God se Plan vir ʼn Ewige Familie

Een van die dinge wat my ouers aanvanklik geïnteresseer het in die herstelde evangelie van Jesus Christus, is die belangrikheid wat die Kerk aan die familie heg en die leer dat “baie van God se werk van verlossing en verheffing deur die familie bereik word.” Voordat hulle gedoop is, was my ouers só beïndruk met wat hulle geleer het dat hulle bure genooi het om die sendinglesse saam met hulle te neem.

Terwyl hulle met die sendelinge vergader het en voortgegaan het om die evangelie te bestudeer ná hul doop, het my ouers geleer van maniere “om hul kinders in lig en waarheid groot te maak” en hoe om hul “eie huis” geestelik “in orde te bring” (Leer en Verbonde 93:40, 43).

Hulle het geleer dat “die familie sentraal is tot die Skepper se plan vir die ewige bestemming van sy kinders” en dat “geluk in die familielewe oor die algemeen gevind kan word wanneer dit op die leringe van die Here Jesus Christus gebaseer is.”

Hulle het geleer dat “suksesvolle huwelike en families, deur die beginsels van geloof, gebed, bekering, vergifnis, respek, liefde, genade, werk, en heilsame ontspanningsaktiwiteite, gevestig en onderhou word.”

Hulle het geleer dat families vir ewig kan wees en dat daardie “selfde gemeenskaplikheid wat hier onder ons bestaan, daar sal bestaan, behalwe dat dit gekoppel sal wees aan die ewige heerlikheid” (Leer en Verbonde 130:2).

En hulle het geleer dat “die uiteindelike doel van elke leerstelling, elke aktiwiteit in die Kerk is dat ouers en hul kinders gelukkig by die huis is, verseël in ʼn ewige huwelik, en verbind met hul geslagte.”

Met daardie kennis het hulle begeer om as ʼn ewige familie verseël te word.

Nadat my ouers gedoop is, het hulle beoefen wat hulle geleer het, en van die wêreld na die evangelie-koninkryk beweeg. Hulle het gewerk om ons familie te verenig deur gesinstuisaand- en familieskriftuurstudie te hou, getrou kerkbyeenkomste by te woon en familiegeskiedeniswerk te doen. Met daardie pogings tot eenheid het hulle gehoop om ʼn gesin te skep wat gesentreer is op die heilsplan met die oog op die ewigheid.

In 1965, die jaar toe my ouers gedoop is, was die naaste tempel aan São Paulo, Brasilië, in Mesa, Arizona, amper 9 650 km ver. Reis was te duur vir ons gesin, dus moes my ouers wag tot die inwyding van die São Paulo Brasilië-tempel in 1978 voordat hulle hul tempelordinansies kon ontvang en verseël kon word. Op daardie tydstip het ek ʼn sending in Rio de Janeiro gedien.

Ongeveer twee maande voordat ek my sending in Februarie 1980 afgesluit het, het my sendingpresident my en my metgesel toegelaat om oornag saam met penlede van Rio de Janeiro na die tempel in São Paulo te reis sodat ek begiftig en aan my ouers verseël kon word. Soos my ouers, het ek jare lank gewag vir die beloofde seëninge van tempelordinansies en verbonde.

Daardie ervaring het my visie van die toekoms verander en my my eerste blik gegee op die waaragtigheid van President Russell M. Nelson se onlangse woorde: “Tyd in die tempel sal jou help om selestiaal te dink en om ʼn visie vas te vang van wie jy werklik is, wie jy kan word, en watter soort lewe jy vir ewig kan hê.”

My kort tydjie in die tempel met daardie geleentheid het die res van my sendingdiens diep beïnvloed. Met daardie nuwe visie het die getuienis van die tempel en die belangrikheid van God se plan vir families ook ʼn blywende impak op my lewe gehad.

Toe ek en my vrou, Rosana, twee jaar na my sending getroud is, is ons in die tempel verseël met die visie om ons eie ewige familie groot te maak. Om dit te doen, het ons saamgewerk om familietradisies te skep soos dié wat ons ouers ons geleer het, almal gefokus op die Saligmaker, sy leringe en die leringe van sy moderne profete.

