Wielki Tydzień Mii

Mama i tata przeczytali w pismach świętych historię o Niedzieli Palmowej. Kiedy Jezus Chrystus przybył do Jerozolimy, ludzie machali gałązkami palmowymi i wołali: „Hosanna!”.

Moja siostra, Lucy, trzymała w rękach ilustrację przedstawiającą Jezusa jadącego na osiołku. Reszta z nas machała papierowymi gałązkami. Czułam się szczęśliwa, wyobrażając sobie, że witam Jezusa.

Jezus zdenerwował się tym, że ludzie sprzedawali różne rzeczy w świątyni, więc przegonił ich stamtąd. Pozbieraliśmy śmieci z krzaków wokół kościoła. Cieszę się, że mogliśmy zadbać o dom Boga!

Mama czytała historie opowiadane ludziom przez Jezusa Chrystusa. Słuchaliśmy, a następnie ulepiliśmy z gliny różne przedmioty z opowieści. Lucy ulepiła owcę, ponieważ Jezus jest Dobrym Pasterzem. Ja zrobiłam małą lampkę oliwną. Dzięki temu pamiętam, aby moje serce było pełne wiary.

Tata opowiedział nam o tym, jak Maria namaściła stopy Jezusa Chrystusa specjalnym olejkiem. Jego zapach wypełniał cały dom.

Nie mieliśmy tego specjalnego olejku. Zamiast tego użyliśmy cynamonu i przygotowaliśmy deser. Mama powiedziała, że kiedy poczujemy zapach cynamonu podczas pieczenia ciasta, powinniśmy pomyśleć o tym, co moglibyśmy dać Jezusowi.

Zapaliliśmy świece i zaśpiewaliśmy pieśń, tak jak śpiewali Jezus Chrystus i Jego uczniowie podczas Ostatniej Wieczerzy. Jedliśmy chlebek pita i piliśmy sok z winogron na pamiątkę pierwszego sakramentu. Jedliśmy też owoce granatu, które przypominają nam o krwi Jezusa, oraz oliwki dla przypomnienia o ogrodzie Getsemane.

Podczas naszego posiłku na zewnątrz rozległ się grzmot. Czułam się bezpieczna i wdzięczna, wiedząc, że Jezus już zmierzył się z najciemniejszą burzą.

Przeczytaliśmy o tym, jak Jezus Chrystus umarł za nas. Potem zabraliśmy pustą donicę do ogrodu i przewróciliśmy ją na bok, jak grobowiec. Wokół niej wysypaliśmy ziemię i kamienie, ale otwór zostawiliśmy odkryty. Mama dała nam figurkę, która symbolizuje ciało Jezusa. Z szacunkiem zawinęliśmy ją w białą chustę i umieściliśmy w donicy.

Mimo, że była to tylko donica, było mi smutno, kiedy zasłaniałam otwór kamieniem.

Mama powiedziała, że po śmierci Jezus Chrystus rozpoczął pracę misjonarską w świecie duchów. W ten sposób ludzie, którzy nie poznali Jego ewangelii na ziemi, mogli mimo wszystko się o Nim dowiedzieć. W świątyniach możemy przyjmować chrzest za osoby, które nie zostały ochrzczone przed śmiercią.

Lucy i ja nie jesteśmy jeszcze wystarczająco dorosłe, by wejść do świątyni, ale pomogłyśmy wyciąć wydrukowane karty z nazwiskami. Mama i tata na zmianę wykonywali pracę świątynną za osoby z kart i oprowadzali nas po terenie przyświątynnym. Nawet z zewnątrz świątynia przypominała trochę niebo.

W wielkanocny poranek kamień przed donicą zniknął, a w chuście nic nie było. Była tam kartka z napisem: Wstał z martwych!

Wiedziałam już, że to Jezus Chrystus jest powodem świętowania Wielkanocy. Po tym, jak obchodziliśmy Wielki Tydzień, czuję, że znam Chrystusa trochę lepiej.