„Odnajduj radość w swojej podróży po ewangelii”, Liahona, lipiec 2025.
Odnajduj radość w swojej podróży po ewangelii
Ostatecznym rezultatem okazywania Panu miłości poprzez przestrzeganie Jego przykazań są błogosławieństwa, które przynoszą szczęście i radość.
Zdjęcie radosnych członków Kościoła w Tajlandii — Christina Smith
Kiedy kilka lat temu służyłem jako przywódca misji w Japonii, uczestniczyłem w weekendowej konferencji w pewnym rolniczym miasteczku znajdującym się w odległym zakątku naszej misji. Prezydent dystryktu umówił mnie na wywiad z mężczyzną, który przystąpił do Kościoła rok wcześniej i starał się uzyskać rekomendację świątynną. Miał nadzieję, że otrzyma własne obdarowanie w pierwszą rocznicę swojego chrztu lub mniej więcej w tym czasie.
Podczas naszej rozmowy ten nowy członek opisał swoją głęboką wdzięczność za obfite błogosławieństwa, które otrzymał w ciągu roku od swojego chrztu. Lubił uczestniczyć w cotygodniowych spotkaniach sakramentalnych i pozostałych zajęciach w kościele. Mocno zaangażował się w działalność swojej gminy. Według mnie pokładał pewność w przymierzu, wynikającą ze zrozumienia swojego celu wynikającego z ewangelii, który stał się integralną częścią jego samego. Był nawróconym uczniem Chrystusa, który doświadczył wielkiej przemiany serca (zob. Ks. Mosjasza 5:2).
Dalsza część naszej rozmowy przebiegała według optymistycznego schematu. Omówiliśmy obrzędy i przymierza, które będą częścią jego doświadczenia w świątyni. Odpowiedział twierdząco na każde standardowe pytanie związane z otrzymaniem rekomendacji świątynnej.
Pamiętam, że po wywiadzie powiedziałem prezydentowi dystryktu, jak bardzo jestem wdzięczny, że spotkałem tak wyjątkowego człowieka. Powiedziałem mu, że jestem pod wielkim wrażeniem tego, że misjonarze i członkowie znaleźli i opiekowali się duchowo kimś o tak dobrym charakterze i tak obiecującego.
Byłem zaskoczony, kiedy prezydent dystryktu powiedział, że ponad rok wcześniej, kiedy ten człowiek zaczął pobierać lekcje od misjonarzy i uczęszczać do kościoła, był bezdomny i znajdował się w bardzo trudnej — niemal beznadziejnej — sytuacji. Następnie prezydent dystryktu opisał, w jaki sposób studiowanie ewangelii przez tego brata oraz jego nawrócenie w ciągu kilku miesięcy doprowadziło do cudownej przemiany, dzięki której znalazł się na ścieżce samowystarczalności zarówno duchowej, jak i doczesnej, i znalazł poczucie celu i radość.
Ewangelia dała mu jasny obraz celu jego życia. Proste i cenne prawdy ewangelii przyniosły odpowiedzi na ważne pytania dotyczące życia doczesnego, począwszy od wiedzy, że „Bóg jest naszym Ojcem Niebieskim, a my jesteśmy Jego dziećmi […]. Bóg zna nas osobiście i kocha nas”. W Swoim planie „Ojciec Niebieski […] dał nam wiele darów i wskazówek, aby pomóc nam powrócić do Swojej obecności”.
Takie właśnie błogosławieństwo otrzymał ten człowiek i jest ono w równym stopniu dostępne dla wszystkich dzieci Boga dzięki ewangelii Jezusa Chrystusa.
Cel życia
Ponieważ Jezus Chrystus przywrócił Swoją ewangelię poprzez Proroka Józefa Smitha, „rozumiemy cel życia, rozumiemy, kim jesteśmy”, oświadczył Prezydent M. Russell Ballard (1928–2023). W swoim ostatnim świadectwie dla Kościoła Prezydent Ballard, pełniący wówczas obowiązki Prezydenta Kworum Dwunastu Apostołów, powiedział:
„Wiemy, kim jest Bóg; wiemy, kim jest Zbawiciel — dzięki Józefowi, który jako chłopiec udał się do gaju, szczerze szukając przebaczenia własnych grzechów […].
Zdumiewa mnie i jestem pewien, że wielu z was też czuje, jak jesteśmy błogosławieni wiedzą, jaką mamy o naszym celu w życiu, dlaczego tu jesteśmy, co powinniśmy starać się robić i osiągać w naszym codziennym życiu”.
W przypadku członków Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich wiedza ta obejmuje zrozumienie Boskiego „[doskonałego planu]” zbawienia. Znany również jako „wielki plan szczęścia”, „plan odkupienia” i „plan miłosierdzia” (Ks. Almy 42:8, 11, 15), „usuwa tajemniczość z życia i niepewność z naszej przyszłości”. Zasadniczą częścią tego planu jest „[doktryna] Chrystusa”, która stanowi sedno celu życia.
