येशू ख्रीष्ट: इष्टरको आशा र प्रतिज्ञा

स्वर्गमा हुनुहुने हाम्रा अनन्त पिता परमेश्वर; उहाँका प्रिय पुत्र येशू ख्रीष्ट; र पवित्र आत्मा व्यक्तिगत रूपमा हाम्रो नजिक हुनुहुन्छ । उहाँहरूको असीमित र अनन्त प्रकाश, करुणा र उद्धार गर्ने प्रेम सृष्टिको उद्देश्य र हाम्रो अस्तित्वको संरचनामा अन्तर्निहित छन् (हेर्नुहोस् अल्मा ३०:४४; मोशा ६:६२–६३) ।

नश्वर जीवनपूर्वमा भएको परिषद् मा, “बिहानका ताराहरूले एकसाथ गाए र परमेश्वरका सबै छोराहरू [र छोरीहरू] प्रसन्नतामा चिच्याए” (अय्यूब ३८:७) । हामीले छनोट गर्न रोज्यौँ । अब हामी आस्थाद्वारा हिँड्छौँ । हाम्रो आफ्नै अनुभवका माध्यमद्वारा, मृत्युको अनिश्चितता, निराशा र चुनौतीहरूका बीचमा पनि हामीले परमेश्वरद्वारा प्रतिज्ञा गरिएको सुन्दरता, स्पष्टता, प्रसन्नता र उद्देश्य पत्ता लगाउँछौँ ।

हामी अस्तित्वको अनिश्चिततामा एक्लै भौँतारिने उद्देश्यले बनेका होइनौँ । हामी स्वर्गसँग सम्पर्क गर्न सक्छौँ, परिवारमा, सन्तहरूको घरपरिवार र समुदायमा आस्था र आफ्नोपन निर्माण गर्न सक्छौँ र परमेश्वरका आज्ञाहरूप्रति इच्छुक र प्रफुल्लित आज्ञाकारिताका माध्यमद्वारा हाम्रो सबैभन्दा सच्चा, स्वतन्त्र, सबैभन्दा प्रामाणिक, प्रफुल्लित व्यक्तित्व बन्न सक्छौँ । येशू ख्रीष्टमा र येशू ख्रीष्टका माध्यमद्वारा प्रायश्चितले यो करारका माध्यमद्वारा आफ्नोपनको अनुभूति गराउँछ ।

येशू ख्रीष्टको जीवन र उद्देश्यको आशा

प्रत्येक दिन, इष्टरको आशा र प्रतिज्ञामा येशू ख्रीष्टले आफ्नो परिपूर्ण नश्वर जीवनकालमा गर्नुभएको सेवाका क्रममा बाँढ्नुभएका आशीर्वाद र शिक्षाहरू समावेश छन् । सुरुमा पूर्वनिर्धारित, परमेश्वरका एक मात्र पुत्रका रूपमा येशू ख्रीष्टको जन्म भएको थियो (हेर्नुहोस् याकूब ४:५; अल्मा १२:३३–३४; मोशा ५:७, ९) । येशू बुद्धिमा, कदमा र परमेश्वर र मानिसहरूको अनुग्रहमा बढ्‌दै जानुभयो । (हेर्नुहोस् लूका २:५२) । आफ्ना पिताको चाहना मात्र पूरा गर्न खोज्दै येशू ख्रीष्टले पापहरू क्षमा गर्नुभयो, कमजोरीहरू निको पार्नुभयो, मृतकहरूलाई जीवित पार्नुभयो र बिरामी र एक्लाहरूलाई सान्त्वना दिनुभयो ।

एक पटक, ४० दिन उपवास बसे पछि, उहाँले गवाही दिनुभयो, “परमप्रभुका आत्मा ममाथि छ, किनभने गरीबहरूलाई सुसमाचार सुनाउनका लागि उहाँले मलाई अभिषेक गर्नुभएको छ; उहाँले मलाई टुटेको हृदयलाई निको पार्न, कैदीहरूलाई छुटकाराको घोषणा गर्न अनि अन्धाहरूलाई दृष्टि दिन, थिचोमिचोमा परेकाहरूलाई स्वतन्त्र गराउनका लागि पठाउनुभएको छ” (लूका ४:१८; यशैया ६१:१ पनि हेर्नुहोस्)।

त्यो हामी प्रत्येक हौँ ।

अन्तिम भोजमा, येशू ख्रीष्टले आफ्ना शिष्यहरूको गोडा धुनुभयो (हेर्नुहोस् यूहन्ना १३:४-८) । पुरानो र नयाँ संसार दुबैमा, “जीवित पानी” र “जीवनको रोटी” आफूस्वयम् ले प्रभुभोजको स्थापना गर्नुभयो । पवित्र प्रभुभोजको विधिमा, हामी पितालाई पुकार्छौँ र हामी आफूमा येशू ख्रीष्टको नाम लिन, उहाँलाई सदैव सम्झन र उहाँका आज्ञाहरू पालना गर्न करार गर्छौं, ताकि हामीसँग उहाँको आत्मा सदैव रहन सक्छ (हेर्नुहोस् लूका २२:१९-२०; ३ नफी १८:७, १०-११) ।

