Σαν μικρό παιδί

Ο Ιησούς… «προσκαλώντας ένα παιδάκι…

»και είπε: Σας διαβεβαιώνω, αν δεν επιστρέψετε, και γίνετε σαν τα παιδάκια, δεν θα μπείτε στη βασιλεία των ουρανών.

»Όποιος, λοιπόν, ταπεινώσει τον εαυτό του σαν αυτό το παιδάκι, αυτός είναι ο μεγαλύτερος στη βασιλεία των ουρανών»…

…Τι ήταν αυτό που έκανε τον ίδιο τον Χριστό να δακρύσει, στην πιο τρυφερή σκηνή σε όλο το Βιβλίο του Μόρμον; Τι δίδαξε ο Ιησούς, όταν κάλεσε επουράνια φωτιά και προστάτες αγγέλους να περικυκλώσουν εκείνα τα παιδιά, προστάζοντας τους ενηλίκους να «[δουν] τα μικρά [τους]»;

Δεν ξέρουμε τι ώθησε όλα αυτά, αλλά πρέπει να πιστεύω ότι είχε να κάνει με την αγνότητα και την αθωότητά τους, την έμφυτη ταπεινοφροσύνη τους και με το τι θα μπορούσε να φέρει στη ζωή μας, αν την διατηρούσαμε…

Όμως τα παιδιά πραγματικά Τον αγαπούν και αυτή η αγάπη μπορεί να μεταφερθεί και στις άλλες σχέσεις τους στην παιδική χαρά της ζωής. Κατά κανόνα, ακόμη και στα μικρότερα χρόνια τους, τα παιδιά αγαπούν τόσο εύκολα, συγχωρούν τόσο εύκολα, γελούν τόσο απολαυστικά, που ακόμη και η πιο ψυχρή, πιο σκληρή καρδιά μπορεί να λειώσει.

Λοιπόν, ο κατάλογος συνεχίζεται. Καθαρότητα; Εμπιστοσύνη; Θάρρος; Χαρακτήρας;…

Αδελφές και αδελφοί και φίλοι, στην κορυφή του καταλόγου των πιο όμορφων εικόνων που γνωρίζω βρίσκονται βρέφη, παιδιά και νέοι, τόσο ευσυνείδητοι και ανεκτίμητοι όσο αυτοί που αναφέραμε σήμερα. Καταθέτω μαρτυρία ότι είναι εικόνες του βασιλείου του Θεού που ανθίζει επάνω στη Γη, σε όλη του τη δύναμη και ομορφιά.