅក្នុងគ្រាលំបាក
លីអាហូណា ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៦


សារលិខិត​ថ្នាក់ដឹកនាំ​បព្វជិតភាព​ប្រចាំ​តំបន់​អាស៊ី

សេចក្តីសញ្ញារបស់ខ្ញុំជួយទ្រទ្រង់ខ្ញុំនៅក្នុងគ្រាលំបាក

បន្ទាប់ពី​ពិធីបុណ្យ​ជ្រមុជទឹក យើង​ទទួល​ពិធីបញ្ជាក់ និង​អំណោយទាន​នៃ​ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ ។ ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​នឹង​លួងលោម ហើយ​ដឹកនាំ​យើង​ឆ្លងកាត់​ឧបសគ្គ​នៃ​ជីវិត ។ ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​អាច​ធ្វើ​ការប្រាស្រ័យ​ទាក់ទង​ជាមួយ​ព្រះវិញ្ញាណ​បាន យើង​ត្រូវ​រក្សា​ខ្លួន​យើង​ឲ្យ​ស្អាតស្អំ ដោយ​គោរពតាម​ព្រះបញ្ញត្តិ​របស់​ព្រះ ស្វែងរក​ពេលវេលា​ស្ងាត់​ដើម្បី​សិក្សា និង​ជញ្ជឹងគិត​អំពី​ព្រះគម្ពីរ ហើយ​ស្តាប់​តាម​សំឡេង​តូច​រហៀង ។

ប៉ុន្មាន​ខែ​ដំបូង​បន្ទាប់ពី​កូន​ទីមួយ​របស់​ខ្ញុំ​បាន​កើត​មក ខ្ញុំ​បាន​នឿយហត់​ជា​ខ្លាំង​ដោយការ​ជួយ​ភរិយា​មើល​កូន​នៅ​ពេល​យប់ ។ ខ្ញុំ​បាន​ចាប់ផ្តើម​ខកខាន​ក្នុង​ការសិក្សា​ព្រះគម្ពីរ​នៅ​ថ្ងៃ​ខ្លះ ។ ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា​ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ​មិន​មាន​សណ្តាប់​ធ្នាប់​ទេ ហើយ​ដឹង​ខ្លួន​ថា ខ្ញុំ​ត្រូវតែ​ធ្វើ​ការផ្លាស់ប្តូរ ។ ខ្ញុំ​បានសម្រេច​ចិត្ត​ក្រោក​ពី​ព្រលឹម​មួយ​ម៉ោង​មុន​ជា​រៀង​រាល់​ព្រឹក ដើម្បី​សិក្សា​ព្រះគម្ពីរ​មរមន​ព្រម​ជាមួយ​សៀវភៅ​សិក្សា​របស់​ថ្នាក់​វិទ្យាស្ថាន ។ ខ្ញុំ​បាន​ទទួល​ការពង្រឹង​ខាងវិញ្ញាណ​បន្ថែមទៀត ដើម្បី​ជួយ​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ទ្រាំទ្រ​បន្ទុក​ដែល​ខ្ញុំ​មាន ។ ខ្ញុំ​កាន់​តែ​មាន​អារម្មណ៍​នៃ​អំណរ និង​ភាព​សុខសាន្ត​ តាមរយៈ​ភាព​ជា​គូកន​នៃ​ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ ។

កាល​ពី​ឆ្នាំ​មុន ភរិយា​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ទទួល​ដំណឹង​ដ៏​អាក្រក់ ។ ម្តាយ និង​ឪពុក​ក្មេក​របស់​ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​វិនិច្ឆ័យ​រោគ​រក​ឃើញ​ថា​មាន​ជំងឺ​មហារីក ។ ប៉ុន្មាន​ខែ​ក្រោយ​មក ឪពុក​របស់​ខ្ញុំ​ផ្ទាល់​បាន​ទទួល​ការវះកាត់ ហើយ​ភរិយា​របស់​ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​រោគវិនិច្ឆ័យ​រក​ឃើញ​ថា​មាន​ដុំ​គីស​ពីរ​ដែល​អាច​ជា​មហារីក ។ ជា​សំណាង​ល្អ លទ្ធផល​ក្រោយ​ការវះកាត់​បង្ហាញ​ថា​គ្មាន​ជំងឺ​មហារីក​ទេ ។ បន្ទាប់មក កូនស្រី​របស់​យើង​មាន​ជំងឺ​រលាក​ខ្នែង​ពោះ​វៀន ។ អ្វីៗ​ទាំងអស់​នេះ​បានកើត​ឡើង​ក្នុង​រយៈពេល​ប្រាំមួយ​ខែ ហើយ​គ្មាន​ពួកគាត់​ណា​ម្នាក់​ធ្លាប់​ធ្វើ​ការវះកាត់​ពី​មុន​មក​នោះ​ទេ ។ នៅក្នុង​ពេល​ជាមួយ​គ្នា​នោះ ខ្ញុំ​បាន​ទទួល​ការហៅ​បម្រើ​ថ្មី​នៅក្នុង​សាសនាចក្រ ដែល​តម្រូវ​ឲ្យ​ខ្ញុំធ្វើ​ដំណើរ និង​ចំណាយ​ពេល​ច្រើន ហើយ​ការងារ​ថ្មី​របស់​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ធ្វើការ​ដល់​យប់​ជ្រៅ​ស្ទើរ​តែ​រាល់​យប់ ។

