ประวัติศาสนจักร
นักวิจารณ์พระคัมภีร์มอรมอน


“นักวิจารณ์พระคัมภีร์มอรมอน,” หัวข้อประวัติศาสนจักร

“นักวิจารณ์พระคัมภีร์มอรมอน”

นักวิจารณ์พระคัมภีร์มอรมอน

แม้ก่อนที่พระคัมภีร์มอรมอนจะตีพิมพ์ในปี 1830 บทความในหนังสือพิมพ์วิพากษ์วิจารณ์หนังสือเล่มนี้และโจเซฟ สมิธที่เป็นผู้แปล โจเซฟตอบคําวิพากษ์วิจารณ์ดังกล่าวโดยยืนยันว่าเทพนําทางท่านไปหาบันทึกโบราณซึ่งท่านแปลโดยของประทานและเดชานุภาพของพระผู้เป็นเจ้า ชาวอเมริกันหลายคนในเวลานั้นเชื่อว่าพระคัมภีร์ไบเบิลเป็นตัวแทนพระวจนะเพียงอย่างเดียวของพระผู้เป็นเจ้า และการปรากฏของพระคัมภีร์เล่มใหม่จุดชนวนให้เกิดการถกเถียงกันอย่างรุนแรง ผู้เขียนบางคนต่อต้านพระคัมภีร์มอรมอนอย่างเปิดเผยโดยไม่เชื่อมั่นในเรื่องราวของโจเซฟเกี่ยวกับที่มาอันศักดิ์สิทธิ์ของหนังสือนี้

พระคัมภีร์มอรมอนในปี 1830

พระคัมภีร์มอรมอนในปี 1830

นักวิจารณ์ยุคแรกสามคนกําหนดวาระสําหรับการวิพากษ์วิจารณ์หนังสือเล่มนี้อย่างต่อเนื่องเป็นครั้งแรก แอบเนอร์ โคล, อเล็กซานเดอร์ แคมพ์เบลล์ และเอเบอร์ ดี. ฮาวต่างกล่าวหาว่าโจเซฟ สมิธใช้พระคัมภีร์มอรมอนเป็นส่วนหนึ่งของแผนอุบายซับซ้อนเพื่อฉ้อโกงสาธารณชน โคล (เขียนภายใต้นามแฝงว่า โอบาดีห์ ด็อกเบอร์รี) ตีพิมพ์ข้อความที่ตัดตอนมาจากพระคัมภีร์มอรมอนในหนังสือพิมพ์ของเขาก่อนที่โรงพิมพ์จะพิมพ์หนังสือเสร็จ แม้โคลทําตามข้อเรียกร้องของโจเซฟให้ยุติตีพิมพ์ซ้ำข้อความที่ตัดตอนมา แต่เขายังคงเขียนบทความเยาะเย้ยพระคัมภีร์มอรมอนและประณามสิ่งที่เขารู้สึกว่าเป็นความคลั่งไคล้ทางศาสนา สองปีต่อมา อเล็กซานเดอร์ แคมป์เบลล์ รัฐมนตรีที่เป็นนักบูรณะศาสนาได้ดำเนินการต่อไปโดยตีพิมพ์ “การวิเคราะห์พระคัมภีร์มอรมอน” ซึ่งตรวจสอบหนังสือเล่มนี้ว่ามีความไม่สอดคล้องกับพระคัมภีร์ไบเบิลหรือไม่ แคมป์เบลล์แย้งว่าโจเซฟยกองค์ประกอบที่เป็นเอกลักษณ์ของพระคัมภีร์มอรมอนออกจากวัฒนธรรมของเขา โดยเพียงแค่สะท้อนแนวคิดทางศาสนาจากยุคของเขาเอง เอเบอร์ ฮาว นักข่าวชาวโอไฮโอคิดว่าหนังสือเล่มนี้เกินความสามารถของโจเซฟ และโต้แย้งว่าโจเซฟลอกเลียนเรื่องราวจากต้นฉบับที่ไม่ได้เผยแพร่ซึ่งเขียนโดยชายคนหนึ่งชื่อโซโลมอน สปอลดิง เพื่อสนับสนุนการสันนิษฐานนี้ เขาตีพิมพ์เรื่องราวจากวิสุทธิชนยุคสุดท้ายที่ไม่ซื่อสัตย์และประจักษ์พยานจากชาวพอลไมราที่เต็มใจกล่าวคําสบถต่อโจเซฟ สมิธ

