Bóg jest zawsze z tobą

Kiedy miałam osiem lat, misjonarze podeszli na ulicy do mojej babci i cioci. Gdy poznałyśmy ewangelię, wszystkie zostałyśmy ochrzczone. Jednak w 2020 roku musiałyśmy przestać chodzić do kościoła z powodu COVID-u. Z czasem przestałyśmy wierzyć.

Dwa lata temu nawet nie wierzyłam w Boga ani nie wiedziałam, czy naprawdę istnieje. Pewnego dnia po szkole chciałam przejść na drugą stronę ulicy, żeby kupić przekąskę. Jednak głos powiedział mi, żebym nie przechodziła przez ulicę. Zatrzymałam się, a dwa samochody zderzyły się tuż przede mną. Gdybym przechodziła przez ulicę, samochody by mnie potrąciły, a może nawet zabiły. Przekonałam się wtedy, że Bóg mnie zna i kocha. Chociaż nie wierzyłam w Niego i nie chodziłam wtedy do kościoła, On nadal mnie kochał i chronił.

Ponownie zaczęłam czytać Księgę Mormona i przekonałam się, że jest ona słowem Boga. Zaczęłam znowu chodzić do kościoła. W kościele czuję spokój, miłość Boga i Jego pomoc. Czuję, że On zawsze jest ze mną, co sprawia, że jestem szczęśliwa.

Moim ulubionym hymnem jest „Jam dzieckiem Boga jest”, ponieważ przypomina mi on o tym, że Ojciec Niebieski kocha nas i nam pomaga. Lubię też werset II Ks. Nefiego 2:27, który wspomina o tym, w jaki sposób możemy wybierać między dobrem a złem.

Wiele miesięcy temu mój brat zaczął ze mną chodzić do kościoła, ale po jakimś czasie przestał. On martwi się tym, co pomyślą o nim jego przyjaciele i inni ludzie. Uważa, że chodzenie do naszego kościoła jest czymś wstydliwym, ale ja mu mówię, że nie ma znaczenia, co myślą przyjaciele. Liczy się to, co myśli Bóg.

Moja rodzina nie chodzi do kościoła. Chodzę sama. Ponieważ na mojej ulicy nie ma przystanków z autobusami jadącymi w stronę kościoła, idę około 30 minut, aby tam dotrzeć. Moja rodzina martwi się, co inni ludzie o nich pomyślą, ale odpowiadam, że to nie ma znaczenia, ponieważ znam prawdę.

Kiedy spotykam się ze przyjaciółmi, oni czasami piją kawę. A kiedy to widzę, czasem też chcę się napić kawy. Ale pamiętam, że Bóg jest ze mną. Trzyma mnie za rękę i mi pomaga. Słyszę głos, który mówi mi, żebym tego nie robiła, i wiem, że Bóg pomaga mi przezwyciężać te wyzwania.

Gdybym miała udzielić rady osobom w mojej sytuacji, powiedziałabym, że są bardzo błogosławieni i mają dużo wiary. Nie jesteście sami, ponieważ członkowie Kościoła i misjonarze mogą udzielić wam dobrych rad. Bóg was kocha. Jesteście Jego synami lub córkami, a On chce wam pomagać.