เพื่อนกัมมี่แบร์

โดย นอร์แมน ฮิลล์

โรแวนต้องการเป็นเพื่อนของเออร์เนสต์ แต่เขาไม่รู้จะพูดอะไร

เรื่องจริงจากสหรัฐอเมริกา

ภาพประกอบของเด็กชายหน้าเศร้าเอื้อมมือไปหาเด็กชายหน้าเศร้าที่กําลังนั่งอยู่บนพื้นหญ้าด้านนอกด้วยความเป็นห่วง โดยมีกัมมี่แบร์ลอยอยู่ด้านหลัง

โรแวนมองดูขณะที่มิสโบรดี้เชิญนักเรียนใหม่มายืนหน้าชั้นเรียน

“นี่คือเออร์เนสต์” มิสโบรดี้กล่าว “เขาเพิ่งมาถึงฮาวายจากประเทศที่เรียกว่ายูเครน และพูดภาษาอังกฤษไม่ได้เลย ทุกคนจะใจดีและเป็นเพื่อนกับเขาได้ไหมจ๊ะ?”

โรแวนและเพื่อนร่วมชั้นพยักหน้า

เออร์เนสต์ก้มหน้าและขมวดคิ้ว เขาเป็นคนเดียวที่สวมกางเกงขายาวและเสื้อเชิ้ตแขนยาว

โรแวนสงสัยว่าจะเป็นอย่างไรถ้าย้ายไปประเทศใหม่และไม่พูดภาษาของที่นั่น ฟังดูน่ากลัว!

ในช่วงพัก โรแวนเห็นเออร์เนสต์เดินไปนั่งตรงจุดหนึ่งตามลำพังนขณะที่เด็กคนอื่นๆ วิ่งออกไปเล่นด้วยกัน เขายังคงขมวดคิ้วอยู่

โรแวนอยากเป็นเพื่อนกับเขา แต่ไม่รู้จะพูดอะไร พวกเขาจะเป็นเพื่อนกันได้อย่างไรถ้าไม่พูดภาษาเดียวกัน?

หลังเลิกเรียน โรแวนกลับบ้านและขอให้คุณพ่อช่วย “คุณพ่อช่วยผมหาวิธีพูดในภาษายูเครนได้ไหมครับ?” โรแวนถาม “มีเด็กคนใหม่ในชั้นเรียนของเราที่ไม่พูดภาษาอังกฤษ”

คุณพ่อพยักหน้า “แน่นอน”

อย่างแรก พวกเขาหาวิธีพูดว่า “ได้เวลาอาหารกลางวันแล้ว” โรแวนฟังคําตอบ “Nastav obidniy chas” โรแวนพยายามพูดสองสามครั้ง เป็นเรื่องยากทีเดียว! เขาจึงหาวิธีพูดว่า “สวัสดี”

“Pryvit” เสียงบนคอมพิวเตอร์บอกเขา อันนั้นง่ายกว่า โรแวนฟังคำนั้นซ้ำไปซ้ำมา แล้วก็ฝึกพูดตาม

วันรุ่งขึ้นระหว่างช่วงพัก โรแวนก็เห็นเออร์เนสต์นั่งอยู่บนหญ้าตามลำพังอีกครั้ง โรแวนยืนอยู่ข้างๆ เขาและยิ้ม “Pryvit!” เขาพูดด้วยเสียงดัง เขาหวังว่าเขาพูดถูกต้อง

เออร์เนสต์ยิ้มและยื่นกัมมี่แบร์ให้โรแวน

โรแวนนั่งข้างเออร์เนสต์และพูดว่า Pryvit อีกครั้ง จากนั้นเขาพูดว่า “สวัสดี”

“สวัสดี” เออร์เนสต์พูดช้าๆ เขาให้กัมมี่แบร์กับโรแวนอีกตัว กลิ่นมันเหมือนส้ม อร่อยและเคี้ยวหนึบ

ภาพประกอบของเด็กผู้ชายกำลังยื่นกัมมี่แบร์ให้เด็กผู้ชายอีกคนที่โอบแขนรอบเขาอยู่

โรแวนวาดเส้นสี่เส้นในดินข้างๆ เพื่อสร้างตารางเกมเอ็กซ์โอ เขาสอนเออร์เนสต์วิธีเล่น เป็นเรื่องยากที่จะอธิบายเพราะพวกเขาไม่ได้พูดภาษาเดียวกัน บางครั้งเออร์เนสต์ก็วาดกากบาท แม้ไม่ใช่ตาของเขา แต่โรแวนไม่ถือสา เขาแค่อยากผูกมิตรกับเพื่อนใหม่

ทุกวันในสัปดาห์นั้น โรแวนเล่นกับเออร์เนสต์ในช่วงพัก พวกเขาแบ่งกัมมี่แบร์และเล่นเกมด้วยกัน

วันหนึ่งที่บ้าน คุณพ่อถามว่า “เด็กคนใหม่ในชั้นของลูกเป็นไงบ้าง?” ลูกได้ฝึกพูดคำที่เรียนรู้หรือยัง?”

“ครับ! ชื่อของเขาคือเออร์เนสต์” โรแวนกล่าว “เราเล่นเกมช่วงพัก และเขาให้กัมมี่แบร์ผม”

คุณพ่อยิ้ม “นั่นเยี่ยมเลย” เขานั่งถัดจากโรแวนบนโซฟา “เออร์เนสต์กับครอบครัวของเขาเป็นผู้ลี้ภัย พวกเขามาจากประเทศที่ห่างไกลมาก” เอ็ลเดอร์เคียรอนกล่าวว่าพระเยซูคริสต์ทรงเป็นผู้ลี้ภัยเมื่อยังทรงเป็นเด็กและทรงขอให้เราเป็นเพื่อนเมื่อเราพบผู้คนจากประเทศอื่น ลูกคิดว่าการจะเป็นเพื่อนที่ดีต้องมีอะไรบ้าง?”

โรแวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ต้องใช้ความรักและหาเกมมาเล่นด้วยกันครับ” เขากล่าว “แล้วคนอื่นก็จะสามารถมาร่วมเล่นเกม และได้รู้จักกันมากขึ้นด้วย”

คุณพ่อดึงโรแวนเข้ามากอด “ลูกกําลังติดตามพระเยซูและทําสิ่งที่ศาสดาพยากรณ์ขอให้เราทํา” เขากล่าว “และตอนนี้ลูกก็มีเพื่อนใหม่แล้ว”