การสันนิษฐานการลอกเลียนเรื่องราวจากสปอลดิง เป็นที่รับรู้กันอย่างกว้างขวางจนผู้สอนศาสนา เช่น พาร์ลีย์ พี. แพรทท์ต้องทํางานอย่างหนักเพื่อสั่งสอนและเผยแพร่ข้อโต้แย้ง เมื่อค้นพบต้นฉบับจริงของสปอลดิงในทศวรรษ 1880 ผู้อ่านพบว่าไม่ค่อยมีความคล้ายคลึงกับพระคัมภีร์มอรมอน ถึงกระนั้น นักวิจารณ์ยังยืนยันว่าโจเซฟ สมิธต้องลอกเลียนแบบแนวคิดหลักของหนังสือเล่มนี้ ในปี 1902 ไอ. วูดบริดจ์ ไรลีย์ โต้แย้งว่าโจเซฟ สมิธและออลิเวอร์ คาวเดอรีแปลจากหนังสือ View of the Hebrews (มุมมองของชาวฮีบรู) ของอีธาน สมิธ ซึ่งเป็นหนังสือเกี่ยวกับการสืบลำดับเชื้อสายอินเดียนอเมริกันไปจนถึงชนเผ่าที่สาบสูญของอิสราเอล อย่างไรก็ตาม หลังจากถกเถียงกันมานานหลายทศวรรษ นักวิจารณ์ยังคงไม่สามารถแสดงให้เห็นถึงความเกี่ยวข้องกันที่สำคัญระหว่าง View of the Hebrews (มุมมองของชาวฮีบรู) และพระคัมภีร์มอรมอนได้ แม้คาวเดอรีจะอาศัยอยู่ใกล้กับอีธาน สมิธระยะเวลาหนึ่ง และหนังสือเล่มนี้มีอยู่ก่อนพระคัมภีร์มอรมอนเจ็ดปี แต่ไม่มีหลักฐานใดยืนยันว่าคาวเดอรีหรือโจเซฟ สมิธมีความรู้เกี่ยวกับงานนี้

ในช่วงทศวรรษที่ 1920 เจ้าหน้าที่ชั้นผู้ใหญ่วิสุทธิชนยุคสุดท้ายและนักประพันธ์ชื่อบี. เอช. โรเบิร์ตส์ โดยได้รับแรงกดดันจากการสันนิษฐานของไรลีย์ จึงเริ่มศึกษาคำวิพากษ์วิจารณ์พระคัมภีร์มอรมอนอย่างจริงจัง โรเบิร์ตส์สนับสนุนให้วิสุทธิชนยุคสุดท้ายตอบคําถามของนักวิจารณ์อย่างรอบคอบและจริงจัง งานของเขาเป็นการประกาศถึงความพยายามทำงานหนักมากขึ้นของผู้ศรัทธาในการปกป้องพระคัมภีร์และค้นหาคำตอบที่มีสาระสำคัญต่อคำวิจารณ์ สิ่งนี้นําไปสู่การค้นคว้าครั้งใหม่เกี่ยวกับสภาวะแวดล้อมแบบอเมริกันโบราณและโครงสร้างทางวรรณกรรมที่ซับซ้อนของพระคัมภีร์มอรมอน การถกเถียงระหว่างนักวิจารณ์กับผู้ปกป้องพระคัมภีร์มอรมอนยังคงมีอยู่จนถึงทุกวันนี้

