ប្រវត្តិ​សាសនាចក្រ
ការពិគ្រោះ​យោបល់​របស់ ម៉ាទិន ហារិស ជាមួយ​ពួកអ្នកប្រាជ្ញ


« ការពិគ្រោះ​យោបល់​របស់ ម៉ាទិន ហារិស ជាមួយ​ពួកអ្នកប្រាជ្ញ » ប្រធានបទ​ប្រវត្តិ​សាសនាចក្រ

ការពិគ្រោះ​យោបល់​របស់ ម៉ាទិន ហារិស ជាមួយ​ពួកអ្នកប្រាជ្ញ

ការពិគ្រោះ​យោបល់​របស់ ម៉ាទិន ហារិស ជាមួយ​ពួកអ្នកប្រាជ្ញ

នៅ​ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ១៨២៨ ម៉ាទិន ហារិស បានធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ទីក្រុង​ញូវយ៉ក ជាមួយនឹង​តួអក្សរ​មួយចំនួន​ចម្លង​ចេញពី​ផ្ទាំងចំណារ​នៃ​ព្រះគម្ពីរ​មរមន ដោយ​មាន​បំណង​បង្ហាញ​វា​ដល់​ពួកអ្នកប្រាជ្ញ​នៅ​គ្រឹះស្ថាន​ឧត្តមសិក្សា​ដែល​មាន​កិត្យានុភាព​បំផុត​មួយចំនួន​នៅក្នុង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក ។ ហារិស​បានរៀបរាប់​ដំណើររឿង​នៃ​ការធ្វើ​ដំណើរ​នេះ​ជាច្រើន​ដង​ក្នុង​ជីវិត​របស់​គាត់ ជាញឹកញាប់​ទៅកាន់​ពួក​អ្នកសម្ភាសន៍​ដែល​ចង់ដឹង​អំពី​បទពិសោធន៍​ដំបូងៗ​របស់​គាត់​នៅក្នុង​សាសនាចក្រ ។ ឆាល អាន់តុន ដែល​ជា​សាស្ត្រាចារ្យ​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​សាស្រ្តាចារ្យ​ជាច្រើន​ដែល​ហារិស​បានជួប ដែល​បញ្ជាក់​ថា ការប្រជុំ​នោះ​ពិត​ជា​បានកើតឡើង​មែន ។ ប៉ុន្តែ​ការខ្វែង​គំនិត​គ្នា​រវាង​ដំណើររឿង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ទាំងនេះ បាន​បន្សល់​នូវ​សំណួរ​មួយចំនួន​អំពី​ការធ្វើ​ដំណើរ​ដែល​មិនមាន​ចម្លើយ ។

រូបភាព​របស់ ម៉ាទិន ហារិស

រូប​គំនូរ​របស់ ម៉ាទិន ហារិស ដោយ លូវីស អេ រ៉ាមស៊ី

ការលើក​ទឹកចិត្ត​របស់​ហារិស

ឧទាហរណ៍ ប្រភព​ទាំងឡាយ​ចង្អុលបង្ហាញ​ពី​ការលើក​ទឹកចិត្ត ដែល​អាច​កើត​មាន​ជាច្រើន​ដង​សម្រាប់​ការធ្វើ​ដំណើរ​នេះ ។ ដំណើររឿង​ខ្លះ​បង្ហាញ​ថា ព្រះអម្ចាស់​បានបញ្ជា​ឲ្យ​ហារិស​ធ្វើ​ដំណើរ ខណៈ​ខ្លះ​ទៀត​ចង្អុលបង្ហាញ​ថា យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ឬ ហារិស ខ្លួន​ឯង​ជា​អ្នក​ជំរុញ ។ ហារិស​ប្រហែល​ជា​សង្ឃឹម​ថា ការអះអាង​គាំទ្រ​ពី​ពួក​អ្នកប្រាជ្ញ​នឹង​បំពេញ​ចិត្ត​ភរិយា​របស់​គាត់ លូស៊ី ដែល​មាន​ការសង្ស័យ​ចំពោះ​គម្រោង​បកប្រែ ឬ​ជួយ​គាត់​ឲ្យ​មាន​អារម្មណ៍​ថា​មាន​សុវត្ថិភាព​ជាង​មុន មុន​ពេល​សម្រេចចិត្ត​ជួយ​ផ្តល់​ហិរញ្ញប្បទាន​ដល់​ការបកប្រែ​នេះ ។ ប្រភព​ផ្សេង​ទៀត​បញ្ជាក់​ថា ហារិស​សង្ឃឹម​ថា​នឹង​ទទួល​បាន​ដំបូន្មាន​ពី​ពួក​អ្នកប្រាជ្ញ​អំពី​របៀប​បកប្រែ ។

