วิธีที่พระคริสต์ทรงช่วยผมรับมือกับโรควิตกกังวลทางศาสนา

ผมเคยต้องต่อสู้กับโรควิตกกังวลทางศาสนา ซึ่งในบางแง่มุมก็คล้ายกับ โรคย้ำคิดย้ำทำในบริบททางศาสนา ผมประสบปัญหามากกับพระคัมภีร์ที่บัญชาให้เราดีพร้อม ผมไม่เข้าใจเลยว่าจะเป็นไปได้อย่างไร

ผมรู้สึกอยู่พักหนึ่งว่า ความรับผิดชอบที่ต้องไปโบสถ์และอ่านพระคัมภีร์เป็นภาระ และการทำสิ่งเหล่านั้น ไม่ได้กลายเป็นนิสัยที่ดี แต่กลายเป็นพฤติกรรมย้ำคิดย้ำทำสำหรับผมแทน แต่ผมก็ยังทําสิ่งเหล่านั้นต่อไปเพราะท้ายที่สุดแล้วผมรู้ว่ามันดีและเป็นสิ่งที่ผมควรทํา

ในที่สุด ผมเรียนรู้ว่าการอ่านพระคัมภีร์ไม่ควรถูกมองว่าเป็นเพียงกิจวัตร แต่ควรเป็นการดำดิ่งลงไปในถ้อยคำของพระคัมภีร์อย่างแท้จริง ผมไม่เคยหยุดอ่านพระคัมภีร์เลย แต่การอ่านกลายเป็นสิ่งที่ผมรักที่จะทำเพื่อสัมผัสถึงพระวจนะของพระผู้เป็นเจ้าอย่างแท้จริงและรู้สึกว่าไม่เป็นการบังคับตนเองอีกต่อไป

ผมตระหนักว่าพระเยซูคริสต์ทรงชดเชยความไม่ดีพร้อมทั้งหมดของเรา เป้าหมายสูงสุดคืออยู่กับพระบิดาบนสวรรค์และรู้สึกถึงความบริบูรณ์แห่งปีติ ที่มีแต่พระองค์เท่านั้นที่ประทานให้ได้ เมื่อท่านถวายทุกสิ่งที่ท่านมีแด่พระคริสต์ ท่านถวายทั้งหัวใจแด่พระองค์โดยไม่รั้งสิ่งใดไว้ จากนั้นพระองค์จะประทานทุกสิ่งแก่ท่านได้ในแง่ทางวิญญาณ ผมเรียนรู้ที่จะถวายใจแด่พระคริสต์ และสิ่งอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการเป็นสานุศิษย์ของพระองค์ก็ตามมาเอง