Konferencja generalna
Pewność w obecności Boga
Konferencja Generalna, kwiecień 2025


11:59

Pewność w obecności Boga

Kiedy pilnie dążymy do tego, aby prawdziwa miłość i cnota wypełniały nasze życie, nasza pewność w zbliżaniu się do Boga wzrośnie.

Moi drodzy bracia i siostry, jestem wdzięczny za to, że mogę do was przemawiać dzisiaj, na tej ważnej konferencji generalnej. Moje oczy wciąż się starzeją. Dziękuję za waszą wyrozumiałość, kiedy przekazuję moje przesłanie.

Żyjemy w czasach wielkiego rozpędu w Kościele Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich. Przepełnia mnie radość, gdy widzę postęp w tak wielu obszarach.

Szczególnie inspiruje mnie nasza młodzież. Służy ona tłumnie. Poszukuje swoich przodków i dokonuje obrzędów w świątyni. Nasi młodzi mężczyźni i kobiety biją rekordy liczby zgłoszeń do służby misjonarskiej. Dorastające pokolenie wyrasta na niezłomnych naśladowców Jezusa Chrystusa.

Prezydent Nelson z prawnuczką.

Niedawno poznałem moją nową prawnuczkę. Kiedy myślę o wyzwaniach, których doświadczy w swoim życiu, czuję wielkie pragnienie, aby pomóc jej budować wiarę w Jezusa Chrystusa. Życie zgodne z Jego ewangelią jest niezbędne w jej przyszłym szczęściu.

Ona, jak każdy z nas, będzie musiała stawić czoła wyzwaniom. Wszyscy doświadczymy chorób, rozczarowań, pokus i straty. Te wyzwania mogą zachwiać naszą pewnością siebie. Jednakże uczniowie Jezusa Chrystusa mają dostęp do innego rodzaju pewności.

Kiedy zawieramy i dotrzymujemy przymierzy z Bogiem, możemy mieć pewność, która rodzi się z Ducha. Pan powiedział Prorokowi Józefowi Smithowi, że nasza pewność siebie „umocni się w obecności Boga”. Wyobraźcie sobie pocieszenie, jakie niesie ze sobą pewność w obecności Boga!

Kiedy mówię o posiadaniu pewności przed Bogiem, mam na myśli pewność zbliżania się do Boga już teraz! Mówię o modlitwie z pewnością, że Ojciec Niebieski nas słyszy, że On rozumie nasze potrzeby lepiej niż my sami. Mówię o pewności, że On kocha nas bardziej, niż możemy to pojąć, że zsyła anioły, aby były z nami i z tymi, których kochamy. Mówię tu o pewności, że On pragnie pomóc każdemu z nas osiągnąć nasz najwyższy potencjał.

W jaki sposób możemy zdobyć taką pewność? Pan odpowiada na to pytanie tymi słowami: „Niechaj trzewia twoje będą […] pełne prawdziwej miłości dla wszystkich ludzi […] i niechaj cnota nieprzerwanie ozdabia twoje myśli, wówczas twoja pewność siebie umocni się w obecności Boga”.

To jest klucz! Mówiąc słowami samego Pana, prawdziwa miłość i cnota otwierają drogę do pewności siebie przed Bogiem! Bracia i siostry, możemy tego dokonać! Nasza pewność siebie naprawdę może umocnić się w obecności Boga, właśnie teraz!

Zastanówmy się zarówno nad prawdziwą miłością, jak i cnotą.

Po pierwsze, prawdziwa miłość. Dwa lata temu wezwałem nas, naśladowców Jezusa Chrystusa związanych przymierzem, abyśmy byli osobami pokój czyniącymi. Powtarzam to, co wtedy powiedziałem: „Gniew nigdy nie przekonuje. Wrogość nikogo nie buduje. Spory nigdy nie inspirują rozwiązań”.

Nieudawana prawdziwa miłość wobec wszystkich ludzi jest wyznacznikiem osób czyniących pokój! Konieczne jest, abyśmy kierowali się prawdziwą miłością w naszych wypowiedziach, zarówno publicznych, jak i prywatnych. Dziękuję tym z was, którzy wzięli sobie do serca moją poprzednią radę. Wciąż jednak stać nas na więcej.

Obecna wrogość w dialogu publicznym i w mediach społecznościowych jest alarmująca. Nienawistne słowa to śmiercionośna broń. Spory uniemożliwiają Duchowi Świętemu bycie naszym stałym towarzyszem.

Jako naśladowcy Jezusa Chrystusa powinniśmy przewodzić jako osoby pokój czyniące. Kiedy prawdziwa miłość stanie się częścią naszej natury, stracimy impuls do umniejszania bliźnich. Przestaniemy osądzać. Będziemy mieć prawdziwą miłość do ludzi ze wszystkich środowisk. Prawdziwa miłość wobec wszystkich ludzi jest niezbędna w naszym postępie. Prawdziwa miłość jest podstawą boskiego charakteru.

Błagajmy naszego Ojca Niebieskiego, aby wypełnił nasze serca większą prawdziwą miłością — szczególnie wobec tych, których trudno jest kochać — bo miłość bliźniego jest darem od naszego Ojca Niebieskiego dla prawdziwych naśladowców Jezusa Chrystusa. Zbawiciel jest Księciem Pokoju. Mamy być Jego narzędziami na rzecz pokoju.

Porozmawiajmy teraz o cnocie. Pan mówi nam, żeby cnota nieustannie ozdabiała nasze myśli. Wyobraźcie sobie, jak pozytywny wpływ wywrze to na każdą pozytywną myśl, kiedy wzbogacicie ją cnotą. Cnota sprawia, że wszystko staje się lepsze i szczęśliwsze! Z drugiej strony wyobraźcie sobie, co się stanie, kiedy dodacie cnotę do skalanej, okrutnej lub przygnębiającej myśli. Cnota odpędzi te myśli. Cnota uwolni was od niespokojnych, kłopotliwych myśli.

