Τόμας ο συναθροιστής

Με λένε Τόμας και είμαι συναθροιστής.

Αυτό το έτος στην Προκαταρκτική μαθαίνουμε πώς να συναθροιζόμαστε. Οι ηγέτες μας μάς ζήτησαν να συγκεντρώσουμε την οικογένειά μας για προσευχή και μελέτη των γραφών. Θέλουν να εξασκηθούμε στη συνάθροιση, ώστε να γνωρίζουμε πώς να συναθροιζόμαστε τώρα και όταν μεγαλώσουμε – σε ιεραποστολές, στο σχολείο ή ακόμη και όταν είμαστε μόνοι. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε πάντα να συναθροιζόμαστε πνευματικώς με τον Επουράνιο Πατέρα και τον Ιησού Χριστό και να βρίσκουμε ειρήνη σε Αυτούς.

Η δουλειά μου είναι να συναθροίζω την οικογένειά μου για την πρωινή προσευχή. Ρωτώ: «Παρακαλώ θα προσευχηθείτε μαζί μου;» Ο αδελφός μου Χένρυ μας συναθροίζει για τη βραδινή προσευχή και μελέτη των γραφών.

Ένα Σάββατο πρωί φύγαμε νωρίς για να παίξουμε μπάσκετ. Κατόπιν, κάναμε θελήματα. Ξαφνικά θυμήθηκα και είπα: «Μαμά, ξεχάσαμε να συναθροιστούμε για να προσευχηθούμε». Μου είπε ότι μπορούσαμε να συναθροιστούμε, όταν φτάσουμε σπίτι. Όμως είπα: «Πρέπει να συναθροιστούμε και να προσευχηθούμε τώρα!» Μου ζήτησε να πω την προσευχή, αλλά κράτησε τα μάτια της ανοικτά επειδή οδηγούσε.

Η μαμά και ο μπαμπάς λένε στον Χένρυ και σε εμένα πόσο ευγνώμονες είναι που συναθροίζουμε την οικογένειά μας για προσευχή και μελέτη των γραφών. Λένε ότι οι μικρές φωνές μας κάνουν τη μεγάλη διαφορά στο σπίτι μας. Μας λένε ότι επειδή συναθροιζόμαστε, η οικογένειά μας είναι ευλογημένη.

Εικονογραφήσεις υπό Augusto Zambonato