ພຣະເຢຊູຄຣິດ: ຄວາມຫວັງ ແລະ ຄຳສັນຍາແຫ່ງອີດສະເຕີ

ໂດຍ ແອວເດີ ແກຣິດ ດັບເບິນຢູ ກອງ

ແຫ່ງກຸ່ມອັກຄະສາວົກສິບສອງ

ຜ່ານທາງຄວາມຫວັງ ແລະ ຄຳສັນຍາແຫ່ງອີດສະເຕີ, ພຣະເຢຊູຄຣິດເຕີມເຕັມຄວາມປາດຖະໜາຂອງໃຈເຮົາ ແລະ ຕອບຄຳຖາມຕ່າງໆຂອງຈິດວິນຍານຂອງເຮົາ.

ຈົ່ງສ້າງເວລາອັນມິດງຽບ ແລະ ສະຖານທີ່ສັກສິດທາງຈິດວິນຍານໃນຂະນະທີ່ທ່ານອ່ານຂ່າວສານນີ້.

ສ່ວນຫລາຍແລ້ວ, ໂລກຂອງເຮົາກໍວຸ້ນວາຍ, ລຸງລັງໄປດ້ວຍການແກ້ງເຮັດ ແລະ ຄວາມທະນົງຕົວ. ແຕ່ເມື່ອເຮົາເປີດໃຈ, ຊື່ສັດ, ແລະ ໃສ່ໃຈກັບຕົວເຮົາເອງ ແລະ ພຣະເຈົ້າ, ຄວາມຫວັງ ແລະ ຄຳສັນຍາຂອງອີດສະເຕີໃນພຣະເຢຊູຄຣິດກໍຈະກາຍເປັນຈິງ. ໃນຊ່ວງເວລາດັ່ງກ່າວ, ເຮົາອ້ອນວອນວ່າ:

“ເຮົາຈະສາມາດເຫັນສະມາຊິກຄອບຄົວ, ໝູ່ເພື່ອນ, ແລະ ຄົນທີ່ເຮົາຮັກອີກຄັ້ງໄດ້ແນວໃດ?”

“ໃນໂລກທີ່ມີຄວາມສຳພັນແບບ ‘ຂ້ອຍເລືອກຕົວເອງ’ ເກີດຂຶ້ນແບບໄວວາຊົ່ວຄັ້ງຄາວ, ເຮົາຈະພົບເຫັນ ແລະ ຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມສະຫງົບສຸກ, ຄວາມຫວັງ ແລະ ຄວາມສຳພັນກັບພຣະເຈົ້າ (ເບິ່ງ ຄຳສອນ ແລະ ພັນທະສັນຍາ 107:19), ຜູ້ຄົນທີ່ຢູ່ອ້ອມຂ້າງ, ແລະ ຕົວເຮົາເອງໄດ້ຢູ່ໃສ?”

“ມີໃຜທີ່ເຮົາສາມາດຮັກ—ແລະ ຮັກເຮົາແທ້ໆແດ່ບໍ? ຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາສາມາດເຕີບໂຕ ແລະ ຄົງຢູ່ຕໍ່ໄປໄດ້ບໍ, ບໍ່ແມ່ນມີແຕ່ຢູ່ໃນນິທານ ແຕ່ມີຄວາມຜູກພັນທີ່ໝັ້ນແກ່ນ ຫລາຍກວ່າເຊືອກແຫ່ງຄວາມຕາຍ, ມີຄວາມສຸກທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ຕະຫລອດໄປຢູ່ບໍ?”

“ໃນບ່ອນທີ່ມີຄວາມເຈັບປວດ, ຄວາມທໍລະມານ, ແລະ ຄວາມບໍ່ຍຸດຕິທຳ, ເຮົາຈະສາມາດມີສ່ວນຮ່ວມໃນສັນຕິສຸກ, ຄວາມປອດໄພ, ແລະ ຄວາມເຂົ້າໃຈໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ ແລະ ໃນພຣະກິດຕິຄຸນ ແລະ ສາດສະໜາຈັກທີ່ຖືກຟື້ນຟູຂອງພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?”

ໃນລະດູການອີດສະເຕີນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າຈະແບ່ງປັນປະຈັກພະຍານເຖິງພຣະເຢຊູຄຣິດ ແລະ ຄຳສັນຍາ ແລະ ຄວາມຫວັງໃນພຣະອົງ.

ຄຳສັນຍາແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງການເປັນສ່ວນໜຶ່ງ ແລະ ຄວາມສຳນຶກໃນເປົ້າໝາຍ

ພຣະເຈົ້າ, ພຣະບິດາເທິງສະຫວັນຜູ້ສະຖິດນິລັນດອນຂອງເຮົາ; ພຣະເຢຊູຄຣິດ, ພຣະບຸດທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງ; ແລະ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ໃກ້ຊິດກັບເຮົາເປັນການສ່ວນຕົວ. ແສງສະຫວ່າງນິລັນດອນ ແລະ ບໍ່ມີຂອບເຂດ, ຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈ, ແລະ ຄວາມຮັກແຫ່ງການໄຖ່ຂອງພວກພຣະອົງ ແມ່ນກ່ຽວພັນກັນກັບຈຸດປະສົງຂອງການສ້າງ ແລະ ຄືເນື້ອແທ້ຂອງການເປັນຢູ່ຂອງເຮົາ (ເບິ່ງ ແອວມາ 30:44; ໂມເຊ 6:62–63).

ໃນສະພາສະຫວັນກ່ອນຊີວິດມະຕະ, “ໃນຮຸ່ງເຊົ້າຂອງວັນນັ້ນ ໝູ່ດວງດາວຮ້ອງເພງນຳກັນ, ເຫລົ່າທູດ [ບຸດ ແລະ ທິດາ] ຂອງພຣະອົງກໍເປັ່ງສຽງໂຮຮ້ອງຍິນດີທັງນັ້ນ” (ໂຢບ 38:7). ເຮົາໄດ້ເລືອກການເລືອກນັ້ນແລ້ວ. ບັດນີ້ເຮົາກຳລັງເດີນໄປດ້ວຍສັດທາ. ຜ່ານປະສົບການຂອງເຮົາເອງ, ເຮົາຄົ້ນພົບຄວາມງົດງາມ, ຄວາມແຈ່ມແຈ້ງ, ຄວາມສຸກ, ແລະ ຈຸດປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ໄດ້ສັນຍາໄວ້ ທ່າມກາງຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ, ຄວາມທໍ້ແທ້, ແລະ ຄວາມທ້າທາຍຂອງຊີວິດມະຕະ.

ເຮົາບໍ່ໄດ້ຖືກສ້າງມາເພື່ອໃຫ້ລ່ອງລອຍຢູ່ຄົນດຽວໃນຄວາມບໍ່ແນ່ນອນຂອງຄວາມການເປັນຢູ່. ເຮົາສາມາດສື່ສານກັບສະຫວັນ, ສ້າງສັດທາ ແລະ ເປັນພາກສ່ວນໃນຄອບຄົວ ແລະ ໃນບ້ານ ແລະ ຊຸມຊົນຂອງໄພ່ພົນ, ແລະ ກາຍເປັນຕົວຕົນທີ່ແທ້ຈິງທີ່ສຸດ, ເປັນອິດສະລະທີ່ສຸດ, ຖືກຕ້ອງທີ່ສຸດ, ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສຸກໃນຕົວເອງ ໂດຍຜ່ານການເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມເຕັມໃຈ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີ. ການຊົດໃຊ້—ການ-ຊົດ-ໃຊ້—ໃນ ແລະ ຜ່ານທາງພຣະເຢຊູຄຣິດນຳການເປັນພາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງພັນທະສັນຍານີ້ມາໃຫ້.

