Ukryte skarby
Odnajdowanie Zadośćuczynienia Zbawiciela w Starym Testamencie
Przyjrzyj się uważnie; poznawaj dogłębnie.
Niektórzy ludzie mogą myśleć, że w Starym Testamencie, który został napisany przed narodzeniem Zbawiciela i nie wymienia Jezusa Chrystusa z imienia, nie jest zbyt wiele napisane o Wielkanocy. Księga Mormona wyjaśnia jednak, że ludzie w starożytnych czasach również znali Zbawiciela i wierzyli w Niego (zob. Ks. Jakuba 4:4).
Izraelici byli nauczani, że celem prawa Mojżesza było zwrócenie ich ku Chrystusowi. Na przykład, zostali uzdrowieni od ukąszeń jadowitych węży, spojrzawszy na miedzianego węża, którego Pan polecił zrobić Mojżeszowi. Mojżesz nauczał ich, że symbolizuje on Zbawiciela, który przyjdzie i zbawi ich od grzechów (zob. IV Ks. Mojżeszowa 21:7–9; Ks. Almy 33:18–20).
Niestety, z powodu zmian wprowadzanych na przestrzeni wieków — zarówno zamierzonych, jak i przypadkowych — miejscami brakuje w Biblii przejrzystości (zob. I Ks. Nefiego 13:23–27).
Mimo to, jeśli się postarasz, odnajdziesz wiele odniesień do Zbawiciela i Jego Zadośćuczynienia w Starym Testamencie. Omówmy kilka z nich!
Niedziela Palmowa, Getsemane i proces
„Oto twój król przychodzi do ciebie, sprawiedliwy on i zwycięski, łagodny i jedzie na ośle, na oślęciu, źrebięciu oślicy” (Ks. Zachariasza 9:9).
Miało to miejsce w dzień znany dziś jako Niedziela Palmowa, siedem dni przed Wielkanocą, kiedy Jezus wjechał triumfalnie do Jerozolimy (zob. Ew. Mateusza 21:15).
„Lecz on nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie. A my mniemaliśmy, że jest zraniony, przez Boga zbity i umęczony” (Ks. Izajasza 53:4).
W Getsemane Zbawiciel cierpiał za wszystkie grzechy — i poczuł smutki, boleści, choroby i udręki — wszystkich ludzi, którzy kiedykolwiek żyli lub będą żyć na ziemi. Dzięki temu wie, jak nas pocieszyć, gdy przechodzimy przez próby (zob. Ks. Almy 7:11–13; zob. także Ew. Mateusza 8:17).
„Znęcano się nad nim, lecz on znosił to w pokorze i nie otworzył swoich ust, jak jagnię na rzeź prowadzone i jak owca przed tymi, którzy ją strzygą, zamilkł i nie otworzył swoich ust” (Ks. Izajasza 53:7).
Jezus milczał, kiedy arcykapłan zadawał Mu pytania (zob. Ew. Marka 14:60–61).
Ukrzyżowanie
„Osaczyła mnie gromada złośników, Przebodli ręce i nogi moje” (Ks. Psalmów 22:17).
„Między siebie dzielą szaty moje i o suknię moją los rzucają” (Ks. Psalmów 22:19).
„Dodali żółci do pokarmu mego, A w pragnieniu moim napoili mnie octem” (Ks. Psalmów 69:22).
Ukrzyżowanie było powszechną formą egzekucji w tamtych czasach, ale oprócz tego rzymscy żołnierze byli szczególnie okrutni, szydząc ze Zbawiciela (zob. Ew. Jana 19:1–3; Ew. Mateusza 27:34–35, 48).
Zmartwychwstanie
„Wszechmocny Pan zniszczy śmierć na wieki i zetrze łzę z każdego oblicza, i usunie hańbę swojego ludu na całej ziemi, gdyż Pan powiedział” (Ks. Izajasza 25:8).
„Ja bowiem wiem, że Odkupiciel mój żyje i że jako ostatni nad prochem stanie! Że potem, chociaż moja skóra jest tak poszarpana, uwolniony od swego ciała będę oglądał Boga” (Ks. Joba 19:25–26).
Pan Jezus Chrystus zmartwychwstał. On teraz żyje! Niezliczone fragmenty pism świętych i świadectwa to potwierdzają. Co więcej, nasz Ojciec Niebieski od początku wiedział, że będziemy potrzebować Zbawiciela i przygotowywał Swoje dzieci na Jego przyjęcie od czasów Starego Testamentu.