Ο Θεός είναι πάντοτε μαζί σας
Ακόμη και όταν δεν πίστευα στον Θεό, Εκείνος με αγαπούσε και με πρόσεχε.
Εικονογράφηση υπό Uran Duo
Ο Θεός με γνώριζε προτού Τον γνωρίσω εγώ
Όταν ήμουν οκτώ ετών, οι ιεραπόστολοι συνάντησαν τη γιαγιά και τη θεία μου στον δρόμο. Αφού μάθαμε για το Ευαγγέλιο, βαπτιστήκαμε όλοι. Το 2020, ωστόσο, έπρεπε να σταματήσουμε να πηγαίνουμε στην εκκλησία λόγω του COVID. Τελικώς σταματήσαμε να πιστεύουμε.
Πριν από δύο χρόνια, δεν πίστευα καν στον Θεό ούτε ήξερα αν υπήρχε. Μια μέρα μετά το σχολείο, ήθελα να διασχίσω τον δρόμο για να αγοράσω ένα σνακ. Όμως μια φωνή μού είπε να μην διασχίσω τον δρόμο. Σταμάτησα και δύο αυτοκίνητα τράκαραν ακριβώς μπροστά μου. Αν είχα διασχίσει τον δρόμο, τα αυτοκίνητα θα με είχαν χτυπήσει ή ίσως θα με είχαν σκοτώσει. Ήξερα τότε ότι ο Θεός με γνώριζε και με αγαπούσε. Μολονότι δεν πίστευα σε Εκείνον και δεν παρευρισκόμουν στην εκκλησία εκείνη την εποχή, Εκείνος παρ’ όλα αυτά με αγαπούσε και με προστάτευε.
Άρχισα να διαβάζω ξανά το Βιβλίο του Μόρμον και κατάλαβα ότι είναι ο λόγος του Θεού. Άρχισα επίσης να πηγαίνω ξανά στην εκκλησία. Όταν πηγαίνω στην εκκλησία, νιώθω γαλήνη, την αγάπη του Θεού και τη βοήθειά Του. Νιώθω ότι Εκείνος είναι πάντα μαζί μου και αυτό με κάνει ευτυχισμένη.
Ο αγαπημένος μου ύμνος είναι το «Είμαι Θεού παιδί», επειδή μου θυμίζει ότι ο Επουράνιος Πατέρας μάς αγαπά και μας βοηθά. Μου αρέσει επίσης η γραφή Νεφί Β΄ 2:27, η οποία μιλά για το πώς είμαστε ελεύθεροι να επιλέξουμε ανάμεσα στο σωστό και το λάθος.
Ο Θεός είναι μαζί μου στις δυσκολίες μου
Πριν από πολλούς μήνες, ο αδελφός μου άρχισε να έρχεται στην εκκλησία μαζί μου, αλλά μετά από λίγο σταμάτησε. Ανησυχεί για το τι θα σκεφτούν γι’ αυτόν οι φίλοι του και οι άλλοι. Νομίζει ότι είναι ντροπή να πηγαίνει στην εκκλησία μας, αλλά εγώ του λέω ότι δεν έχει σημασία τι σκέπτονται οι φίλοι. Αυτό που έχει σημασία είναι τι νομίζει ο Θεός.
Η οικογένειά μου δεν πηγαίνει στην εκκλησία. Πηγαίνω μόνη μου. Επειδή ο δρόμος μου δεν έχει λεωφορείο για το κτήριο της Εκκλησίας, περπατώ περίπου 30 λεπτά για να φθάσω εκεί. Η οικογένειά μου ανησυχεί για το τι θα σκεφθούν οι άλλοι γι’ αυτούς, αλλά εγώ λέω ότι δεν έχει σημασία, επειδή ξέρω ότι είναι αλήθεια.
Όταν συναντώμαι με τους φίλους μου, μερικές φορές πίνουν καφέ. Και όταν το βλέπω αυτό, μερικές φορές θέλω να πιω καφέ και εγώ. Όμως θυμάμαι ότι ο Θεός είναι μαζί μου. Μου κρατά το χέρι και με βοηθά. Ακούω μία φωνή που μου λέει να μην το κάνω και ξέρω ότι ο Θεός με βοηθά να υπερνικήσω αυτές τις δυσκολίες.
Είναι δύσκολο να παρευρίσκεται στην εκκλησία χωρίς την οικογένειά της, αλλά η Νάρα ξέρει ότι ο Θεός την αγαπά και την ευλογεί. Την προστάτευσε ακόμη και από ένα αυτοκινητικό δυστύχημα μία φορά.
Η συμβουλή μου σε άλλους σαν εμένα
Αν έπρεπε να δώσω συμβουλή σε κάποιον στη θέση μου, θα του έλεγα ότι είσαι τόσο ευλογημένος και έχεις πολλή πίστη. Δεν είστε μόνοι, επειδή τα μέλη της Εκκλησίας και οι ιεραπόστολοι μπορούν να σας δώσουν καλές συμβουλές. Ο Θεός σας αγαπά. Είστε υιός ή θυγατέρα Του και θέλει να σας βοηθήσει.
Η συγγραφέας ζει στο Ερεβάν της Αρμενίας.