“คุ้มค่าสําหรับฉัน,” เพื่อนเด็ก, กุมภาพันธ์ 2026, 22–23.
“คุ้มค่า สําหรับฉัน”
แม็กซ์ไม่รู้จะตอบอย่างไร แต่เขารู้ว่าตนเองรู้สึกอย่างไร
เรื่องจริงจากสหรัฐอเมริกา
แม็กซ์พยักหน้าตามจังหวะเพลงที่เปิดในวิทยุรถยนต์ เขาแทบอดใจรอไม่ไหวแล้ว! วันนี้คุณแม่กําลังพาเขาไปเล่นกับเพรสตัน ลูกพี่ลูกน้องของเขา แต่พอถึงท่อนโปรดของเขา คุณแม่ก็หรี่เสียงลง เขาเห็นใบหน้าของเธอในกระจกมองหลังเมื่อกําลังจะขอให้เธอเปิดเสียงให้ดังอีกครั้ง เธอดูเศร้าเล็กน้อย
“มีอะไรหรือครับ?” แม็กซ์ถาม
“แม่มีเรื่องจะคุยกับลูกก่อนจะถึงบ้านของเพรสตัน” คุณแม่กล่าว “ครอบครัวของเพรสตันตัดสินใจจะไม่ไปโบสถ์แล้ว”
แม็กซ์กับเพรสตันรับบัพติศมาในวันเดียวกัน เขานึกถึงช่วงเวลาที่พวกเขาไปโบสถ์ด้วยกัน ซึ่งทําให้เขาเสียใจที่คิดว่านั่นอาจจะไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว
“ทําไมครับ?” แม็กซ์ถาม
คุณแม่ถอนหายใจ “เพราะคุณพ่อคุณแม่เขาไม่เชื่อว่าศาสนจักรเป็นความจริงอีกต่อไป ป้าแอ๊บบี้ไม่พอใจแม่เล็กน้อยเมื่อเราคุยกันเรื่องโบสถ์เมื่อวันก่อน”
แม็กซ์รู้สึกปวดเกร็งในท้อง “ถ้าเพรสตันไม่พอใจผมด้วยล่ะครับ?” แม็กซ์กระซิบ
คุณแม่มองกลับมาที่แม็กซ์ในกระจก “ถ้าลูกไม่แน่ใจว่าจะพูดอะไร แค่รับฟัง พระวิญญาณบริสุทธิ์จะทรงช่วยให้ลูกรู้ว่าต้องทําอะไร ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พวกเขาคือครอบครัวของเรา และเราจะรักพวกเขาเสมอ”
แม็กซ์รู้สึกประหม่าเล็กน้อยเมื่อถึงบ้านเพรสตัน แต่พวกเขาก็เริ่มคุยและเล่นกันเหมือนตามปกติ หลังจากแข่งกันตีลังกาบนแทรมโพลีน พวกเขาเข้าไปดื่มนํ้าข้างในบ้าน แม็กซ์รู้ตัวว่าใกล้ถึงเวลาที่คุณแม่จะมารับแล้ว
“อีกไม่นานฉันต้องไปแล้ว” แม็กซ์พูด “อยากอยู่ต่อนานกว่านี้จัง”
“นอนค้างคืนที่นี่สิ!” เพรสตันยื่นแก้วนํ้าให้แม็กซ์
แม็กซ์ดื่มนํ้า “ไม่ได้หรอก พรุ่งนี้ฉันต้องตื่นแต่เช้า”
“เพื่อไปโบสถ์เหรอ?” เพรสตันหัวเราะ นั่นไม่ใช่การหัวเราะที่เป็นมิตร แม็กซ์ไม่ชอบเสียงนั้นเลย
“เธอไม่ต้องไปสิ” เพรสตันพูด “อยู่ที่นี่เถอะ เราจะนอนตื่นสายแล้วก็เล่นทั้งวัน ถ้าเธอไปโบสถ์ เธอจะต้องหวีผมและนั่งนิ่งในขณะที่มีแต่คนพูดเรื่องน่าเบื่อ” เขาหลับตาและแกล้งหลับ จากนั้นเขาก็ลืมตาและหัวเราะอีกครั้ง “นั่นคุ้มค่าจริงเหรอ?”
แม็กซ์รู้สึกประหม่า เขาควรพูดอะไร? เขาจิบนํ้า สูดลมหายใจลึก และสวดอ้อนวอนในใจเพื่อให้รู้ว่าต้องทําอะไร จากนั้นแม็กซ์ยิ้มและพูดแค่ว่า “ใช่ … นั่นคุ้มค่าสําหรับฉัน”
เพรสตันพยักหน้าช้าๆ “โอเค” เขาพูด “ดีแล้ว ฉันแค่หวังว่าเราจะได้เล่นด้วยกันอีก
เร็วๆ นี้”
“ฉันก็เหมือนกัน” แม็กซ์ยิ้ม
ระหว่างทางกลับบ้าน แม็กซ์เล่าให้คุณแม่ฟังว่าเกิดอะไรขึ้น
คุณแม่ฟังเงียบๆ และยิ้ม “เห็นไหมจ๊ะ? ลูกฟังพระวิญญาณบริสุทธิ์ แล้วก็รู้ว่าจะพูดอะไร”
แม็กซ์รู้สึกมีความสุข เขาดีใจที่พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงช่วยให้เขากล้าหาญและยืนหยัดในสิ่งที่รู้ว่าถูกต้อง
ภาพประกอบโดย คาเวล ราฟเฟอร์ที