ຄວາມຫວັງຂອງພຣະຊົນຊີບ ແລະ ພາລະກິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ

ແຕ່ລະວັນ, ຄວາມຫວັງ ແລະ ຄຳສັນຍາຂອງວັນອີດສະເຕີແມ່ນລວມທັງພອນຕ່າງໆ ແລະ ການສິດສອນຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດທີ່ແບ່ງປັນໃນລະຫວ່າງການປະຕິບັດສາດສະໜາກິດໃນຊີວິດມະຕະອັນສົມບູນແບບຂອງພຣະອົງ. ໂດຍທີ່ຖືກມອບໝາຍໄວ້ລ່ວງໜ້າຕັ້ງແຕ່ການເລີ່ມຕົ້ນ, ພຣະເຢຊູຄຣິດຄືພຣະບຸດອົງດຽວທີ່ຖືກຳເນີດຂອງພຣະເຈົ້າ (ເບິ່ງ ຢາໂຄບ 4:5; ແອວມາ 12:33–34; ໂມເຊ 5:7, 9). ພຣະອົງໄດ້ຈະເລີນເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ ໃນດ້ານຮ່າງກາຍ ແລະ ສະຕິປັນຍາ, ເປັນທີ່ພໍພຣະໄທຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະ ຕໍ່ມະນຸດດ້ວຍ (ເບິ່ງ ລູກາ 2:52). ໂດຍທີ່ສະແຫວງຫາພຽງແຕ່ປະຕິບັດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະບິດາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ, ພຣະເຢຊູຄຣິດໄດ້ໃຫ້ອະໄພຄວາມຜິດບາບ, ປິ່ນປົວຄວາມເຈັບປ່ວຍ, ນຳຄົນຕາຍກັບຄືນມາ, ແລະ ປອບໂຍນຄົນເຈັບປ່ວຍ ແລະ ດຽວດາຍ.

ມີເທື່ອໜຶ່ງ, ຫລັງຈາກການຖືສິນອົດເຂົ້າໄດ້ 40 ວັນ, ພຣະອົງໄດ້ເປັນພະຍານວ່າ, “ພຣະວິນຍານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະຖິດຢູ່ເທິງຂ້ານ້ອຍ, ເພາະພຣະອົງໄດ້ຫົດສົງແຕ່ງຕັ້ງຂ້ານ້ອຍໄວ້ໃຫ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ຄົນຍາກຈົນ; ພຣະອົງໃຊ້ຂ້ານ້ອຍໄປປິ່ນປົວຫົວໃຈທີ່ຊອກຊ້ຳ, ປະກາດອິດສະລະພາບແກ່ຄົນທັງຫລາຍທີ່ຖືກຈຳຈອງ, ແລະ ຄົນຕາບອດຈະເຫັນຮຸ່ງອີກ, ປົດປ່ອຍຜູ້ຖືກກົດຂີ່ໃຫ້ເປັນອິດສະລະ” (ລູກາ 4:18; ເບິ່ງ ເອຊາຢາ 61:1 ນຳອີກ).

ນັ້ນຄືເຮົາແຕ່ລະຄົນ.

ຢູ່ທີ່ເຂົ້າແລງຄາບສຸດທ້າຍ, ພຣະເຢຊູຄຣິດໄດ້ລ້າງຕີນໃຫ້ກັບສາວົກຂອງພຣະອົງ (ເບິ່ງ ໂຢຮັນ 13:4–8). ໃນທັງໂລກເກົ່າ ແລະ ໂລກໃໝ່, ພຣະອົງເອງທີ່ເປັນ “ນ້ຳທີ່ປະກອບດ້ວຍຊີວິດ” ແລະ “ເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງຊີວິດ” ໄດ້ຈັດຕັ້ງສິນລະລຶກ. ໃນພິທີສິນລະລຶກອັນສັກສິດ, ເຮົາວິງວອນຫາພຣະບິດາ ແລະ ເຮົາເຮັດພັນທະສັນຍາວ່າຈະຮັບເອົາພຣະນາມຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ລະນຶກເຖິງພຣະອົງຕະຫລອດເວລາ, ແລະ ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ, ເພື່ອວ່າເຮົາຈະມີພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງ ສະຖິດຢູ່ກັບເຮົາຕະຫລອດເວລາ (ເບິ່ງ ລູກາ 22:19–20; 3 ນີໄຟ 18:7, 10–11).

