Ανακαλύπτοντας τον εαυτό μου

Πρόσφατα παρακολούθησα τα μεγαλύτερα αδέλφια μου να παίρνουν διαφορετικούς δρόμους το ένα από το άλλο. Ο αδελφός μου προετοιμαζόταν να υπηρετήσει μία ιεραποστολή. Από την άλλη πλευρά, η αδελφή μου απομακρυνόταν εντελώς από την Εκκλησία. Η απόφασή της με μπέρδεψε και για λίγο δεν ήξερα πώς να την επεξεργασθώ.

Συνειδητοποίησα ότι η πίστη μου δεν ήταν κάτι που είχα επιλέξει – ήταν κάτι με το οποίο είχα μεγαλώσει. Έπρεπε να καταλάβω τι πραγματικά πίστευα για τον εαυτό μου. Πίστευα στο Ευαγγέλιο, επειδή ήταν αληθινό ή επειδή ήταν όλα όσα είχα ποτέ διδαχθεί; Και θα μπορούσα να είμαι καλό μέλος της Εκκλησίας, ακόμα και αν είχα ερωτήσεις;

Στράφηκα στις γραφές με νέα αποφασιστικότητα. Άρχισα να διαβάζω έχοντας κατά νου ερωτήσεις, επιζητώντας απαντήσεις και κατανόηση. Συνειδητοποίησα ότι το να κάνω ερωτήσεις για τα πιστεύω μου δεν σήμαινε ότι έχανα την πίστη μου. Αντιθέτως, σήμαινε ότι μπορούσα να οικοδομήσω ένα βαθύτερο, πιο προσωπικό θεμέλιο.

Η οικοδόμηση μίας μαρτυρίας δεν είναι ένα εφάπαξ γεγονός. Είναι μία διά βίου διαδικασία υποβολής ερωτήσεων, αναζήτησης και επιβεβαίωσης. Έχω αισθανθεί το Πνεύμα να δίνει μαρτυρία σε εμένα ότι το Ευαγγέλιο είναι αληθινό, αλλά έχω βιώσει επίσης στιγμές που αισθάνθηκα απόμακρη από τον Θεό. Η πίστη δεν είναι στατική. Είναι κάτι που πρέπει να καλλιεργούμε καθημερινώς μέσω προσευχής, μελέτης των γραφών και υπηρέτησης.

Μεγαλώνοντας στην Εκκλησία μου έχει δώσει ένα θεμέλιο, αλλά από εμένα εξαρτάται να οικοδομήσω επάνω σε αυτό. Καθώς συνεχίζουμε να στρεφόμαστε στον Κύριο, Εκείνος θα ενδυναμώσει την πίστη μας και θα μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τις αβεβαιότητες της ζωής.