Το θαύμα στο κατωφλι της πόρτας

Η Γκρέισι έφαγε την τελευταία της μπουκιά από τις τηγανίτες, έβαλε τα πιάτα της στο νεροχύτη και πήρε το σακίδιό της.

«Ώρα για οικογενειακή προσευχή» είπε ο μπαμπάς.

Όλοι γονάτισαν στο καθιστικό. Ο δίδυμος αδελφός της Γκρέισι, ο Τζωρτζ, είπε την προσευχή. «Σε παρακαλώ βοήθησέ μας να έχουμε μία καλή ημέρα στο σχολείο» είπε. «Και παρακαλώ ευλόγησε τη μαμά να είναι καλά. Παρακαλώ ευλόγησε τους γιατρούς να ξέρουν πώς να τη βοηθήσουν».

Η μαμά της Γκρέισι είχε όγκο στον εγκέφαλο. Θα έπρεπε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Οι γιατροί ήλπιζαν ότι όλα θα ήταν καλά, αλλά δεν ήξεραν με βεβαιότητα.

Μετά την προσευχή, η μαμά αγκάλιασε τον καθέναν. «Θα πάω ξανά στον γιατρό σήμερα. Ας ελπίσουμε ότι μπορούμε να πάρουμε περισσότερες απαντήσεις».

Τι θα γίνει, αν πεθάνει η μαμά και δεν μπορώ να της μιλώ πια; Αναρωτήθηκε η Γκρέισι. Ήταν τόσο φοβισμένη. Δεν μπορούσε να φαντασθεί ότι δεν θα μπορούσε να αγκαλιάσει τη μαμά ή να την δει μετά το σχολείο.

Εκείνη την ημέρα, η Γκρέισι πήγε στην τάξη, στο διάλειμμα και στο μεσημεριανό γεύμα ακριβώς όπως συνήθως. Αλλά συνέχιζε να σκέπτεται τη μαμά. Όταν ένιωσε φόβο, σκεπτόταν το αγαπημένο της τραγούδι της Προκαταρκτικής. Παντοτινά θα ’μαστ’ ενωμένοι στο σχέδιο του Πατρός, τραγουδούσε από μέσα της.

Όταν γύρισαν σπίτι από το σχολείο, η Γκρέισι και ο Τζωρτζ έτρεξαν μέσα και αγκάλιασαν σφιχτά τη μαμά. «Πώς ήταν το ραντεβού σου; ρώτησε η Γκρέισι.

«Πήγε καλά» είπε η μαμά. «Ακόμα δεν γνωρίζουμε πολλά. Έχω μερικά ακόμη ραντεβού την επόμενη εβδομάδα πριν από την επέμβαση».

Η Γκρέσι χάρηκε που είδε τη μαμά της. Όμως εξακολουθούσε να ανησυχεί.

Λίγες ημέρες αργότερα, το κουδούνι χτύπησε. Όταν η μαμά άνοιξε την πόρτα, η Γκρέισι άκουσε να τραγουδούν.

Στάθηκε με τη μαμά στο κατώφλι και είδε έξω ένα πλήθος οικογενειακών φίλων από την εκκλησία και το σχολείο. Τραγουδούσαν τραγούδια της Προκαταρκτικής. «Σε σκεφτόμασταν και θέλαμε να σου προσφέρουμε λίγη παρηγοριά» είπε ένας από αυτούς. Μετά άρχισαν πάλι να τραγουδούν.

Ο Τζωρτζ ήλθε επίσης στην πόρτα. Στράφηκε προς την Γκρέισι. «Ας τραγουδήσουμε μαζί τους!»

Η Γκρέισι και ο Τζωρτζ άρπαξαν τα παλτά τους και έτρεξαν έξω για να συμμετάσχουν με τους άλλους. Τραγούδησαν όσο πιο δυνατά μπορούσαν:

Η Γκρέισι είδε τη μαμά να σκουπίζει τα δάκρυά της. Η μικρή αδελφή της, Ρόζι, κρατήθηκε από τα πόδια της μαμάς και άκουγε επίσης.

Ένα γαλήνιο συναίσθημα κατέκλυσε την Γκρέισι. Ακόμη ανησυχούσε για τη μαμά. Αλλά ήξερε ότι ο Ιησούς Χριστός τους αγαπούσε. Εκείνος ήταν ο Θεός των θαυμάτων. Και κατά κάποιον τρόπο, η Γκρέισι ήξερε ότι όλα θα πήγαιναν καλά.

Εικονογραφήσεις υπό Bethany Stancliffe