ពួកអ្នកប្រាជ្ញ​បានពិគ្រោះ​យោបល់

នៅគ្រា​នៃ​ការធ្វើ​ដំណើរ​របស់ ម៉ាទិន ហារិស ។ លោកទាំងពីរ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ និង ហារិស ហាក់​មិន​បាន​ដឹង​ច្រើន​អំពី​ភាសា​នៅលើ​ផ្ទាំង​ចំណារ​នោះ​ទេ ។ យោងតាម​ដំណើររឿង​នៅពេល​ក្រោយ​មក​របស់​យ៉ូសែប ទេវតា​ដែល​ប្រគល់​ផ្ទាំងចំណារ​ឲ្យទៅ​លោក​បានបង្ហាញ​ថា វា​ជា​កំណត់ត្រា​របស់​អាមេរិក​ពី​បុរាណ ។ ជំនួស​ឲ្យ​ការស្វែងរក​ពួក​អ្នកប្រាជ្ញ​ដែល​មាន​ចំណេះដឹង​អំពី​អក្សរ​អេស៊ីព្ទ ( យ៉ូសែប​ក្រោយមក​បានដឹង​ថា ភាសា​នៅលើ​ផ្ទាំងចំណារ​នោះ​ត្រូវ​បានហៅ​ថា « អក្សរ​អេស៊ីព្ទ​កែទម្រង់ » ) វា​អាច​ថា ហារិស​បាន​ស្វែងរក​ដំបូន្មាន​ពី​ពួក​អ្នកប្រាជ្ញ​ដែល​មាន​ជំនាញ​ខាង​វត្ថុបុរាណ​របស់​អាមេរិក ។

នៅពេល​ដែល​ហារិស​កំពុង​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅកាន់​ទីក្រុង​ញូវយ៉ក គាត់​បាន​ឈប់​នៅ​ទីក្រុង​អាល់បានី រដ្ឋ​ញូវយ៉ក ដើម្បី​ទៅ​លេង លូធឺ ប្រាឌីស ដែល​ជា​បុរស​ម្នាក់​ដែល​ធ្វើ​ដំណើរ​ច្រើន​ជាមួយ​គ្រួសារ និង​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ផ្ទាល់ខ្លួន​ច្រើន​នៅ​ភូមិ​ប៉ាលម៉ៃរ៉ា ។ ជាក់ស្តែង ហារិស​បានស្វែងរក​យោបល់​របស់​ប្រាឌីស អំពី​អ្នក​ដែល​គួរ​ទៅ​ជួប​ទាក់ទង​នឹង​ការបកប្រែ​នេះ ។ បន្ទាប់មក គាត់​បានបន្តដំណើរ​ទៅ​ទីក្រុង​ញូវយ៉ក ដើម្បី​ជួប​ជាមួយ សាំយូអែល អិល មិចឆែល ដែល​ជា​អ្នក​ភាសាវិជ្ជា និង​ជា​អ្នកប្រាជ្ញ​មាន​ភាពល្បីល្បាញ​អំពី​វប្បធម៌​អាមេរិក​ពី​បុរាណ ។ ហារិស​ក៏​បានទៅ​ជួប ឆាល អាន់តុន ដែលជា​សាស្ត្រាចារ្យ​វ័យក្មេង​ផ្នែក​វេយ្យាករណ៍ និង​ភាសា​នៅ​មហាវិទ្យាល័យ​កូឡុំប៊ី នៅក្នុង​ទីក្រុង​ញូវយ៉ក ។ អាន់តុន​បានរៀនសូត្រ​ភាសា​ក្រិច និង​ឡាតាំង ។ ប៉ុន្តែ​ក៏​ធ្លាប់បាន​ចង​ក្រង​ដំណើររឿង​របស់​ជនជាតិ​អាមេរិកាំង​ឥណ្ឌា​ដើម​សម្រាប់​ការបោះ​ពុម្ភផ្សាយ ហើយ​មាន​ចិត្ត​ចង់​ពិនិត្យមើល​ឯកសារ​ដែល​ហារិស​យក​មក​ជូន​គាត់​មើល​ផងដែរ ។