ราวปลายศตวรรษที่ 20 นักวิชาการเริ่มให้ความสำคัญกับคุณภาพด้านวรรณกรรมและอิทธิพลทางศาสนาของพระคัมภีร์มอรมอนอย่างจริงจัง เริ่มตั้งแต่ปี 2003 สำนักพิมพ์ของมหาวิทยาลัยและสำนักพิมพ์ของผู้ค้าได้จัดพิมพ์พระคัมภีร์มอรมอนฉบับของตนเอง นักวิจารณ์วรรณกรรมบางคนไม่กล่าวถึงเรื่องความเชื่อทางศาสนา แต่ยอมรับว่าหนังสือเล่มนี้มีรูปแบบการเล่าเรื่องที่ซับซ้อนและสํานวนโวหารที่น่าสนใจ การศึกษาดังกล่าวอาจเป็นสัญญาณบ่งชี้ถึงอนาคตของการวิเคราะห์เชิงวิชาการเกี่ยวกับพระคัมภีร์มอรมอนที่ไม่ขัดแย้งกันมากนัก

หัวข้อที่เกี่ยวข้อง: Opposition to the Early Church (การต่อต้านศาสนจักรยุคแรก), การพิมพ์และจัดพิมพ์พระคัมภีร์มอรมอน, แผ่นจารึกทองคํา

อ้างอิง

  1. Alexander Campbell, Delusions: An Analysis of the Book of Mormon; with an Examination of Its Internal and External Evidences, and a Refutation of Its Pretences to Divine Authority (Boston: Benjamin H. Greene, 1832).

  2. E. D. Howe, Mormonism Unvailed: Or, a Faithful Account of That Singular Imposition and Delusion, from Its Rise to the Present Time (Painesville, Ohio: E. D. Howe, 1834).

  3. ดร.ฟิลาสตัส เฮิร์ลบัต ผู้เป็นวิสุทธิชนยุคสุดท้ายที่ถูกปัพพาชนียกรรม ได้รวบรวมคำให้การและส่งต่อให้ฮาวเพื่อตีพิมพ์หลังจากที่คำให้การเหล่านั้นไม่สามารถช่วยให้เฮิร์ลบัตชนะคดีความฟ้องร้องโจเซฟ สมิธได้ (ดู David W. Grua, “Joseph Smith and the 1834 D. P. Hurlbut Case,” BYU Studies, vol. 44, no. 1 [2005], 33–54).

  4. David J. Whittaker, “Early Mormon Pamphleteering,” Journal of Mormon History, vol. 4 (1977), 39–41; Solomon Spaulding, Manuscript Found: The Complete Original “Spaulding Manuscript,” ed. Kent P. Jackson (Provo, Utah: Religious Studies Center, Brigham Young University, 1996).

  5. อีธาน สมิธไม่ใช่ญาติของโจเซฟ สมิธ

  6. Larry E. Morris, “Oliver Cowdery’s Vermont Years and the Origins of Mormonism,” BYU Studies, vol. 39, no. 1 (2000), 122–23, footnote 3.

  7. B. H. Roberts, Studies of the Book of Mormon, ed. Brigham D. Madsen (Urbana: University of Illinois Press, 1985).

  8. ดูประวัติการค้นคว้าพระคัมภีร์มอรมอนได้จาก Terryl L. Givens, By the Hand of Mormon: The American Scripture that Launched a New World Religion (New York: Oxford University Press, 2002).

  9. Grant Hardy, ed., The Book of Mormon: A Reader’s Edition (Urbana: University of Illinois Press, 2003); Joseph Smith Jr., ผู้แปล, The Book of Mormon: Another Testament of Jesus Christ (New York: Doubleday, 2004); Joseph Smith Jr., ผู้แปล, The Book of Mormon, introduction by Laurie Maffly-Kipp (New York: Penguin Books, 2008); Royal Skousen, ed., The Book of Mormon: The Earliest Text (New Haven: Yale University Press, 2009).

  10. ดู Grant Shreve, “The Book of Mormon Gets the Literary Treatment,” Religion and Politics, May 23, 2017, religionandpolitics.org.