ໃນສວນເຄັດເຊມາເນ, ພຣະເຢຊູໄດ້ທົນທຸກທໍລະມານຫລາຍກວ່າມະນຸດຈະສາມາດທົນໄດ້ ເພື່ອໄຖ່ ແລະ ຊົດໃຊ້ບາບຂອງເຮົາ. ໂລຫິດໄດ້ໄຫລອອກຈາກທຸກຂຸມຂົນ. ພຣະອົງໄດ້ທົນທຸກທໍລະມານກັບຄວາມເຈັບປວດເຫລົ່ານີ້ເພື່ອທຸກຄົນ, ເພື່ອວ່າເຮົາຈະບໍ່ໄດ້ທົນທຸກທໍລະມານຖ້າຫາກເຮົາກັບໃຈ (ເບິ່ງ ຄຳສອນ ແລະ ພັນທະສັນຍາ 18:11; 19:16).

ໂດຍທີ່ຖືກຫັກຫລັງ ແລະ ກ່າວຫາວ່າຜິດ, ພຣະເຢຊູຄຣິດໄດ້ຖືກເຍາະເຍີ້ຍ ແລະ ຂ້ຽນຕີ, ແລະ ມົງກຸດເຄືອໜາມໄດ້ຖືກສຸບໃສ່ພຣະສຽນອັນຖ່ອມຕົນຂອງພຣະອົງ (ເບິ່ງ ມັດທາຍ 27:26, 29; ມາຣະໂກ 15:15, 17, 20, 31; ລູກາ 22:63; ໂຢຮັນ 19:1–2). “ໄດ້ຮັບບາດເຈັບ … ດີປົກກະຕິຍ້ອນການຕົບຕີທີ່ທ່ານຮັບເອົາ” (ເອຊາຢາ 53:5). ພຣະອົງໄດ້ຖືກ “ຍົກຂຶ້ນເທິງໄມ້ກາງແຂນ” ເພື່ອວ່າເຮົາຈະໄດ້ມາຫາພຣະອົງ (ເບິ່ງ 3 ນີໄຟ 27:14–15). ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ແມ່ນແຕ່ຢູ່ເທິງກາງແຂນ, ພຣະເຢຊູຄຣິດຍັງໃຫ້ອະໄພ (ເບິ່ງ ລູກາ 23:34). ພຣະອົງໄດ້ຂໍໃຫ້ໂຢຮັນເບິ່ງແຍງມານດາຂອງພຣະອົງ (ເບິ່ງ ໂຢຮັນ 19:26–27). ພຣະອົງຮູ້ສຶກຖືກປະຖິ້ມ (ເບິ່ງ ມັດທາຍ 27:46; ມາຣະໂກ 15:34). ເພື່ອເຮັດສຳເລັດຕາມທີ່ມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີ, ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ ພຣະອົງຫິວນ້ຳ (ເບິ່ງ ໂຢຮັນ 19:28). ເມື່ອທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງສຳເລັດແລ້ວ, ພຣະອົງເອງກໍໄດ້ “ສິ້ນພຣະຊົນ” (ລູກາ 23:46; ເບິ່ງ ໂຢຮັນ 10:17–18 ນຳອີກ).

ພຣະເຢຊູຄຣິດຮູ້ຈັກວິທີຊ່ວຍເຫລືອເຮົາໃນຍາມປ່ວຍໄຂ້, ອ່ອນແຮງ, ໂດດດ່ຽວ, ເປົ່າປ່ຽວດຽວດາຍ, ແລະ ລຳບາກ (ເບິ່ງ ແອວມາ 7:12). ຄວາມທຸກຍາກລຳບາກແບບນັ້ນມັກຈະເກີດມາຈາກຜົນທີ່ໄດ້ຮັບໂດຍການເລືອກຂອງຄົນອື່ນ. ພຣະອົງຍັງຮູ້ຈັກວິທີທີ່ຈະຊື່ນຊົມຍິນດີກັບເຮົາໃນຄວາມຍິນດີ ແລະ ຄວາມກະຕັນຍູຂອງເຮົາ, ຮູ້ຈັກວິທີທີ່ຈະຮ້ອງໄຫ້ກັບເຮົາເມື່ອເຮົາມີຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີຢ່າງຖ້ວມທົ້ນ. ພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນເຮົາໃນພຣະນາມຂອງພຣະອົງ, ຢ່າງອ່ອນໂຍນ, ດ້ວຍສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງເອງ, ເຂົ້າໃນຝູງຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງເອີ້ນທຸກຄົນໃນທົ່ວທຸກແຫ່ງຫົນ. ພຣະອົງເຊື້ອເຊີນເຮົາໃຫ້ເຫັນ ແລະ ເຂົ້າໃຈຊີວິດມະຕະຜ່ານທາງມຸມມອງນິລັນດອນ. ໃນຂະນະທີ່ເຮົາຍ່າງໄປຢ່າງພາກພູມໃຈ ແລະ ຮັກສາພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາ, ພຣະອົງສັນຍາວ່າ ທຸກສິ່ງຈະທຳງານນຳກັນໄປເພື່ອຄວາມດີຂອງເຮົາ (ເບິ່ງ ຄຳສອນ ແລະ ພັນທະສັນຍາ 90:24; ໂຣມ 8:28).