ជំនួប​ជាមួយ ឆាល អាន់តុន

យោងតាម​ហារិស លោក ឆាល អាន់តុន បាន​ពិនិត្យមើល​តួអក្សរ​ទាំងនោះ ហើយ​រៀបចំ​សេចក្តីថ្លែងការណ៍​សម្រាប់​ចុះ​ហត្ថលេខា​ដោយ​ប្រកាស​ថា ​វា​ពិតប្រាកដ​មែន ប៉ុន្តែ​បានហែក​ចោល​សេចក្តីថ្លែងការណ៍​នោះ​វិញ នៅពេល​ដែល​គាត់​បានដឹង​ពី​របៀប​ដែល យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ បានទទួល​ផ្ទាំង​ចំណារ​នោះ ។ អាន់តុន​បានស្នើ​ឲ្យ​ហារិស​នាំ​យក​ផ្ទាំងចំណារ​ពិតប្រាកដ​នោះ​មក​ឲ្យ​គាត់ ប៉ុន្តែ​ហារិស​បានបដិសេធ ដោយ​បន្ថែម​ថា​ផ្នែក​នៃ​ផ្ទាំងចំណារ​នោះ​ត្រូវបាន​បិទត្រា ។ អាន់តុន​បាន​ឆ្លើយ​ថា « ខ្ញុំ​មិន​អាច​អាន​សៀវភៅ​បិទ​ត្រា​ទេ » ។ នៅក្នុង​សេចក្តី​ថ្លែងការណ៍​ក្រោយៗ​មក លោក​អាន់តុន​បាន​បដិសេធ​ថា​មិនបាន​ផ្ទៀងផ្ទាត់​តួអក្សរ​ទាំងនោះទេ ហើយបាន​ទទូចថា គាត់​គ្រាន់​តែ​បានណែនាំ​ហារិស​មិនឲ្យ​វិនិយោគ​លើ​ការបកប្រែ និង​ការបោះ​ពុម្ពផ្សាយ​នេះ ។ គាត់​ក៏បាន​បញ្ជាក់ថា ហារិស​បង្ហាញ​គាត់តែ​តួអក្សរ​ដែលបាន​ចម្លង​ប៉ុណ្ណោះ ខណៈដែល​ហារិស​នៅក្នុង​ដំណើររឿង​របស់​គាត់​មួយចំនួន​បានប្រាប់ថា គាត់​ក៏បាន​នាំយក​គំរូនៃ​ការបក​ប្រែ​របស់ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ អំពី​ការសរសេរ​ពី​បុរាណ​នេះ​ផងដែរ ។

