I mówimy o Chrystusie

Żyjący prorocy w naszych czasach — którzy otrzymują objawienia od Boga, aby nas nauczać i prowadzić — coraz częściej zapraszają nas, abyśmy przyszli do Chrystusa […]. Moglibyśmy przytoczyć wiele przykładów zmian i ulepszeń ogłoszonych przez Pierwsze Prezydium, które mają na celu skupić naszą uwagę na Jezusie Chrystusie […].

Przyjrzyjmy się bliżej, jaki wpływ wywarły te zmiany. Po pierwsze, symbol Kościoła.

[…] Symbol ten odzwierciedla prawdę, że Chrystus znajduje się w centrum Swojego Kościoła i powinien być w centrum naszego życia […].

Ten znak symbolizuje miłość Zbawiciela Jezusa Chrystusa i stale przypomina o żyjącym Chrystusie […].

Zastanówmy się teraz nad znaczeniem Wielkanocy […]. Krótko mówiąc, zostaliśmy zachęceni, aby przenieść nasze świętowanie Wielkanocy na wznioślejszy i świętszy poziom […].

Wielkanoc pozwala nam uczcić zarówno zadość czyniącą ofiarę Jezusa Chrystusa, jak i Jego dosłowne, radosne Zmartwychwstanie […].

Choć wśród różnych chrześcijańskich teologów zdaje się narastać tendencja do postrzegania Zmartwychwstania w sensie przenośnym i symbolicznym, my podkreślamy naszą doktrynę, że „Zmartwychwstanie oznacza, że wszyscy ludzie, którzy kiedykolwiek żyli, zmartwychwstaną, a to Zmartwychwstanie jest dosłowne” […]. Jezus Chrystus zerwał więzy śmierci dla każdej żyjącej duszy […].

Podsumowując, świadczę, że wszyscy, którzy przyjmą zaproszenie naszego żyjącego proroka i jego doradców, aby bardziej świadomie upamiętniać święte wydarzenia związane z Wielkanocą, odkryją, że ich więź z Jezusem Chrystusem staje się coraz silniejsza.