ເມື່ອເຖິງເວລາ ແລະ ໃນວິທີຂອງພຣະອົງ, ການຟື້ນຟູຈະມາເຖິງ—ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ກັບສິ່ງທີ່ເຄີຍເປັນຢູ່ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງລວມທັງສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ພຣະເຢຊູຄຣິດສາມາດປົດປ່ອຍເຮົາອອກຈາກຄວາມເປັນທາດ ແລະ ບາບ, ຈາກຄວາມຕາຍ ແລະ ນະລົກ, ແລະ ສາມາດຊ່ວຍເຫລືອເຮົາໃຫ້ບັນລຸເອກະລັກແຫ່ງສະຫວັນຂອງເຮົາ ຂະນະທີ່ເຮົາກາຍເປັນຫລາຍກວ່າທີ່ເຮົາເຄີຍຈິນຕະນາການໄວ້, ຜ່ານທາງສັດທາ ແລະ ການກັບໃຈ.

ຄຳສັນຍາແຫ່ງການປົດປ່ອຍ

ເພາະພຣະເຢຊູຄຣິດ, ຄວາມຕາຍຈຶ່ງບໍ່ເປັນຈຸດຈົບ. ໃນບຸນອີດສະເຕີນີ້ ເຮົາປະກາດວ່າ:

ຄວາມຕາຍໄດ້ຖືກເອົາຊະນະແລ້ວ; ມະນຸດເປັນອິດສະລະແລ້ວ.

ພຣະຄຣິດໄດ້ຮັບໄຊຊະນະແລ້ວ.

ໂດຍພຣະບັນຊາ ແລະ ອຳນາດຈາກພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ, ພຣະເຢຊູຈຶ່ງສາມາດສະລະພຣະຊົນຊີບ ແລະ ກັບມາຟື້ນຄືນອີກຄັ້ງ (ເບິ່ງ ໂຢຮັນ 10:17). ໃນຂະນະທີ່ພຣະກາຍຂອງພຣະອົງຖືກວາງໄວ້ຢູ່ໃນອຸບມຸງ, ພຣະເຢຊູຄຣິດໄດ້ປະຕິບັດສາດສະໜາກິດ ແລະ ຈັດລະບຽບຢູ່ໃນໂລກແຫ່ງວິນຍານ, ໂດຍປະກາດ “ການໄຖ່ຂອງເຂົາເຈົ້າຈາກສາຍຮັດແຫ່ງຄວາມຕາຍ” (ຄຳສອນ ແລະ ພັນທະສັນຍາ 138:16).

ໃນຕອນເຊົ້າຂອງມື້ທີສາມ, ພຣະອົງໄດ້ລຸກຂຶ້ນຈາກອຸບມຸງ. ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບນາງມາລີ. ພຣະອົງໄດ້ປະກົດຕົວຕໍ່ສາວົກຂອງພຣະອົງສອງຄົນໃນເສັ້ນທາງທີ່ຈະໄປເມືອງເອມາອູດ, ອັກຄະສາວົກຂອງພຣະອົງຫລາຍຄົນ, ແລະ ຄົນອື່ນໆອີກ. (ເບິ່ງ ມັດທາຍ 28; ມາຣະໂກ 16; ລູກາ 24; ໂຢຮັນ 20.)

