« សន្លឹកសំណេរដោយដៃរបស់ព្រះគម្ពីរមរមនដែលបានបាត់ » ប្រធានបទប្រវត្តិសាសនាចក្រ
« សន្លឹកសំណេរដោយដៃរបស់ព្រះគម្ពីរមរមនដែលបានបាត់ »
សន្លឹកសំណេរដោយដៃរបស់ព្រះគម្ពីរមរមនដែលបានបាត់
នៅខែមិថុនាឆ្នាំ១៨២៨ យ៉ូសែប ស្មីធ បានអនុញ្ញាតដោយស្ទាក់ស្ទើរឲ្យស្មៀនរបស់លោក ម៉ាទិន ហារិស ខ្ចីសន្លឹកសំណេរដោយដៃនៃព្រះគម្ពីរមរមនដែលមានចំនួន ១១៦ ទំព័រ ។ ហារិសបានសន្យាថានឹងថែរក្សាសន្លឹកទាំងនោះ ហើយបង្ហាញវាដល់សមាជិកគ្រួសារតែមួយចំនួនប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែសន្លឹកទាំងនោះបានបាត់ភ្លាមៗ និងរកមិនឃើញវិញឡើយ ។ យ៉ូសែបបានស្វែងរកការណែនាំដ៏ទេវភាពអំពីរបៀបបន្តការបកប្រែដែលនៅសល់ ហើយបានរៀនដោយវិវរណៈពីរបៀបបញ្ចប់ការបកប្រែព្រះគម្ពីរមរមន ដោយមិនមើលឡើងវិញនូវអត្ថបទដែលមាននៅក្នុងសន្លឹកសំណេរដោយដៃដែលបានបាត់នោះទេ ។
កសិដ្ឋានរបស់ ម៉ាទិន ហារិស នៅជិតភូមិប៉ាលម៉ៃរ៉ាក្នុងឆ្នាំ១៩០៧ ។
អ្វីដែលបានដឹងតិចតួចអំពីខ្លឹមសារនៃសន្លឹកសំណេរដោយដៃដែលបានបាត់នោះមកពី យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ និងព្យាការីនីហ្វៃនៃព្រះគម្ពីរមរមន ។ យ៉ូសែបបានសរសេរថា សន្លឹកដែលបាត់នោះមាននូវគម្ពីរលីហៃ ។ ដូចជាព្រះគម្ពីរមរមនភាគច្រើនដែរ បញ្ជីរបស់លីហៃគឺជាការសង្ខេបដោយព្យាការីមរមនអំពីអ្វីដែលយ៉ូសែបហៅថា ផ្ទាំងចំណារលីហៃ ។ នីហ្វៃជាកូនប្រុសរបស់លីហៃបានពន្យល់ថា បញ្ជីនេះមានដំណើររឿងអំពីសុបិន ការនិមិត្ត ការព្យាករ និងការបង្រៀនរបស់លីហៃទៅដល់កូនៗរបស់លោក ។ នីហ្វៃបានសង្ខេបកំណត់ត្រារបស់លីហៃ មុននឹងសរសេរប្រវត្តិផ្ទាល់ខ្លួនរបស់លោក ។ យោងតាមពួកអ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួន ការសង្ខេបរបស់នីហ្វៃរួមមានជំពូកដំបូងៗនៃព្រះគម្ពីរមរមន ។ អ្នកផ្សេងទៀតស្មានថា សន្លឹកសំណេរដោយដៃនោះមិនត្រឹមតែមានគម្ពីរលីហៃប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជាឯកសារដែលសរសេរដោយអ្នកដទៃទៀតផងដែរ ប្រហែលជាមរមន ឬនរណាម្នាក់ដែលធ្លាប់រស់នៅក្នុងចន្លោះពេលលីហៃ និងស្តេចបេនយ៉ាមីន ។
នៅពេលដែលសន្លឹកសំណេរដោយដៃនោះបានបាត់ យ៉ូសែប ស៊្មីធ និង ម៉ាទិន ហារិស មិនបានដឹងអំពីការសង្ខេបរបស់នីហ្វៃទេ ។ ជាលទ្ធផល នៅពេលយ៉ូសែបបានដឹងថា ហារិសបានបាត់សន្លឹកសំណេរដោយដៃនោះ ។ យ៉ូសែបបានគិតថា លោកបានបរាជ័យក្នុងកិច្ចការដ៏ទេវភាពរបស់លោក ។ យ៉ូសែបមិនបានបន្តការបកប្រែប្រហែលប្រាំបួនខែ ។ ក្រោយមក នៅពេលដែលលោក និងស្មៀនថ្មីរបស់លោក អូលីវើរ ខៅឌើរី បានបកប្រែជិតដល់ចុងបញ្ចប់នៃកំណត់ត្រានោះ ។ យ៉ូសែបបានទូលសុំវិវរណៈអំពីថាតើត្រូវបកប្រែឯកសារដែលបាត់នោះឡើងវិញឬអត់ ។ វិវរណៈនេះ ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្តីសញ្ញា ១០ ) បានចែងថា ផ្ទាំងនីហ្វៃមានដំណើររឿងស្រដៀងទៅនឹងគម្ពីរលីហៃដែរ ប៉ុន្តែមានការផ្តោតខ្លាំងជាងទៅលើប្រវត្តិខាងវិញ្ញាណនៃគ្រួសាររបស់លីហៃ ។ យ៉ូសែបបានរៀនថា លោកគួរបកប្រែផ្ទាំងរបស់នីហ្វៃរហូតដល់លោកទៅដល់កន្លែងដែលសន្លឹកសំណេរដោយដៃនោះបានបាត់ទៅ ។ វិវរណៈក៏បានហាមឃាត់យ៉ូសែបពីការបកប្រែឡើងវិញនូវគម្ពីរលីហៃ ហើយបានព្រមានលោកអំពីសត្រូវដែលមានសន្លឹកសំណេរដោយដៃដែលបានបាត់នោះ ដែលអាចព្យាយាមរៀបចំអត្ថបទ ហើយក្រោយមកបង្ខូចកំណែដែលបានបោះពុម្ពនៃព្រះគម្ពីរមរមន ។ យ៉ូសែបមានការព្រួយបារម្ភយ៉ាងខ្លាំងអំពីលទ្ធភាពនៃការកែប្រែសន្លឹកសំណេរដោយដៃនោះ ដែលនៅក្នុងបុព្វកថានៃព្រះគម្ពីរមរមន លោកបានព្រមានអ្នកសមគំនិតកុំឲ្យប្រឆាំងនឹងកិច្ចការរបស់ព្រះ ។ គ្មាននរណាម្នាក់បានចេញមកជាមួយនឹងសន្លឹកសំណេរដោយដៃដែលបានបាត់នោះទេ ។
ប្រធានបទដែលទាក់ទង ៖ ការបកប្រែព្រះគម្ពីរមរមន