List do osób, które mają trudność z przebaczaniem

Drogi Przyjacielu,

Poczucie zranienia lub urazy wydaje się być doświadczeniem powszechnym. Ludzie wokół nas często mówią lub robią rzeczy, które sprawiają, że czujemy się zagniewani, pominięci, urażeni, zlekceważeni lub niedocenieni.

Wiele lat temu zostałam zraniona przez kogoś w kościele. Byłam zła i zdenerwowana, i chciałam, żeby ta osoba mnie przeprosiła, ale nigdy tego nie zrobiła. Próbowałam zapomnieć o tym, co się stało, myśląc, że ból i złość, które odczuwałam, same przeminą.

Jednak nosiłam w sobie te uczucia złości przez kilka lat. Uraza, jaką czułam do tej osoby, nie chciała minąć.

Pewnego dnia rozmawiałam o tym z przyjaciółką. W moim sercu pojawiło się uczucie:

Przebacz.

Duch podpowiadał mi, abym przebaczyła osobie, wobec której żywiłam tak wielki gniew. Byłam zdumiona.

Jak miałam przebaczyć tej osobie? To ja zostałam zraniona, więc to ja zasługiwałam na to, aby mnie prosić o wybaczenie, czyż nie?

Długo zmagałam się z tym podszeptem. Jednak rozważyłam przykład mojego Zbawiciela i Jego nauki o przebaczeniu:

„Bo jeśli odpuścicie ludziom ich przewinienia, odpuści i wam Ojciec wasz niebieski.

A jeśli nie odpuścicie ludziom i Ojciec wasz nie odpuści wam przewinień waszych” (Ew. Mateusza 6:14–15).

Nawet będąc na krzyżu, Zbawiciel błagał Swojego Ojca, aby wybaczył żołnierzom, którzy Go ukrzyżowali (zob. Ew. Łukasza 23:34).

Pamiętam także zaproszenie Prezydenta Russella M. Nelsona, aby „[wykazać się] pokorą, odwagą i siłą potrzebnymi zarówno do wybaczenia, jak i do uzyskania przebaczenia […].

Jeśli wybaczenie wydaje się obecnie niemożliwe, błagajcie o moc, aby pomogła wam zadość czyniąca krew Jezusa Chrystusa”.

Pamiętając o tym wszystkim, dużo się modliłam. Modliłam się do mojego Ojca Niebieskiego tymi słowami: „Jeśli taka jest Twoja wola, abym przebaczyła tej osobie, spraw, aby to było możliwe i pomóż mi to uczynić, ponieważ sama nie mam siły”.

Następnego dnia w kościele stanęłam twarzą w twarz z osobą, która mnie skrzywdziła. Prowadzona przez Ducha poczułam, że powinnam poprosić ją o wybaczenie. Przeprosiłam za to, że czasami nie byłam dobrą przyjaciółką, i zapytałam, czy ta osoba mogłaby mi wybaczyć. Wybaczyła, a w zamian poprosiła mnie o wybaczenie tego, co ona zrobiła. Wybaczyłam jej.

Po tym doświadczeniu odczułam ulgę. Moje zranione uczucia nie minęły od razu, ale poczułam się lepiej. Byłam wolna od bólu i smutku, które nękały mnie od tak dawna. Mogłam spokojnie żyć dalej.

Czasami wybaczenie wydaje się niemożliwe. Jednak trwanie w gniewie tylko pogłębia nasz ból. Ojciec Niebieski nie chce, abyśmy wciąż cierpieli ból, smutek i złość, za które tak drogo zapłacił Jezus, abyśmy byli od nich wolni. Ponieważ nas kocha, chce, abyśmy odczuwali radość.

Mój Przyjacielu, proszę, bądź gotów porzucić brzemiona, które Cię przygniatają. Oddaj je Zbawicielowi i wpuść Jego miłość do swojego życia. Nie wybieraj ciągłego bólu. Zamiast tego wybierz Jego.

Siostra Kristin M. Yee, Druga Doradczyni w Generalnym Prezydium Stowarzyszenia Pomocy, świadczyła: „Pan wymaga od nas, abyśmy wybaczali dla własnego dobra. Nie prosi nas jednak, abyśmy czynili to bez Jego pomocy, Jego miłości, Jego zrozumienia. Poprzez nasze przymierza zawarte z Panem każdy z nas może otrzymać wzmacniającą moc, przewodnictwo i pomoc, których potrzebujemy, tak aby wybaczyć i uzyskać wybaczenie”.

Mój drogi Przyjacielu, jesteś bardzo kochany. Twoja ścieżka do przebaczenia prawdopodobnie nie będzie wyglądać tak, jak moja. Jednak ponieważ wszyscy jesteśmy dziećmi Boga i jesteśmy tak bardzo kochani, On zatroszczy się o każdego z nas zgodnie z naszymi indywidualnymi potrzebami. On wskaże nam drogę uzdrowienia, nawet jeśli wymaga to czasu.

Mam nadzieję, że poszukujesz przebaczenia, którego tak rozpaczliwie potrzebuje Twoja dusza. Mam nadzieję, że moje słowa były dla Ciebie pomocne, ale co ważniejsze, mam nadzieję, że Duch zaświadczył Ci o prawdzie, że Zbawiciel może przynieść nam spokój, ulgę i pełnię.

Z miłością

Twoja przyjaciółka