ដើម្បី​ដោះស្រាយ​ឧបសគ្គ​ទាំងនេះ ខ្ញុំ​បានដឹង​ថា​មាន​តែ​ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​អាច​ជួយ​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ឆ្លង​កាត់​ការណ៍​ទាំងអស់​នេះ​បាន ។ ខ្ញុំ​បានព្យាយាម​ខិត​ទៅ​ជិត​ទ្រង់​ដោយ​ការចំណាយ​ពេល​សិក្សា​ព្រះគម្ពីរ​បន្ថែម​ទៀត ស្តាប់​សុន្ទរកថា​ពី​សន្និសីទ​ទូទៅ​អំឡុង​ពេល​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ដំណើរ និង​ការ​ថ្វាយបង្គំ​ក្នុង​ព្រះវិហារ​បរិសុទ្ធ ។ ជំនួស​ឲ្យ​ការគិត​ច្រើន ខ្ញុំ​បាន​រើស​គិត​ដល់​សេឡេស្ទាល ហើយ​ពឹងផ្អែក​លើ​អំណាច​នៃ​សេចក្ដីសញ្ញា​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​នៅក្នុង​ព្រះវិហារ​បរិសុទ្ធ​វិញ ។ ការណ៍​នេះ​បាន​នាំ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​មាន​សេចក្តីសុខសាន្ត ។ ព្រះអង្គ​សង្រ្គោះ​បានសន្យា​ថា « ខ្ញុំ​ទុក​សេចក្តី​សុខ​នៅ​នឹង​អ្នក​រាល់​គ្នា គឺ​ខ្ញុំ​ឲ្យ​សេចក្តី​សុខ​សាន្ត​របស់​ខ្ញុំ​ដល់​អ្នក​រាល់​គ្នា ហើយ​ដែល​ខ្ញុំ​ឲ្យ នោះ​មិន​មែន​ដូច​ជា​លោកីយ៍​ឲ្យ​ទេ ។ កុំ​ឲ្យ​ចិត្ត​អ្នក​រាល់​គ្នា​ថប់​បារម្ភ ឬ​ភ័យ​ឡើយ » ( យ៉ូហាន ១៤:២៧ ) ។

បទពិសោធន៍​ទាំងនេះ​បាន​នាំ​ខ្ញុំ​ខិត​ទៅ​ជិត​ព្រះអង្គសង្រ្គោះ ។ សេចក្តីសញ្ញា​ដែល​ខ្ញុំ​បានធ្វើ​តាមរយៈ​ពិធីបរិសុទ្ធ​ដ៏​ពិសិដ្ឋ​បានពង្រឹង​ទំនាក់ទំនង​របស់​ខ្ញុំ​ជាមួយ​ព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ។ ខ្ញុំ​ពិត​ជា​ជឿ​ថា « … នៅក្នុង​ពិធីបរិសុទ្ធ​ទាំងឡាយ​នៃ​បព្វជិតភាព​ដ៏​ធំ​ជាង​នេះ នោះ​អំណាច​នៃ​ព្រះ​ត្រូវបាន​សម្ដែង​ឲ្យ​ឃើញ » ( គ. និង ស. ៨៤:២០ ) ។ នៅពេល​យើង​ធ្វើ​សេចក្តីសញ្ញា​នៅ​ព្រះវិហារ​បរិសុទ្ធ យើង​អាច​ទាញយក​អំណាច​មកពី​ស្ថានសួគ៌​សម្រាប់​ខ្លួន​យើង និង​សម្រាប់​ក្រុមគ្រួសារ​របស់​យើង ។ យើង​អាច​ពឹង​ផ្នែក​លើ​ការបង្រៀន​របស់​ហេលេមិន ៖ « …គឺ​នៅ​លើ​សិលា​នៃ​ព្រះ​ដ៏​ប្រោស​លោះ​នៃ​យើង គឺ​ព្រះ​គ្រីស្ទ​ជា​ព្រះ​រាជ​បុត្រា​នៃ​ព្រះ ដែល​កូន​ត្រូវ​សង់​គ្រឹះ​របស់​កូន⁠ ដើម្បី​កាលណា​អារក្ស​បញ្ចេញ​ខ្យល់​ដ៏​ខ្លាំង​ក្លា​របស់​វា​មក មែន​ហើយ ព្រួញ​របស់​វា​នៅ​ក្នុង​ខ្យល់​កួច មែន​ហើយ កាលណា​ព្រិល និង​ខ្យល់​ព្យុះ​កំណាច​ទាំង​អស់​របស់​វា​បោកបក់​មក​លើ​កូន នោះ​វា​នឹង​គ្មាន​អំណាច​មក​លើ​កូន​ឡើយ ដើម្បី​ទាញ​កូន​ចុះ​ទៅ​ក្នុង​ជង្ហុក​នៃ​សេចក្ដី​វេទនា និង​ទុក្ខ​លំបាក​ដ៏​មិន​ចេះ​ចប់​មិន​ចេះ​ហើយ ពី​ព្រោះ​មក​ពី​សិលា​ដែល​កូន​បាន​សង់​នៅ​លើ​នោះ ដែល​ជា​គ្រឹះ​ដ៏​ខ្ជាប់​ខ្ជួន​មួយ ជា​គ្រឹះ​មួយ​បើ​សិន​ណា​មនុស្ស​សង់​នៅ​លើ​នោះ នោះ​ពួក​គេ​មិន​អាច​រលំ​បាន​ឡើយ » ។ ( ហេលេមិន ៥:១២ ) ។