រូបថត​របស់ ឆាល អាន់តុន

រូបថត​របស់ ឆាល អាន់តុន ។

លទ្ធផល​នៃការ​ធ្វើដំណើរ

ទោះជា​អ្វីដែល​បាន​កើតឡើង​ក្នុងអំឡុង​ពេល​ជំនួប​របស់​ហារិស​ជាមួយនឹង​​អាន់តុន​ក៏ដោយក្ដី ក៏​ហារិស​បានដើរ​ចេញ​មក​កាន់តែ​ជឿជាក់​ជាងមុនថា ផ្ទាំងចំណារ និងតួអក្សរ​ទាំងនោះ​គឺ​ពិតប្រាកដ ហើយ​គាត់​បានស្ម័គ្រចិត្ត​វិនិយោគ​ពេលវេលា និង​កម្លាំង​របស់គាត់​ដើម្បី​គាំទ្រ​ដល់ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ។ ក្រោយមក​គាត់ និង​យ៉ូសែប​បាន​និយាយ​អំពី​ការ​ទៅជួប​នឹងលោក​អាន់តុន ជាការ​បំពេញ​នៃ​ការព្យាករណ៍​របស់​អេសាយ ( ដែល​បានរៀបរាប់​ផងដែរ​នៅក្នុង​ព្រះគម្ពី​រមរមន​ដោយ​ផ្ទាល់ ) ថា « សៀវភៅ​ដែល​បិទ​ត្រា​ហើយ​ដល់​អ្នក​រាល់​គ្នា ជា​សៀវភៅ​ដែល​គេ​ជូន​ដល់​ម្នាក់​មាន​ចំណេះ ដោយ​ពាក្យ​ថា សូម​អ្នក​មើល​សៀវភៅ​នេះ​ទៅ តែ​អ្នក​នោះ​ឆ្លើយ​តប​ថា ខ្ញុំ​មើល​មិន​បាន​ទេ ពី​ព្រោះ​បិទ​ត្រា​ហើយ » ( អេសាយ ២៩:១១ ) ។

ប្រធានបទ ៖ ការបកប្រែ​ព្រះគម្ពីរ​មរមន

កំណត់ចំណាំ

  1. ទោះ​បី​ជា​តួអក្សរ​ជាច្រើន​នៃ​ព្រះគម្ពីរ​មរមន​ដែល​ទាក់ទង​នឹង​ជីវិត​របស់ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ មាន​នៅ​បន្ត​ក៏ដោយ ជាទូទៅ​អ្នកប្រាជ្ញ​យល់ស្រប​ថា អក្សរ​ទាំងនោះ​មិន​មែន​ជា « អក្សរ​របស់​អាន់តុន » ដែល ម៉ាទិន ហារិស បាន​យក​ទៅ​ទីក្រុង​ញូវយ៉ក​នោះទេ ( សូមមើល « Appendix 2: Copies of Book of Mormon Characters, Introduction » នៅលើ​គេហទំព័រ josephsmithpapers.org ។

  2. ដំណើរ​រឿង​ដែល​បាន​កត់ត្រា​ទុក​ដំបូង​បំផុត ដែល​បាន​រក​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ឆ្នាំ១៨៣២​របស់ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ចែង​ថា ហារិស​បាន​ប្រាប់ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ « ព្រះអម្ចាស់​បាន​បង្ហាញ​គាត់​ថា​ គាត់​ត្រូវ​ទៅ​ទីក្រុង​ញូវយ៉ក​ដោយនាំ​យក​តួអង្គ​មួយ​ចំនួន​ទៅជាមួយ » ( History, circa Summer 1832 ទំព័រ ៥ នៅលើ​គេហទំព័រ josephsmithpapers.org ) ។ សូមមើល​ផងដែរ អូលីវើរ ខៅឌើរី « Letter IV » Messenger and Advocate ភាគ ១ លេខ ៥ ( ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ​១៨៣៥ ) ទំព័រ ៨០; History, 1838–1856, Volume A-1 [ ថ្ងៃទី២៣ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ​១៨០៥–ថ្ងៃទី​៣០ ខែ​សីហា ឆ្នាំ​១៨៣៤ ] ទំព័រ ៩ នៅលើ​គេហទំព័រ josephsmithpapers.org ។

  3. ម៉ៃគល ហូបបឺដ ម៉ាខេ និង ហ្គែរីត ជេ ឌឺកម៉ាត From Darkness unto Light: Joseph Smith’s Translation and Publication of the Book of Mormon ( ទីក្រុង​ប្រូវ៉ូ យូថាហ៍ ៖ Brigham Young University, Religious Studies Center ឆ្នាំ​២០១៥ ), ទំព័រ 42–43 ។

  4. ស្ទេនលី ប៊ី ឃឹមបឹល « The Anthon Transcript: People, Primary Sources, and Problems » BYU Studies ភាគ ១០ លេខ ៣ ( និទាឃរដូវ ឆ្នាំ១៩៧០ ) ទំព័រ ៣៣២–៣៣៤ ។

  5. ម៉ាខេ និង ឌឺកម៉ាត From Darkness unto Light ទំព័រ ទំព័រ ៤៩–៥១ ។