Dzięki temu, że mamy ewangelię, wiemy, że jesteśmy dziećmi Boga wysłanymi na ziemię, aby zostały wypróbowane, oczyszczone i przygotowane, żeby zostać „[wyprowadzone] przez zmartwychwstanie zmarłych, przez tryumf i chwałę Baranka” (Doktryna i Przymierza 76:39). Znamy przykazania i jesteśmy „dostatecznie pouczeni, aby rozeznać między dobrem a złem” (II Ks. Nefiego 2:5). Wiemy, że jesteśmy na ziemi, aby kochać i służyć. Wiemy też, że Zbawiciel powołał nas, abyśmy przezwyciężyli świat i pomagali innym czynić to samo (zob. Ew. Jana 16:33; Doktryna i Przymierza 64:2) w przygotowaniu na Jego Drugie Przyjście.
Kiedy skupimy się na Nim, „radosne brzmienie Ewangelii naszego Pana Jezusa Chrystusa” — jak nazwał je Józef Smith — wzmocni nas w trudnych dniach i nada znaczenie i cel naszemu życiu oraz życiu bliźnich.
Każde kolano się zegnie — Dan Wilson, kopiowanie zabronione
Posłuszeństwo, błogosławieństwa, radość
Bóg dał nam moralną wolną wolę, abyśmy mogli być odpowiedzialni za nasze wybory (zob. Doktryna i Przymierza 101:78; II Ks. Nefiego 2:16). Ponieważ trzeba, aby „we wszystkim było przeciwieństwo” (II Ks. Nefiego 2:11), Szatan ma przyzwolenie na kuszenie nas do niewłaściwego korzystania z naszej wolnej woli.
Lecz Pan Jezus Chrystus, „wiedząc o klęsce, jaka spadnie na mieszkańców ziemi” w naszych czasach, powołał Proroka Józefa Smitha, „[przemówił] doń z nieba, i [dał] mu przykazania” (Doktryna i Przymierza 1:17). Ten wzorzec, według którego Pan objawia Swe przykazania i wolę Swoim prorokom, jest kontynuowany w naszych czasach przez Prezydenta Russella M. Nelsona — z tego samego powodu. Bóg pragnie prowadzić nas ku szczęściu w tym życiu i ku chwale celestialnej w życiu przyszłym.
Posłuszeństwo przykazaniom Boga powinno wynikać z naszego oddania Jemu i miłości do Niego. Sam Pan Jezus Chrystus głosił, że miłowanie Boga „jest [największym i pierwszym przykazaniem]” (zob. Ew. Mateusza 22:37–38). Rozszerzył swą myśl, gdy oznajmił: „Jeśli mnie miłujecie, przykazań moich przestrzegać będziecie” (Ew. Jana 14:15).
Jest nagroda za miłowanie Pana i przestrzeganie Jego przykazań. W tej dyspensacji opisał On „prawo nieodwołalnie zarządzone w niebie […], od którego są uzależnione wszystkie błogosławieństwa —
I kiedy otrzymujemy jakiekolwiek błogosławieństwo od Boga, dzieje się tak przez posłuszeństwo temu prawu, od którego jest ono uzależnione” (Doktryna i Przymierza 130:20–21).
Zatem ostatecznym rezultatem okazywania Panu miłości poprzez przestrzeganie Jego przykazań są błogosławieństwa, które przynoszą szczęście i radość.
Patrzenie na życie przez pryzmat przywróconej ewangelii i współczesnych objawień daje nam jasne spojrzenie. Mając jasną perspektywę naszego boskiego pochodzenia i przeznaczenia wiemy, że „dokładnie [to], co sprawia, że nasze doczesne życie jest najlepsze, może być dokładnie tym samym, co sprawi, że nasze życie przez całą wieczność będzie najlepsze z możliwych!”.
Podsumowanie
Zakończę tym, od czego zacząłem, przywołując moje spotkanie sprzed lat z nowo nawróconym mężczyzną w Japonii. Dzięki pilności własnej oraz misjonarzy i członków odnalazł przywróconą ewangelię Jezusa Chrystusa. Odnajdując ewangelię, odkrył również swój cel, który poszerzył jego wizję. Odnalazł też wielki plan szczęścia. Posłuszeństwo przymierzom ewangelii tego planu przyniosło mu błogosławieństwa i radość, które podniosły go zarówno docześnie, jak i duchowo.
Jego podróż, która doprowadziła go do członkostwa w Kościele Jezusa Chrystusa, pozwoliła mu stać się świadkiem Jezusa Chrystusa. Starszy Patrick Kearon z Kworum Dwunastu Apostołów opisał radość, która jest tego skutkiem:
„Dzięki miłosiernemu planowi naszego Ojca Niebieskiego dla każdego z Jego dzieci oraz dzięki niosącemu odkupienie życiu i misji naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa możemy — i powinniśmy — być najbardziej radosnym ludem na ziemi! Nawet gdy burze życia w często niespokojnym świecie uderzają w nas, możemy pielęgnować rosnące i trwałe poczucie radości i wewnętrznego spokoju z powodu naszej nadziei pokładanej w Chrystusie oraz naszego zrozumienia własnego miejsca w pięknym planie szczęścia”.
Wyrażam swą wdzięczność za przywróconą ewangelię Jezusa Chrystusa łącznie z wielkim planem szczęścia oraz składam o nich świadectwo. Zapraszam was, abyście skosztowali owoców ewangelii i odczuwali większą radość w tym życiu podczas waszej podróży ku życiu wiecznemu.