ໃນປະຈັກພະຍານທີ່ມີພະລັງ, ພຣະອົງໄດ້ເຊື້ອເຊີນສາວົກຂອງພຣະອົງໃຫ້ຖິ້ມມອງລົງເບື້ອງຂວາຂອງເຮືອ; ເທື່ອນີ້, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເຕັມໄປດ້ວຍປາອີກຄັ້ງ, ແຕ່ມອງກໍບໍ່ຂາດ (ເບິ່ງ ໂຢຮັນ 21:6–11; ລູກາ 5:3–7). ພຣະອົງໄດ້ລ້ຽງສາວົກຂອງພຣະອົງ ແລະ ໄດ້ຮ້ອງຂໍເປໂຕສາມຄັ້ງໃຫ້ລ້ຽງແກະ ແລະ ລູກແກະຂອງພຣະອົງ (ເບິ່ງ ໂຢຮັນ 21:12–17). ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ, ໂດຍປະກາດວ່າສາວົກຂອງພຣະອົງໃນສະໄໝນັ້ນ ແລະ ເຮົາທຸກຄົນໃນປະຈຸບັນນີ້ ຄວນແບ່ງປັນຂ່າວປະເສີດອັນຮຸ່ງໂລດຂອງວັນອີດສະເຕີ ແລະ ພຣະກິດຕິຄຸນຂອງພຣະອົງ ກັບທຸກປະເທດ, ທຸກເຜົ່າ, ແລະ ຊົນຊາດ (ເບິ່ງ ມັດທາຍ 28:19–20; ມາຣະໂກ 16:15).

ພຣະເຢຊູຄຣິດເປັນຜູ້ລ້ຽງທີ່ດີ ແລະ ເປັນພຣະເມສາຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະອົງໄດ້ສະລະພຣະຊົນຊີບຂອງພຣະອົງເພື່ອ, ແລະ ມອບພຣະຊົນຊີບຂອງພຣະອົງໃຫ້ກັບ, ລູກແກະຂອງພຣະອົງ. ຢູ່ໃນສວນ ແລະ ຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ພຣະອົງໄດ້ແບກຮັບກັບສິ່ງທີ່ທົນບໍ່ໄດ້ ແລະ ຊົດໃຊ້ເພື່ອເຮົາ. ໃນການເວລາ ແລະ ຕະຫລອດຊົ່ວນິລັນດອນ, ພຣະອົງໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຮົາເຫັນດ້ວຍຕົວຢ່າງວ່າ “ຄວາມຕາຍຈະເປີດທາງຍ່າງໄປສູ່ຊີວິດໃນນິລັນດອນ.”

ຜ່ານທາງອຳນາດຂອງການຊົດໃຊ້ ແລະ ການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ, ຮ່າງກາຍ ແລະ ຈິດວິນຍານຂອງເຮົາຈະຖືກລວມເຂົ້າກັນອີກຄັ້ງໃນການຟື້ນຄືນຊີວິດທາງຮ່າງກາຍ. ເຮົາຈະຮຸ່ງເຫລື້ອມ, ການຟື້ນຟູສະພາບຮ່າງກາຍ ແລະ ໂຄງຮ່າງອັນຖືກຕ້ອງ, ທຸກຂໍ້ຕໍ່. ເຖິງແມ່ນແຕ່ຜົມທຸກເສັ້ນໃນຫົວກໍຈະຖືກຟື້ນຟູ. ເຮົາຈະພົ້ນຈາກຄວາມເຈັບປ່ວຍຕາມການເວລາ, ພະຍາດໂລຄາ, ອຸບັດຕິເຫດທາງຮ່າງກາຍ, ແລະ ຄວາມບໍ່ສົມປະກອບທາງຈິດໃຈ. ການຊົດໃຊ້ຂອງພຣະຄຣິດສາມາດເປັນພອນແກ່ເຮົາໃຫ້ສາມາດເອົາຊະນະການແບ່ງແຍກ ແລະ ການຕາຍທາງວິນຍານໄດ້. ໃນເງື່ອນໄຂຂອງການກັບໃຈ, ເຮົາຈະໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍຈາກບາບ ແລະ ຄວາມໂສກເສົ້າທຸກປະການ ແລະ ເປີດຮັບເອົາຄວາມຮັກ ແລະ ຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີອັນເຕັມປ່ຽມ. ບໍລິສຸດ, ສະອາດ, ເປັນອິດສະລະ, ເຮົາຈະສາມາດກັບຄືນໄປຫາຄວາມສຳພັນໃນຄອບຄົວທີ່ມີຄຸນຄ່າທີ່ສຸດຂອງເຮົາໃນທີ່ປະທັບອັນສະຫງ່າລາສີ, ອານາຈັກຊັ້ນສູງຂອງພຣະເຈົ້າ ພຣະບິດາຂອງເຮົາ ແລະ ພຣະເຢຊູຄຣິດ.