Ons kinders maak vandag hul kinders groot met dieselfde evangeliebeginsels van geluk. Vir ons is familie alles omdat ons die sentrale rol van die familie in God se plan verstaan.

As ʼn Algemene Gesagsdraer het ek die seëning gehad om my drie kinders aan hul eggenote in die tempel te verseël. Om in hul oë te kyk die oomblik toe hulle by die altaar in die tempel gekniel het, was ʼn pragtige ervaring. Ek kon sien hoe my nageslag geseën word deur dieselfde evangeliebeginsels wat my ouers my geleer het en wat ek en Rosana vir hulle geleer het. Ek kon daardie seëninge in toekomstige geslagte sien voortduur. En ek is herinner aan wie dit alles moontlik maak.

ʼn Kersherinnering

Familie is sentraal tot God se plan van geluk, maar sonder die Saligmaker Jesus Christus sou daardie plan nie moontlik wees nie. Sy Versoening en die ordinansies en verbonde wat in sy evangelie gevind word, maak die belofte van verheffing moontlik.

President Nelson het verklaar: “Verheffing is ʼn familie-aangeleentheid. Slegs deur die reddende ordinansies van die evangelie van Jesus Christus kan families verhef word. Die uiteindelike doel waarna ons streef, is dat ons gelukkig word as ʼn familie—begiftig, verseël en voorbereid vir die ewige lewe in die teenwoordigheid van God.”

Wanneer ek plekke besoek wat ek nog nooit voorheen gesien het nie, probeer ek ʼn klein Kerstoneel vind wat my en Rosana aan die Saligmaker herinner. Ek bou ʼn redelike versameling op.

Terwyl ons oor daardie nederige Kerstonele nadink, het ek en my vrou eenkeer gewonder: “Wat is dít wat regtig die belangrikste in ons lewens is?” Die antwoord is natuurlik die Saligmaker, sy evangelie, en ons familie. Om ons te herinner aan ons Hemelse Vader se liefde vir ons en dat dit deur die Saligmaker is dat die belofte van ewige families moontlik word, het ons voor Kersfees ʼn paar jaar gelede al ons Kerstonele op twee groot rakke in ons huis geplaas—en dit daar laat bly eerder as om dit na Kersfees weg te bêre. Daardie tradisie help ons om die gees van Kersfees die hele jaar in ons huis te behou.

Elke dag wanneer ons na daardie Kerstonele kyk, herinner hulle ons sagkens aan die Saligmaker se sentrale rol in ons lewens. Hulle herinner ons daaraan dat vrede op aarde nou (sien Lukas 2:14) en ewige geluk in die volgende wêreld van die Saligmaker afhang en van die eer van die verbonde wat ons met Hom gesluit het. En hulle herinner ons dat “Hy in die wêreld ingekom het, naamlik Jesus, om gekruisig te word vir die wêreld, en om die sondes te dra van die wêreld, en om die wêreld te heilig, en om dit te reinig van alle ongeregtigheid.

“Dat deur Hom almal gered mag word wat die Vader onder sy mag geplaas het en deur Hom gemaak is” (Leer en Verbonde 76:41–42).

Net soos ons hierdie waarhede by ons ouers geleer het, het ek en Rosana gewerk om dit aan ons kinders oor te dra. Nou leer ons kinders dieselfde waarhede aan hul kinders. Die sade wat 60 jaar gelede in die harte van my ouers in ons klein huis in Brasilië geplant is, het geblom en vrugte opgelewer “wat uiters kosbaar is, wat soet is bo alles wat soet is, en wat wit is bo alles wat wit is, ja, en suiwer bo alles wat suiwer is” (Alma 32:42).

Ek getuig dat al diegene wat God se plan vir families aangryp, liefhet soos die Saligmaker liefgehad het, en hul verbonde eer, eendag “die seëninge van die ewige lewe en ʼn volheid van vreugde” saam met hul geliefdes en met die Vader en die Seun sal beërwe.