गेतसमनीको बगैँचामा, येशूले हाम्रो उद्धार गर्न र हाम्रा लागि प्रायश्चित गर्न मानिसले भन्दा बढी कष्ट सहनुभयो । हरेक प्वालबाट रगत बग्यो । उहाँले यी पीडाहरू सबैका लागि सहनुभयो, ताकि यदि हामीले पश्चात्ताप गर्‍यौँ भने हामीले पीडा सहनु पर्दैन (हेर्नुहोस् सिद्धान्त र करार १८:११; १९:१६) ।

धोका दिइयो र झूटो आरोप लगाइयो, येशू ख्रीष्टलाई खिल्ली उडाइयो र कोर्रा हानियो र उहाँको कोमल शिरमा काँडाको मुकुट पहिर्याइयो (हेर्नुहोस् मत्ती २७:२६, २९; मर्कूस १५:१५, १७, २०, ३१; लूका २२:६३; यूहन्ना १९:१-२)। “हाम्रा दुष्टताहरूका लागि चोट लागेको … उहाँका कोर्राको चोटले हामीले चङ्गाइ प्राप्त गर्‍यौँ” (यशैया ५३:५) । हामीलाई उहाँतर्फ आकर्षित गर्न उहाँलाई “क्रूसमा उचालियो” (हेर्नुहोस् ३ नफी २७:१४-१५) । तैपनि, क्रूसमा पनि, येशू ख्रीष्टले क्षमा गर्नुभयो (हेर्नुहोस् लूका २३:३४) । उहाँले यूहन्नालाई आफ्नी आमाको हेरचाह गर्न भन्नुभयो (हेर्नुहोस् यूहन्ना १९:२६–२७) । उहाँले त्यागिएको महसुस गर्नुभयो (हेर्नुहोस् मत्ती २७:४६; मर्कूस १५:३४) । ताकि धर्मशास्त्र पूरा हुन सकोस्, उहाँले भन्नुभयो उहाँलाई तिर्खा लाग्यो (हेर्नुहोस् यूहन्ना १९:२८) । जब सबै कार्य पूरा भयो, उहाँले आफूस्वयम् ले “आत्मा त्याग गर्नुभयो” (लूका २३:४६; यूहन्ना १०:१७-१८ पनि हेर्नुहोस्) ।

येशू ख्रीष्टलाई हाम्रा रोग, कमजोरी, एक्लोपना, पृथकता र कठिनाइहरूमा कसरी सहयोग गर्ने भनेर जानकारी छ (हेर्नुहोस् आल्मा ७:१२) । यस्ता कष्टहरू प्रायश: अरूहरूका छनोटका परिणामस्वरूप आउँछन् । हाम्रो प्रसन्नता र कृतज्ञतामा हामीसँग कसरी प्रफुल्लित हुने, हाम्रो प्रसन्नता पूर्ण हुँदा हामीसँग कसरी रुने भन्ने विषय पनि उहाँलाई जानकारी छ । कोमलतापूर्वक, उहाँले हामीलाई आफ्नो नाममा, आफ्नो वाणीले, आफ्नो गोठमा बोलाउनुहुन्छ । उहाँले सबै स्थानका हरेक व्यक्तिलाई बोलाउनुहुन्छ । उहाँले हामीलाई अनन्त दृष्टिकोणबाट मरणशील जीवनलाई अवलोकन गर्न र बुझ्न आमन्त्रण गर्नुहुन्छ । हामी इमानदार भएर हिँड्दा र हाम्रा करारहरू पालना गर्दा, सबै चीजहरूले हाम्रो लाभका लागि सँगै कार्य गर्न सक्छन् भनेर उहाँले प्रतिज्ञा गर्नुहुन्छ (हेर्नुहोस् सिद्धान्त र करार ९०:२४; रोमी ८:२८) ।

उहाँको समयमा र तरिकाले, पुनर्स्थापना आउँछ—केवल विषयवस्तुहरू कसरी थिए भन्नेमा मात्र नभई तिनीहरू के बन्न सक्छन् भन्नेमा पनि । वास्तवमा नै, येशू ख्रीष्टले हामीलाई बन्धन र पापबाट, मृत्यु र नरकबाट मुक्त गर्न सक्नुहुन्छ र आस्था र पश्चात्तापका माध्यमद्वारा हामीले कल्पना गरेको भन्दा बढी बन्ने क्रममा हाम्रो दैवी पहिचान पूरा गर्नका लागि हामीलाई सहयोग गर्न सक्नुहुन्छ ।