ເຮົາຈະໄດ້ພົບກັບຄົນທີ່ເຮົາຮັກອີກຄັ້ງ. ເມື່ອເຮົາໄດ້ກັບມາພົບກັບຄົນທີ່ເຮົາຮັກອີກຄັ້ງ, ເຮົາຈະເຫັນກັນແລະກັນໃນມຸມມອງນິລັນດອນ—ດ້ວຍຄວາມຮັກ, ຄວາມເຂົ້າໃຈ, ແລະ ຄວາມດີງາມທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂຶ້ນ. ການຊົດໃຊ້ຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດສາມາດຊ່ວຍເຮົາໃຫ້ຈື່ຈຳສິ່ງທີ່ມີຄວາມໝາຍຕໍ່ເຮົາ ແລະ ລືມສິ່ງທີ່ບໍ່ມີຄວາມໝາຍ. ການມອງເຫັນພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ ແລະ ຄວາມສຳພັນຂອງເຮົາດ້ວຍສັດທາ ແລະ ຄວາມກະຕັນຍູທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂຶ້ນ ຈະນຳສັນຕິສຸກມາໃຫ້, ປົດພາລະ, ປັບຄວາມເຂົ້າໃຈ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ຄອບຄົວເປັນໜຶ່ງດຽວກັນໃນການເວລາ ແລະ ຕະຫລອດຊົ່ວນິລັນດອນ.

ຄວາມຫວັງແຫ່ງຄວາມອຸດົມສົມບູນ ແລະ ຄວາມສຸກ

ບຸນອີດສະເຕີໃນພຣະເຢຊູຄຣິດແມ່ນລວມທັງການເປີດປະຕູສະຫວັນ, ໝາກໄມ້ໃນເຄືອເພີ່ມທະວີຄູນ, ແລະ ດິນແດນຈະເປັນທີ່ຢູ່ອາໄສຢ່າງຜາສຸກ. ບຸນອີດສະເຕີໃນພຣະເຢຊູຄຣິດແມ່ນລວມທັງການປອບໂຍນ ແລະ ການເບິ່ງແຍງແມ່ໝ້າຍ ແລະ ເດັກກຳພ້າ, ຄົນຫິວໂຫຍ ແລະ ສິ້ນຫວັງ, ຜູ້ທີ່ຢ້ານກົວ, ຖືກຂົ່ມເຫັງ, ຫລື ຜູ້ທີ່ຕົກຢູ່ໃນອັນຕະລາຍຢ່າງບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈ. ດ້ວຍຄວາມຮັບຮູ້ ແລະ ຮູ້ຈັກເຮົາແຕ່ລະຄົນ, ພຣະເຢຊູຄຣິດເຊື້ອເຊີນເຮົາໃຫ້ເຫັນ ແລະ ປະຕິບັດສາດສະໜາກິດດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະ ຄວາມເມດຕາ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ພຣະອົງຊົງເຮັດ.

