„Wielkanocne przedstawienie”, Przyjaciel, marzec 2026, str. 16–23.
Wielkanocne przedstawienie
Przy użyciu tego scenariusza możesz wraz z rodziną i przyjaciółmi przedstawić historię Wielkanocy. Możecie nawet ubrać się tak, jak ubierali się ludzie w Jerozolimie za czasów Zbawiciela.
Podczas odgrywania scen wyobraźcie sobie, jak by to było, gdybyście byli tam z Jezusem. Jak byście się czuli? Po zakończeniu przedstawienia porozmawiajcie o tym, czego się nauczyliście i co czuliście.
Scena 1.
Niedziela Palmowa
Uczniowie Jezusa ustawiają się w rzędzie, aby utworzyć ścieżkę dla osoby trzymającej ilustrację. Machają liśćmi palmowymi.
Narrator: W niedzielę przed swoją śmiercią Jezus Chrystus przybył do Jerozolimy na osiołku. „Gdy zaś zbliżał się już […], zaczęła cała rzesza uczniów radośnie chwalić Boga wielkim głosem za wszystkie cuda, jakie widzieli”.
Osoba trzymająca ilustracje przechodzi ścieżką, trzymając obraz nr 1 (Jezus Chrystus na oślęciu). Uczniowie Jezusa kilkukrotnie wołają „Hosanna!”, machając liśćmi palmowymi.
Uczeń 1.: „Błogosławiony, który przychodzi jako król w imieniu Pańskim; na niebie pokój i chwała na wysokościach”.
Narrator: „A gdy wjechał do Jerozolimy, poruszyło się całe miasto, mówiąc: Któż to jest?”.
Uczeń 2.: „To jest prorok Jezus, ten z Nazaretu Galilejskiego”.
Wszyscy śpiewają trzecią zwrotkę pieśni pt. „Cudowny Zbawco” (Biblioteka muzyczna / Muzyka dla dzieci).
Scena 2.
Ostatnia Wieczerza
Narrator: W czwartek Jezus Chrystus zgromadził Swoich uczniów i udzielił im sakramentu.
Osoba trzymająca ilustracje trzyma obraz nr 2 (Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy). Uczniowie Jezusa siadają i patrzą na ilustrację przedstawiającą Jezusa.
Narrator: „A gdy oni jedli, wziął chleb i pobłogosławił, łamał i dawał im, i rzekł: Bierzcie, to jest ciało moje”.
Jeden z uczniów Jezusa z szacunkiem podnosi chleb.
Narrator: „Potem wziął kielich, podziękował, dał im i pili z niego wszyscy. I rzekł im: To jest krew moja nowego przymierza, która się za wielu wylewa” .
Jeden z uczniów Jezusa z szacunkiem podnosi kielich.
Narrator: Jezus nauczył ich też czegoś ważnego. Powiedział: „Nowe przykazanie daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem […]. Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli miłość wzajemną mieć będziecie”.
Wszyscy śpiewają pieśń pt. „Miłość wzajemna” (Śpiewnik dla dzieci, str. 74).
Scena 3.
Ogród Getsemane
Narrator: „Wtedy idzie Jezus z nimi do ogrodu, zwanego Getsemane, i mówi do uczniów: Siądźcie tu, a Ja tymczasem odejdę tam i będę się modlił”.
Uczniowie Jezusa siadają razem po jednej stronie sceny. Osoba trzymająca ilustracje staje po drugiej stronie sceny, trzymając obraz nr 3 (Jezus modli się w ogrodzie).
Narrator: „Potem [Jezus] postąpił nieco dalej, upadł na oblicze swoje, modlił się i mówił: Ojcze mój, jeśli można, niech mnie ten kielich minie; wszakże nie jako Ja chcę, ale jako Ty”.
Uczniowie Jezusa kładą się i udają, że zasypiają.
Narrator: Kiedy Zbawiciel się modlił, Jego uczniowie zapadli w sen. Jezus cierpiał w ogrodzie samotnie. Czuł cały nasz ból i smutek, aby nas zrozumieć i nam pomóc. Cierpiał, aby zapłacić cenę naszych grzechów.
Wszyscy śpiewają pieśń pt. „Tam, gdzie święty ogród był” (Muzyka z Liahony, kwiecień 2019).
Scena 4.
Krzyż
Narrator: Kiedy Jezus skończył się modlić, żołnierze zabrali Go i związali. Mimo że nie zrobił nic złego, przywódcy postanowili skazać Go na śmierć.
Osoba trzymająca ilustracje trzyma obraz nr 4 (Zbawiciel na krzyżu). Uczniowie Jezusa klęczą dookoła, patrząc na ilustrację.
Narrator: Kiedy Jezus wisiał na krzyżu, powiedział: „Ojcze, odpuść im, bo nie wiedzą, co czynią”. Nawet w obliczu wielkiego bólu był doskonałym przykładem miłości i przebaczenia.
Wszyscy śpiewają hymn pt. „Na wzgórzu, na zielonym” (Hymny, nr 110).
Scena 5.
Grobowiec
Narrator: Po śmierci Jezusa Chrystusa Jego ciało leżało w grobie przez trzy dni. Trzeciego dnia Maria Magdalena i inne kobiety przyszły odwiedzić grób. „I zastały kamień odwalony od grobowca. […]. A wszedłszy do środka, nie znalazły ciała Pana Jezusa”.
Maria i kobiety ze smutkiem wchodzą na scenę i rozglądają się zdezorientowane.
Narrator: Dwóch aniołów ukazało się kobietom i przemówiło do nich.
Anioł 1. i Anioł 2. wchodzą na scenę obok Marii.
Anioł 1.: „Wy się nie bójcie; wiem bowiem, że szukacie Jezusa ukrzyżowanego”.
Anioł 2.: „Nie ma go tu, bo wstał z martwych”.
Narrator: „I odeszły prędko od grobu z bojaźnią i wielką radością, i pobiegły oznajmić to [innym] uczniom jego”.
Maria i kobiety radośnie zbiegają ze sceny, aby podzielić się dobrą nowiną ze wszystkimi.
Maria: Wstał z martwych! Jezus Chrystus żyje!
Osoba trzymająca ilustracje trzyma obraz nr 5 (Zmartwychwstały Chrystus). Wszyscy wracają na scenę.
Narrator: Nasz Zbawiciel powstał z martwych w Wielkanocny poranek. Za Jego sprawą wszystko się zmieniło. Możemy mieć nadzieję, odczuwać pokój i szczęście. On jest z nami dzisiaj i zawsze, bo On żyje.
Wszyscy śpiewają pieśń pt. „Jezus zmartwychwstał” (Śpiewnik dla dzieci, str. 44).
Ilustracje — Róisín Hahessy Obrazy — Dan Burr. Kopiowanie dozwolone tylko na użytek kościelny.