येशू ख्रीष्टका कारण, मृत्यु अन्त्य होइन । इष्टरमा हामी घोषणा गर्छौँ:

आफ्ना पिताको आज्ञा र शक्तिद्वारा, येशूले आफ्नो जीवन त्याग्न र पुनः उठाउन सक्नुभयो (हेर्नुहोस् यूहन्ना १०:१७) । उहाँको शरीर चिहानमा हुँदा, येशू ख्रीष्टले “मृत्युको बन्धनबाट उनीहरूको उद्धार” को घोषणा गर्दै आत्माहरूको संसारमा सेवा र आत्माहरूको संसारलाई व्यवस्थित गर्नुभयो (सिद्धान्त र करार १३८:१६) ।

तेस्रो दिनको बिहान, उहाँ चिहानबाट बौरी उठ्नुभयो । उहाँले मरियमसँग बोल्नुभयो । उहाँ इम्माउस जाने मार्गमा दुई शिष्यहरू, उहाँका प्रेरितहरू र अरूहरूसामु प्रकट हुनुभयो । (हेर्नुहोस् मत्ती २८; मर्कूस १६; लूका २४; यूहन्ना २० ।)

आफ्नो स्पष्ट गवाहीमा, उहाँले आफ्ना शिष्यहरूलाई पानी जहाजको अर्को छेउमा जाल हान्न आमन्त्रण गर्नुभयो; यस पटक, माछाले पुनः भरिएका भए तापनि, जालहरू च्यातिएनन् (हेर्नुहोस् यूहन्ना २१:६-११; लूका ५:३-७) । उहाँले शिष्यहरूलाई खुवाउनुभयो र पत्रुसलाई तीन पटक आफ्ना भेडा र थुमाहरूलाई खुवाउन बिन्ती गर्नुभयो (हेर्नुहोस् यूहन्ना २१:१२-१७) । उहाँ स्वर्गमा उक्लनुभयो, उहाँले घोषणा गर्नुभयो कि उहाँका शिष्यहरूले त्यतिबेला र अहिले हामी सबैले इष्टरका महिमित समाचारहरू र उहाँको सुसमाचार प्रत्येक राष्ट्र, कुटुम्ब र मानिसहरूलाई बाँढ्नु पर्छ (हेर्नुहोस् मत्ती २८:१९-२०; मर्कूस १६:१५) ।

येशू ख्रीष्ट हाम्रा असल गोठाला र परमेश्वरको थुमा हुनुहुन्छ । उहाँले आफ्नो जीवन आफ्ना भेडाहरूका लागि र तिनीहरूलाई दिनुभयो । बगैंचामा र क्रूसमा, उहाँले असहनीय विषयहरू वहन गर्नुभयो र हाम्रा लागि प्रायश्चित गर्नुभयो । समय र अनन्ततामा, “मृत्युले कसरी अनन्ततामा जाने बाटो खोल्छ” भनेर उहाँले हामीलाई उदाहरणका माध्यमद्वारा देखाउनुहुन्छ ।

ख्रीष्टको प्रायश्चित र पुनरुत्थानको शक्तिका माध्यमद्वारा, हाम्रा शरीर र आत्माहरू भौतिक पुनरुत्थानमा पुनर्मिलन हुने छन् । हामी महिमित हुने छौँ, अनुहार र शारीरिक बनावटमा, अङ्ग-अङ्गमा पुनर्स्थापित हुने छौँ । हाम्रो टाउकोका रौँहरू पनि पुनर्स्थापित हुने छन् । हामी समयावधिका रोगहरू, पीडाहरू, शारीरिक दुर्घटना र मानसिक असक्षमताहरूबाट मुक्त हुने छौँ । ख्रीष्टको प्रायश्चितले हामीलाई हरेक प्रकारको आध्यात्मिक विभाजन र आध्यात्मिक मृत्युलाई पार गर्न आशीष दिन सक्छ । पश्चात्तापको सर्तमा, हामी हरेक पाप र दुःखबाट मुक्त हुन्छौँ र प्रेम र प्रसन्नताको अनन्त परिपूर्णताका लागि स्वतन्त्र हुन्छौँ । विशुद्ध, सफा, स्वतन्त्र, हामी हाम्रा सबैभन्दा प्रिय पारिवारिक सम्बन्धहरूमा हाम्रा पिता परमेश्वर र येशू ख्रीष्टको महिमित, सेलेस्टियल उपस्थितिमा फर्कन सक्छौँ ।