នៅពេល​យើង​ស្ថាបនា​គ្រឹះ​ដ៏​រឹងមាំ​មួយ​នៅលើ​ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ដោយ​ការធ្វើ និង​ការរក្សា​សេចក្តីសញ្ញា នោះ​យើង​អាច​មាន​សេចក្តី​សុខសាន្ត​នៅក្នុង​ចិត្ត នៅពេល​ការសាកល្បង​ចូល​មក​ដល់ ហើយ​ត្រូវ​រៀបចំ​ខ្លួន​សម្រាប់​ការប្រឈម​នាពេល​អនាគត ។ នៅពេល​យើង​ធ្វើ​សេចក្ដីសញ្ញា​បន្ថែម​បន្ទាប់ពី​ពិធីបុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក—រួមទាំង​ការតែងតាំង​បព្វជិតភាព ពិធី​អំណោយទាន​ពិសិដ្ឋ និង​ពិធីផ្សារភ្ជាប់—យើង​មាន​ពរ​ណាស់​ដោយ​មាន​ទំនាក់ទំនង​ជិតស្និទ្ធ​ជាមួយ​ព្រះ ។ យើង​មាន​សិទ្ធិ​ទទួល​បាន​ពរជ័យ​ដែល​ពិធីបរិសុទ្ធ​នីមួយៗ​នាំមក​ក្នុង​ជីវិត​របស់​យើង ។ ជំនឿ​របស់​យើង​នឹង​កាន់តែ​រឹងមាំ​ឡើងៗ រហូត​ដល់​យើង​មាន​ទំនុក​ចិត្ត​ពេញលេញ​នៅក្នុង​ទីវត្តមាន​របស់​ព្រះ ។ នៅពេល​យើង​មើល​ទៅ​ទ្រង់​នៅ​គ្រប់​គំនិត នោះ « ចូរ​កុំ​សង្ស័យ ចូរ​កុំ​ខ្លាច​ឡើយ » ( គោលលទ្ធិ និង​សេចក្តី​សញ្ញា ៦:៣៦ ) ។

ខ្ញុំ​សូម​ថ្លែង​សាក្សី​ថា ព្រះយេស៊ូវ​គឺជា​ព្រះអង្គសង្រ្គោះ​របស់​យើង ហើយ​ថា​ទ្រង់​នៅ​មាន​ព្រះជន្ម​រស់ ។ ទ្រង់​ជ្រាបដឹង​ពី​តម្រូវការ​របស់​យើង ហើយ​បានសន្យា​ថា អស់​អ្នក​ដែល​ធ្វើ និង​រក្សា​សេចក្តីសញ្ញា​នឹង​ទទួល​បាន​ការការពារ​ពី​ពិភពលោក​ដែល​មិន​ប្រាកដ​ប្រជា និង​គួរ​ឲ្យ​ខ្លាច​នេះ ។ យើង​អាច​មាន​សេចក្តីសុខសាន្ត​របស់​ទ្រង់​ជាមួយ​យើង​ជានិច្ច ហើយ​ឆ្លងកាត់​ឧបសគ្គ​ទាំងអស់​ក្នុង​ជីវិត​ដោយ​ភាព​ជឿជាក់ ។ ■