ໃນທຸກສິ່ງທີ່ດີທັງໝົດ, ພຣະເຢຊູຄຣິດຊົງຟື້ນຟູຢ່າງຄົບບໍລິບູນ (ເບິ່ງ ໂຢຮັນ 10:10; ແອວມາ 40:20–24). ພຣະອົງສັນຍາວ່າ “ແຜ່ນດິນໂລກເຕັມປ່ຽມ, ແລະ ມັນມີພຽງພໍ ແລະ ເກີນພໍ” (ຄຳສອນ ແລະ ພັນທະສັນຍາ 104:17). ການຟື້ນຟູທຸກສິ່ງຂອງພຣະອົງແມ່ນລວມທັງຄວາມສົມບູນແຫ່ງພຣະກິດຕິຄຸນຂອງພຣະອົງ, ສິດ ແລະ ອຳນາດຖານະປະໂລຫິດຂອງພຣະອົງ, ແລະ ພິທີການ ແລະ ພັນທະສັນຍາອັນສັກສິດ ພົບເຫັນໄດ້ໃນສາດສະໜາຈັກຂອງພຣະອົງ, ເອີ້ນໃນພຣະນາມຂອງພຣະອົງ, ແມ່ນແຕ່ສາດສະໜາຈັກຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດແຫ່ງໄພ່ພົນຍຸກສຸດທ້າຍ.

ບຸນອີດສະເຕີໃນພຣະເຢຊູຄຣິດແມ່ນລວມທັງບ້ານອັນສັກສິດຫລາຍຂຶ້ນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ເຂົ້າມາໃກ້ລູກໆຂອງພຣະເຈົ້າຫລາຍຂຶ້ນ ໃນຫລາຍໆແຫ່ງ, ນຳເອົາຄຳສອນຂອງ “ການເປັນຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຢູ່ເທິງພູຊີໂອນ” (ເບິ່ງ ໂອບາດີຢາ 1:21). ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈັດຫາຫົນທາງທີ່ບໍລິສຸດ, ບໍ່ເຫັນແກ່ຕົວໄວ້ໃຫ້ກັບເຮົາຢູ່ເທິງໂລກນີ້ເພື່ອນຳສະເໜີສິ່ງທີ່ຈຳເປັນສຳລັບຄົນທີ່ເຮົາຮັກທີ່ລ່ວງລັບໄປແລ້ວ ແລະ ປາດຖະໜາໃນນິລັນດອນທີ່ເຂົາເຈົ້າບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້ດ້ວຍຕົວເອງ.

ນີ້ແມ່ນຄວາມຫວັງ, ຄຳສັນຍາ, ແລະ ປະຈັກພະຍານຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າເປັນພະຍານເຖິງພຣະເຈົ້າພຣະບິດາຂອງເຮົາ; ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ ແລະ ພຣະຜູ້ໄຖ່, ພຣະເຢຊູຄຣິດ; ແລະ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ໃນບຸນອີດສະເຕີ ແລະ ທຸກໆມື້, ຂໍໃຫ້ເຮົາພົບເຫັນຄວາມຫວັງ ແລະ ຄຳສັນຍານິລັນດອນ ໃນແຜນແຫ່ງຄວາມສຸກອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າ, ພ້ອມດ້ວຍເສັ້ນທາງພັນທະສັນຍາຂອງການປ່ຽນແປງອັນສັກສິດ ຈາກຄວາມເປັນມະຕະໄປສູ່ຄວາມເປັນອະມະຕະ ແລະ ຊີວິດນິລັນດອນ. ໃນແຕ່ລະວັນຂໍໃຫ້ຄວາມແນ່ນອນຂອງການຊົດໃຊ້ຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊ່ວຍຍົກພາລະຂອງເຮົາອອກໄປ, ຊ່ວຍເຫລືອເຮົາໃນການປອບໂຍນຄົນອື່ນໃນຄວາມໂສກເສົ້າຂອງເຂົາເຈົ້າ, ແລະ ປົດປ່ອຍຈິດວິນຍານຂອງເຮົາ ເພື່ອຮັບເອົາຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີທີ່ເຕັມປ່ຽມຂອງພຣະອົງ.

© 2025 by Intellectual Reserve, Inc. All rights reserved. ຈັດພິມໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ສະບັບເປັນພາສາອັງກິດໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ: 6/19. ການແປໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ: 6/19. ແປຈາກ Monthly Liahona Message, April 2025. Laotian. 19612 331