हामीले हाम्रा प्रियजनहरूलाई पुनः भेट्ने छौँ । जब हामी आफूले प्रेम गर्नेहरूसँगको पुनर्मिलनमा फर्कन्छौँ, हामीले—अझै बढी प्रेम, समझ र दयाका साथ एकअर्कालाई अनन्त अवधारणामा देख्ने छौँ । येशू ख्रीष्टको प्रायश्चितले हामीलाई महत्त्वपूर्ण विषयहरू सम्झन र महत्त्वपूर्ण नभएका विषयहरूलाई बिर्सन सहयोग गर्न सक्छ । हाम्रा मुक्तिदातालाई र हाम्रा सम्बन्धहरूलाई अझै बढी आस्था र कृतज्ञताका साथ हेर्नाले शान्ति ल्याउँछ, बोझ हटाउँछ, हृदयमा सामन्जस्यता र समय अनि अनन्ततामा परिवारहरूलाई एकताबद्ध गर्छ ।

प्रशस्तता र प्रसन्नताको आशा

येशू ख्रीष्टमा भएको इष्टरमा स्वर्गका झ्यालहरू खुल्ने, दाखको बोटको फल बढ्ने र जमिनहरू मनमोहक हुने विषय समावेश हुन्छ । येशू ख्रीष्टमा भएको इष्टरमा विधवा र अनाथहरू, भोका र असहायहरू, डराएका, दुर्व्यवहार गरिएका वा निर्दोष रूपमा हानिको बाटोमा फसेकाहरूलाई सान्त्वना र हेरचाह प्रदान गर्ने विषय समावेश हुन्छ । प्रत्येकलाई ध्यानमा राख्दै, येशू ख्रीष्टले हामीलाई उहाँले जस्तै प्रेम र करुणाका साथ हेर्न र सेवा गर्न आमन्त्रण गर्नुहुन्छ ।

सबै असल कार्यहरूमा, येशू ख्रीष्टले प्रशस्त मात्रामा पुनर्स्थापना गर्नुहुन्छ (हेर्नुहोस् यूहन्ना १०:१०; अल्मा ४०:२०-२४) । उहाँले प्रतिज्ञा गर्नुहुन्छ कि “पृथ्वी भरिएको छ र त्यहाँ पर्याप्त र अतिरिक्त मात्रामा उब्जनी छ” (सिद्धान्त र करार १०४:१७) । उहाँको सबै कार्यको पुनर्स्थापनामा उहाँको सुसमाचारको पूर्णता, उहाँको पादरित्वको अधिकार र शक्ति र उहाँको चर्चमा प्राप्त हुने पवित्र विधिहरू र करारहरू समावेश छन्, जसलाई उहाँको नाममा बोलाइएको छ, पछिल्ला दिनका सन्तहरूको येशू ख्रीष्टको चर्च ।

येशू ख्रीष्टमा भएको इष्टरले धेरै स्थानहरूमा परमेश्वरका सन्ततिहरू नजिक ल्याउने परमप्रभुका पवित्र गृहहरूलाई समावेश गर्छ जसले हाम्रो हृदयमा “सियोन पर्वतमा मुक्तिदाताहरू” को सिद्धान्त ल्याउँछ (हेर्नुहोस् ओबदिया १:२१) । दिवङ्गत हुनुभएका प्रियजनहरूले आफूस्वयम् का लागि प्राप्त गर्न नसक्ने उहाँहरूलाई आवश्यक पर्ने र अनन्तकालमा चाहना गरिएका पवित्र, नि:श्वार्थ तरिका यस पृथ्वीमा परमप्रभुले हामीहरूलाई प्रदान गर्नुहुन्छ ।

मेरो आशा, प्रतिज्ञा र गवाही यही हो । म हाम्रा पिता परमेश्वर; हाम्रा मुक्तिदाता र उद्धारकर्ता, येशू ख्रीष्ट; र पवित्र आत्माको गवाही दिन्छु । मरणशीलताबाट अमरत्व र अनन्त जीवनमा दैवी रूपान्तरणको आफ्नो करार मार्ग सहित हामीले इष्टरमा र हरेक दिन, परमेश्वरको खुसीको दैवी योजनामा ​​अनन्त आशा र प्रतिज्ञा प्राप्त गर्न सकौँ । प्रत्येक दिन येशू ख्रीष्टको प्रायश्चितको निश्चितताले हाम्रो बोझ उठाओस्, अरूहरूलाई उनीहरूको दुःखमा सान्त्वना दिन सहयोग गरोस् र हाम्रो आत्मालाई उहाँको पूर्ण प्रसन्नता प्राप्त गर्न मुक्त गरोस् ।

इष्टरको आशा र प्रतिज्ञाका माध्यमद्वारा येशू ख्रीष्टले हाम्रो हृदयको चाहना पूरा गर्नुहुन्छ र हाम्रा अन्तरआत्माका प्रश्नहरूको उत्तर दिनुहुन्छ ।