Bracia i siostry, świat staje się coraz bardziej niegodziwy, a my musimy stawać się coraz bardziej nieskalani. Nasze myśli, słowa i czyny muszą być niezmiennie cnotliwe i przepełnione nieskalaną miłością Jezusa Chrystusa do wszystkich ludzi. Przed nami wielka szansa na to, aby stać się ludźmi, którymi Bóg chce, żebyśmy się stali.

Regularne oddawanie czci Bogu w domu Pana zwiększa naszą zdolność zarówno do cnoty, jak i prawdziwej miłości. Zatem czas spędzony w świątyni zwiększa naszą pewność siebie przed Panem. Więcej czasu spędzonego w świątyni pozwoli nam przygotować się na Drugie Przyjście naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa. Nie znamy dnia ani godziny Jego przyjścia. Wiem jednak, że Pan nakłania mnie, abym wzywał nas do przygotowania się na ten „wielki i straszny dzień”.

Kiedy pilnie dążymy do tego, aby prawdziwa miłość i cnota wypełniały nasze życie, nasza pewność w zbliżaniu się do Boga wzrośnie. Zapraszam was, abyście podjęli intencjonalne kroki zmierzające do wzrostu waszej pewności siebie przed Panem. Wówczas, gdy będziemy zwracać się do naszego Ojca Niebieskiego z coraz większą pewnością, będziemy przepełnieni większą radością, a wasza wiara w Jezusa Chrystusa wzrośnie. Zaczniemy doświadczać duchowej mocy, która przekracza nasze najśmielsze nadzieje.

Jesteśmy wdzięczni Panu za przyśpieszenie budowy świątyń w ostatnich latach. Pod Jego kierownictwem ogłaszamy dzisiaj plany budowy świątyni w każdym z 15 następujących miejsc:

  • Reynosa, Meksyk

  • Chorrillos, Peru

  • Rivera, Urugwaj

  • Campo Grande, Brazylia

  • Porto, Portugalia

  • Uyo, Nigeria

  • San Jose del Monte, Filipiny

  • Nouméa, Nowa Kaledonia

  • Liverpool, Australia

  • Caldwell, stan Idaho

  • Flagstaff, stan Arizona

  • Rapid City, stan Południowa Dakota

  • Greenville, stan Południowa Karolina

  • Norfolk, stan Virginia

  • Spanish Fork, stan Utah

Świadczę, że Jezus Chrystus, Odkupiciel Izraela, prowadzi Swój Kościół. Przygotowuje się do ponownego przyjścia. Obyśmy również przygotowali się na Jego przyjęcie. O to się modlę, w imię Jezusa Chrystusa, amen.

Przypisy

  1. Mały kamień, który prorok Daniel zobaczył we śnie o dniach ostatnich, „[toczy] się […], dopóki nie wypełni całej ziemi” (zob. Ks. Daniela 2:31–45; Doktryna i Przymierza 65:2).

  2. Doktryna i Przymierza 121:45.

  3. „Pójdę przed waszym obliczem. Będę po waszej prawicy i po lewicy, a Duch mój będzie w waszych sercach, a aniołowie moi wokół was, aby was podtrzymać” (Doktryna i Przymierza 84:88).

  4. Doktryna i Przymierza 121:45; wyróżnienie dodane; zob. także werset 46.

  5. Russell M. Nelson, „Potrzebni są pokój czyniący”, Liahona, maj 2023, str. 98.

  6. Decyzja, aby spierać się z innymi, jest decyzją o życiu bez przewodnictwa Ducha Świętego.

  7. Mamy mieć prawdziwą miłość „dla wszystkich ludzi i dla domowników wiary” (Doktryna i Przymierza 121:45).

  8. To oznacza modlitwę „z całym zapałem serca” (Ks. Moroniego 7:48).

  9. Zob. Ks. Moroniego 7:48.

  10. Zob. Ks. Izajasza 9:5.

  11. Jak nauczał Józef Smith: „Jeśli [chcemy] udać się tam, gdzie jest Bóg, [musimy] być podobni do Boga, czyli posiąść zasady, jakie posiada Bóg” (Teachings of Presidents of the Church: Joseph Smith [2007], str. 72). Apostoł Paweł udzielił podobnego napomnienia, że powinniśmy „[przystąpić] tedy z ufną odwagą do tronu łaski, abyśmy dostąpili miłosierdzia i znaleźli łaskę ku pomocy w stosownej porze” (List do Hebrajczyków 4:16).

  12. Zob. Ew. Mateusza 24:36–37.

  13. Ks. Malachiasza 3:23; zob. także Ks. Sofoniasza 1:14–18.

  14. Pan powiedział nam, abyśmy „[pomnieli] na wiarę, cnotę, wiedzę, wstrzemięźliwość, cierpliwość, braterską łagodność, pobożność, prawdziwą miłość, pokorę, pilność” (Doktryna i Przymierza 4:6). Kiedy będziemy tak robić, nasza pewność wzrośnie, a wtedy, zgodnie z Jego własnymi słowami, kiedy poprosimy, otrzymamy. A gdy zakołaczemy, będzie nam otworzone. (Zob. Doktryna i Przymierza 4:7).

  15. Możemy doświadczyć tego, czego doświadczył lud Króla Beniamina: „Duch Pana zstąpił na nich i zostali napełnieni radością, otrzymawszy odpuszczenie swoich grzechów i mając spokój sumienia z racji swej niezmiernej wiary w Jezusa Chrystusa” (Ks. Mosjasza 4:3).